Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Μπλεγμένο στις αντιφάσεις του το Κίνημα Αλλαγής

Οι κακές δημοσκοπήσεις γεννούν ανησυχίες και σεναριολογία στο εσωτερικό του

Η ομιλία της Φ. Γεννηματά στην Εκτελεστική Γραμματεία του Κινήματος Αλλαγής απέπνεε έντονα αγωνία για το γεγονός ότι οι προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν από το εγχείρημα της διεύρυνσης της ΔΗ.ΣΥ. μέχρι το ιδρυτικό συνέδριο του νέου φορέα και μετά δεν αποδίδουν καρπούς. Ζήτησε να μπει τέλος στην "ομφαλοσκόπηση" και ενιαιοποίηση "της φωνής μας".

Οι διαδοχικές κακές δημοσκοπήσεις, με εξαίρεση κάποια μέτρηση από καιρού εις καιρόν που επιτρέπει κάποια "ανακούφιση", έχουν προκαλέσει προβληματισμό όχι μόνο στην ηγεσία του εγχειρήματος, αλλά και σε όλες τις πλευρές. Είναι πολλοί εντός του φορέα που εντοπίζουν ως βασική αιτία αυτής της κατάστασης το "θολό" μήνυμα που εκπέμπει.

Οι διαρκείς αντιφάσεις του ΚΙΝ.ΑΛΛ. επιτείνουν αυτό το θαμπό στίγμα, το οποίο προέρχεται τελικά από τη "μεσοβέζικη" στάση που προσπαθεί να κρατά απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ., παρά το γεγονός ότι σε όλες τις κρίσιμες στιγμές η τελική επιλογή του λειτουργεί προς όφελος της "γαλάζιας" ατζέντας. Οι περισσότεροι βουλευτές της ΔΗ.ΣΥ. πολλές φορές ξεπερνούν σε αντι-ΣΥΡΙΖΑ αισθήματα και ρητορική ακόμα και βουλευτές της Ν.Δ.

Σε σημείο δε που το Ποτάμι με τις τοποθετήσεις του να παίρνει όλο και περισσότερο τη θέση της πιο προοδευτικής συνιστώσας εντός του ΚΙΝ.ΑΛΛ., μαζί με τη ΔΗΜ.ΑΡ. -με κομβικές διαφοροποιήσεις του Θ. Θεοχαρόπουλου από τη "γραμμή" της ΔΗ.ΣΥ. στη Βουλή- και το ΚΙΔΗΣΟ, που σε κάθε ευκαιρία θυμίζουν ότι "διαχρονικός αντίπαλός μας είναι η Δεξιά". Αυτά εκθέτουν το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύοντας τα μειονεκτήματα της παλαιοκομματικής νοοτροπίας που το συνοδεύουν ακόμα.

Η κεντρική γραμμή των "ίσων αποστάσεων" μοιάζει με έναν άρρητο εσωτερικό συμβιβασμό που θα τραβήξει έως τις επόμενες εθνικές εκλογές. Ο συμβιβασμός πιέζει τους βουλευτές, τα στελέχη και τις διάφορες "συνιστώσες", καθώς άλλοι προσδοκούν φανερά ή λιγότερο φανερά μια επανάληψη της κυβερνητικής σύμπραξης με τη Ν.Δ., με τρανό παράδειγμα τον Ευ. Βενιζέλο συνεπικουρούμενο κι από τον Ανδ. Λοβέρδο.

Επιπλέον, βουλευτές όπως ο Οδ. Κωνσταντινόπουλος και ο Γ. Μανιάτης αφιερώνουν μεγάλο ποσοστό του πολιτικού χρόνου τους σε αδυσώπητες επιθέσεις προς τον ΣΥΡΙΖΑ (ποτέ προς τη Ν.Δ.) με τον σκωπτικό τόνο που χρησιμοποιούν να προδίδει και μια εμμονική διάθεση. Άλλοι θεωρούν "φυσιολογική εξέλιξη" μια προγραμματική συμφωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ (ο Δ. Κρεμαστινός έχει μιλήσει αναλυτικά για τέτοια προοπτική, ενώ ο Γ. Ραγκούσης ζητά επισταμένα να ξεκαθαρίσει από τώρα η ηγεσία ότι δεν θα συμπορευτεί ξανά με τη Δεξιά).

Ο "συμβιβασμός" των "ίσων αποστάσεων" στην πράξη επιτρέπει σκληρές επιθέσεις προς τον ΣΥΡΙΖΑ και παράλληλα κάποιες (λιγοστές) αναφορές για "συντηρητικές και βαθιά αντιλαϊκές πολιτικές που διακηρύσσει η Ν.Δ.". Ακόμα και στη δεύτερη περίπτωση όμως η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (σ.σ.: του κόμματος δηλαδή που έβαλε τη χώρα στο Μνημόνιο, εφαρμόζοντας μάλιστα τα δύο πρώτα σκληρότερα προγράμματα) εξισώνει τη Ν.Δ. με τον ΣΥΡΙΖΑ καταλογίζοντάς του "ίδιες συνταγές".

Σε αυτό το πλαίσιο όλες οι αντίρροπες λογικές εντός του νεοπαγούς φορέα αναμένουν ουσιαστικά το εκλογικό αποτέλεσμα του ΚΙΝ.ΑΛΛ. για να εκτονωθούν. Το αποτέλεσμα θα κρίνει και τις αποφάσεις του κόμματος. Χωρίς να έχει διατυπωθεί ρητά, ο πήχης που έχει τεθεί είναι το όριο του 10%.

Διαχρονικά, σε περίπτωση μη επίτευξης του εκλογικού στόχου, οι ηγεσίες των κομμάτων ενδέχεται να έρθουν αντιμέτωπες με αμφισβήτηση. Με τα σημερινά χαμηλά δημοσκοπικά δεδομένα της παράταξης -και δεδομένης της πόλωσης μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. στις κάλπες-, το εκλογικό μέλλον του ΚΙΝ.ΑΛΛ. δεν εκτιμάται ιδιαίτερα ευοίωνο.

Η Φ. Γεννηματά έχει θέσει στόχο την τρίτη διερευνητική εντολή για να "επιβάλει" την "εθνική συνεννόηση", υπονοώντας ότι δεν θα δεχτεί σε αυτή την περίπτωση τίποτα λιγότερο από μια τρικομματική κυβέρνηση μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ., κάτι που και τα δύο κόμματα απορρίπτουν.

Εφόσον το ποσοστό του ΚΙΝ.ΑΛΛ. αποδειχθεί χαμηλό, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να λάβει την απόφαση της μη συγκρότησης κυβέρνησης με το πρώτο κόμμα και να οδηγήσει έτσι σε επαναληπτικές κάλπες που διεξάγονται με την απλή αναλογική, καθώς αυτό θα σημάνει την περαιτέρω σμίκρυνση της κοινοβουλευτικής δύναμής του. Σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσε ακόμα και να εξετάσει "απόδραση" από ενδεχόμενο κύμα αμφισβήτησης διά της κυβερνητικής συνεργασίας με το πρώτο κόμμα.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Το επόμενο βήμα

Θα ξημερώσει μια άλλη μέρα στις 21 Αυγούστου για την Ελλάδα; Για την καθημερινότητα του καθενός από μας η πρώτη απάντηση είναι όχι. Ούτε θα βρει κάθε άνεργος δουλειά, ούτε θα πάψουμε να μετράμε αν...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο