Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Κοινοί προβληματισμοί και αποκλίνουσες προσεγγίσεις...

Eurokinissi

Ο ΣΥΡΙΖΑ ενώπιον της διαπραγμάτευσης: Πέρα από την κοινή αίσθηση ευθύνης για τις κρίσιμες ώρες, καταγράφονται και αποκλίνουσες προσεγγίσεις για το τι πρέπει να γίνει

Οι δύσκολες διαπραγματεύσεις για το κλείσιμο της αξιολόγησης συνεχίζονται, με την απόσταση σε ορισμένα θέματα να παραμένει αγεφύρωτη, αλλά και σημαντικές ενδείξεις ότι οι βασικοί παίκτες (τουλάχιστον οι Ευρωπαίοι και η Ελλάδα) είναι αποφασισμένοι να βρουν λύση. Αυτή η λύση είναι σαφές, όμως, ότι θα περιλαμβάνει και πολύ δύσκολα στοιχεία, γεγονός το οποίο δημιουργεί κοινούς -σε μεγάλο βαθμό- και έντονους προβληματισμούς, κυρίως στα απλά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ και κατά δεύτερο λόγο στην Κοινοβουλευτική Ομάδα καθώς (αποτελούν τα σημεία τριβής με την κοινωνία) που φτάνουν σε βαθμό αγωνίας. Ωστόσο, πέρα από την κοινή αίσθηση ευθύνης για τις κρίσιμες ώρες, καταγράφονται και αποκλίνουσες προσεγγίσεις για το τι πρέπει να γίνει στο εξής.

Το κρίσιμο σημείο που διαχωρίζει αποχρώσεις ή και προκαλεί διαφωνίες είναι η αναζήτηση χρυσής τομής μεταξύ δύο καταστάσεων. Αφενός της υποχρέωσης να ολοκληρωθεί το έργο που ανάλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ υπό αντίξοες συνθήκες να βγάλει τη χώρα από την κρίση με την κοινωνία όρθια. Αφετέρου, να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ ένα μεγάλο ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα που θα είναι ο κύριος εκφραστής των λαϊκών στρωμάτων. Αυτά ελέγχονται κάθε στιγμή και μπαίνουν και στις συνεδριάσεις κάθε επιπέδου ως διλήμματα, αλλά αντικατοπτρίζονται και σε δηλώσεις στελεχών.

 

Το χαρτί της ανάπτυξης

Σε μεγάλο βαθμό το Μαξίμου και το οικονομικό επιτελείο έχουν κοινή ανάγνωση ότι η διαπραγμάτευση πρέπει να ολοκληρωθεί στο σύνολό της μέσα στον Απρίλιο για να μη διακινδυνευτεί ο στόχος επίτευξης ανάπτυξης ύψους 2,5% για το 2017. Ο στόχος αυτός δεν αφορά τόσο την τήρηση του Μνημονίου (τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι εκφρασμένα σε ποσοστά και όχι σε απόλυτους αριθμούς), αλλά την πορεία της πραγματικής οικονομίας και κατ’ επέκταση τη ανεργίας, των μισθών, της βιωσιμότητας των επιχειρήσεων, των κόκκινων δανείων κ.λπ. Ανώτατο στέλεχος του οικονομικού επιτελείου εμφανίστηκε στην "Αυγή" απολύτως βέβαιο ότι, αν η διαπραγμάτευση κλείσει μέσα στον Απρίλιο, ο στόχος θα επιτευχθεί.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο κεντρικός σχεδιασμός της κυβέρνησης είναι ότι όλα θα κριθούν πλέον μακροχρόνια, στη λογική εξάντλησης της τετραετίας. Κι αυτό διότι με το κλείσιμο της αξιολόγησης, ενώ θα έχει προεξοφληθεί άμεσα το πολιτικό κόστος από τα αρνητικά μέτρα που έχουν ψηφιστεί, ο απολογισμός των θετικών επιπτώσεων θα χρειαστεί χρόνο. Η επίδραση του QE, τα υψηλά νούμερα της ανάπτυξης, η επαλήθευση στην πράξη ότι μέτρα και αντίμετρα θα εφαρμοστούν μαζί και πολλά άλλα θα χρειαστούν, επιπλέον, βάθος χρόνου για να επιδράσουν στην καθημερινότητα των πολιτών.

Ορισμένες φωνές τονίζουν δε τη σημασία του να εκπροσωπηθούν από τον ΣΥΡΙΖΑ και νέα (σε ηλικία και νοοτροπία) επιχειρηματικά στρώματα που δεν έχουν τις δουλειές του παλιού οικονομικού συστήματος. Υπενθυμίζουν, μάλιστα, ότι αυτά τα στρώματα είχαν στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ αρχικά και ότι δεν ζητούν παρά ένα ορθολογικό και δίκαιο περιβάλλον λειτουργίας και επίλυσης προβλημάτων και όχι ειδικές χάρες.

 

Ο φόβος της “στειμμένης λεμονόκουπας”

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν ιστορικά στελέχη που επισημαίνουν τον κίνδυνο να εξαντλήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σταδιακά το πολιτικό του κεφάλαιο, όπως η “στειμμένη λεμονόκουπα”, υπηρετώντας ένα Μνημόνιο το οποίο δεν πιστεύει. Μολονότι δεν εντοπίζουν το πρόβλημα σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, θεωρούν την παρούσα φάση της διαπραγμάτευσης ιδιαίτερα κρίσιμη, διότι είναι πλέον βέβαιο ότι η τελική συμφωνία θα περιλαμβάνει μειώσεις στις συντάξεις και στο αφορολόγητο, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν στην οριστική διάρρηξη των σχέσεων με κοινωνικά στρώματα με τα οποία έως τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρούσε προνομιακές σχέσεις. Επιπλέον, υπογραμμίζουν και ότι επ’ ουδενί λόγω δεν θα πρέπει να δεχτεί την ιδιοκτησία του προγράμματος, γιατί κάτι τέτοιο θα οδηγούσε στην πλήρη μετεξέλιξή του.

Σε αυτή την κατεύθυνση, ορισμένοι τονίζουν την ανάγκη να εμπλακούν περισσότερα στελέχη στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων για τη διαπραγμάτευση, υποστηρίζοντας πως έως τώρα αφορά πρόσωπα μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού. Σημειώνουν δε ότι τα όποια μέχρι τώρα κέρδη καταγράφηκαν στον τομέα της διαπραγμάτευσης, επιτεύχθηκαν από προσωπική επιμονή ορισμένων υπουργών.

Μια συγγενή άποψη εκφράζουν και στελέχη που επιμένουν ότι δεν θα πρέπει να μείνουμε “πάση θυσία στην κυβέρνηση» αν οι συνθήκες δεν επιτρέπουν την άσκηση πολιτικής συμβατής με την ιδεολογία του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, υπάρχουν πολλά άλλα στελέχη που τονίζουν ότι, ακόμη κι αν το δίλημμα μεταξύ υπεράσπισης της κοινωνίας και της Ιστορίας είναι σκληρό, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να επιτρέψει να ξαναγυρίσουν στην εξουσία οι δυνάμεις του παλιού συστήματος, οι οποίες θα επιδείξουν τεράστιο ρεβανσισμό.

 

Οι ριζοσπαστικοί μεταρρυθμιστές

Επιπλέον, υπάρχουν αρκετοί που ζητούν να μετακινηθεί η εσωκομματική και ενδοκυβερνητική συζήτηση από το θέμα της αξιολόγησης στην διερεύνηση τρόπων να επιταχυνθούν οι ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις, καθώς και σε θέματα ανάπτυξης και καθημερινότητας. Όπως ισχυρίζονται, το μεγάλο βάρος πρέπει να δοθεί στο πώς θα γίνει δουλειά τα δυόμισι χρόνια που υπάρχουν μπροστά, στα οποία θα υπάρχουν σχετικά πιο ευνοϊκές συνθήκες οικονομικής και πολιτικής ομαλότητας, για να οργανωθούν δράσεις που θα διασφαλίζουν το αριστερό αποτύπωμα.

Ωστόσο, κάποιοι πιστεύουν ότι μια τέτοια επιτάχυνση προσκρούει στη συγκατοίκηση με τους ΑΝ.ΕΛΛ. και ζητούν να γίνουν πιο επιθετικές οι προσπάθειες προς την Κεντροαριστερά, ώστε να μετακινηθεί το ΠΑΣΟΚ από τον εναγκαλισμό με τη Δεξιά και να απαλλαγεί από τα βαρίδια του παρελθόντος (ηθικά και ιδεολογικά).

Παράλληλα με όλα αυτά, εκνευρισμό δημιουργούν σε όλες τις πτέρυγες οι περιπτώσεις που πληγώνουν το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, προβλήματα που καταγράφονται στο προσφυγικό και αγκυλώσεις σε παλιές νοοτροπίες στον χώρο της αστυνομίας.

 

Το ανακάτεμα των γραμμών

Πάντως, όσοι αναζητούν αντιστοιχήσεις αυτών των προσεγγίσεων, οι οποίοι ούτως ή άλλως επικοινωνούν μεταξύ τους ή και αλληλεπικαλύπτονται (δεν χωρίζονται με σινικά τείχη), θα βρεθούν σε αδιέξοδο. Σε τεράστιο βαθμό, όχι μόνο οι προβληματισμοί είναι διατασικοί, αλλά και οι απαντήσεις δεν κατηγοριοποιούνται εύκολα ούτε υπακούουν στις παραδοσιακές ομαδοποιήσεις. Ακόμη περισσότερο εκτός πραγματικότητας είναι όσοι αναζητούν συγκροτημένη ομάδα που θα έριχνε την κυβέρνηση.

Σε κάθε περίπτωση, από όλες τις πλευρές υπάρχουν επιφυλάξεις μέχρι να σκιαγραφηθεί ολόκληρη η εικόνα του κοινωνικού αποτυπώματος της τελικής συμφωνίας. Εξάλλου με ενδιαφέρον πρέπει να αναμένεται η ειδική Κεντρική Επιτροπή που θα πάρει και τις τελικές αποφάσεις για την αξιολόγηση. Μάλιστα, θεωρείται τόσο σημαντική για τη συνέχεια της κυβερνητικής πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, που εξετάζεται να γίνει με πολύ αυστηρούς όρους, χωρίς δημοσιογραφική κάλυψη.

Δείτε όλα τα σχόλια