Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Τι μαθήματα πήραμε, τι πρωτοβουλίες πρέπει να αναλάβουμε

ΕΥΡΩΚΙΝΗΣΗ

Στρατηγικός στόχος μας παραμένει ο σοσιαλισμός στην Ελλάδα και στην κλίμακα της Ευρώπης. Η Αριστερά του 21ου αιώνα δεν θα μπορούσε να είχε άλλο στόχο. Σοσιαλισμός υπό καθεστώς δημοκρατίας, βέβαια, με καταχωρημένη την ελευθερία παντού, σοσιαλισμός πάντοτε υποκείμενος...

Του Αριστείδη Μπαλτά*

 

Στρατηγικός στόχος μας παραμένει ο σοσιαλισμός στην Ελλάδα και στην κλίμακα της Ευρώπης. Η Αριστερά του 21ου αιώνα δεν θα μπορούσε να είχε άλλο στόχο. Σοσιαλισμός υπό καθεστώς δημοκρατίας, βέβαια, με καταχωρημένη την ελευθερία παντού, σοσιαλισμός πάντοτε υποκείμενος στη ρητά εκφρασμένη βούληση του ελληνικού λαού.

Ξέραμε ότι ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό θα ήταν μακρύς και δύσκολος. Με νίκες και ήττες. Με τομές και πισωγυρίσματα, όπως λέγαμε. Υπό συσχετισμούς δύναμης μόνιμα δυσμενείς. Ξέραμε ακόμη ότι, από πολιτική άποψη, αφετηρία του δρόμου θα ήταν η ανάδειξη της Αριστεράς σε κυβερνητική εξουσία. Πάντα μέσα από την ρητά εκφρασμένη βούληση του ελληνικού λαού.

Αυτά τα ξέραμε, και κάποτε με λεπτομέρειες, από την πείρα της δικής μας συμμετοχής στους λαϊκούς και πολιτικούς αγώνες, από τους αγώνες και την πείρα άλλων λαών, από την ιστορία των δύο τελευταίων αιώνων, από τις θεωρητικές επεξεργασίες που μας φώτιζαν, από όσα διαβάζαμε, ακούγαμε, βλέπαμε, συζητούσαμε.

Αλλά δεν ξέραμε, ούτε μπορούσαμε να ξέρουμε, το πώς προχωρούμε πολύ συγκεκριμένα και πολύ καθημερινά στον δρόμο που θέλουμε να χαράξουμε από τη στιγμή που φτάσαμε στην αφετηρία. Το πρόγραμμά μας δεν ήταν αρκετό, γιατί κανένα πρόγραμμα, οσοδήποτε καλά επεξεργασμένο, δεν μπορεί να είναι αρκετό σε τέτοιες συνθήκες.

Δεν ξέραμε, αλλά ούτε μπορούσαμε να ξέρουμε προκαταβολικά, το πώς να αντιμετωπίσουμε ζητήματα πολύ συγκεκριμένα, μεγάλα και μικρά, το ποια ακριβώς λύση οφείλαμε να δώσουμε σε προβλήματα πολύ υπαρκτά όταν οι συσχετισμοί δύναμης μετατρέπονται σε αμείλικτο πόλεμο ενώ ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά, όταν, ιδιαίτερα τις κρίσιμες στιγμές, ο δημόσιος «διάλογος» ανάγεται σε συστηματικό μονόλογο που διαστρεβλώνει συστηματικά.

Σε τέτοιες συνθήκες λάθη και παραλείψεις, βιασύνες και καθυστερήσεις, διαφορετικοί ρυθμοί ωρίμανσης ή διαφορές εκτίμησης είναι αναπόφευκτα. Κατανοητά και ενδεχομένως συγχωρητέα. Για μας, όχι υποχρεωτικά για την κοινωνία. Γιατί αυτή έχει δικαίωμα να μην συγχωρεί.

Εδώ βρισκόμαστε σήμερα. Εμείς με τους τρεις βραχίονες που οργανώνουν τη δουλειά μας: την κυβέρνηση, την κοινοβουλευτική ομάδα, το κόμμα. Όπου κάθε βραχίονας έχει να επιτελέσει το δικό του έργο, να αναλάβει τις δικές του ευθύνες, να συγκροτήσει τους δικούς του ρυθμούς και συνθήκες λειτουργίας. Αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε οι τρεις βραχίονες να λειτουργούν αρμονικά από κοινού, με τέτοιο τρόπο ώστε το έργο τού καθενός να βοηθά το έργο όλων.

Αυτά είναι τα κύρια ζητήματα που θα απασχολήσουν το επικείμενο συνέδριό μας. Πως λειτούργησαν οι τρεις βραχίονες της δράσης και της παρουσίας μας από το προηγούμενο συνέδριό μας μέχρι σήμερα; Πώς ο καθένας χωριστά και πως όλοι μαζί; Ποια προβλήματα λύσαμε και τι δρόμους ανοίξαμε; Πού καθυστερήσαμε και πού αποτύχαμε; Τι μαθήματα πήραμε και ποιες πρωτοβουλίες θα μας καταστήσουν επαρκέστερους; Όλους και όλες μαζί: κόμμα, κοινοβουλευτική ομάδα και κυβέρνηση.

Τα ερωτήματα αυτά δεν είναι καθόλου αφηρημένα. Αντίθετα. Είναι πολύ απτά, πολύ υλικά, πολύ σκληρά. Είναι ερωτήματα κυριολεκτικά αμείλικτα. Γιατί η συγκυρία στη χώρα μας, στην Ευρώπη και στον κόσμο είναι εξαιρετικά πολύπλοκη. Γιατί ο πόλεμος στη Συρία δεν τελειώνει εύκολα. Γιατί οι πρόσφυγες δοκιμάζουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την Ευρώπη και τη συνοχή της. Γιατί όλων των ειδών οι εντάσεις πολλαπλασιάζονται ραγδαία, άναρχα και πολύ επικίνδυνα. Και γιατί η Ελλάδα βρίσκεται, από πολλές πλευρές, στο μάτι του κυκλώνα. Αλλά και γιατί έχει αρχίσει να αποτελεί εστία ελπίδας έξω από τα σύνορά της.

Εδώ βρισκόμαστε σήμερα. Για να είναι το συνέδριό μας δημιουργικό σε τέτοιες συνθήκες απαιτείται, εκτός από επιμονή, εμμονή και αυταπάρνηση, το νηφάλιο βλέμμα και ο νηφάλιος λόγος που θα αποτιμήσει ψύχραιμα και θα εκφράσει ψύχραιμα. Με περίσκεψη και αιδώ, χωρίς λίθους αναθέματος. Με απόλυτη αίσθηση ευθύνης.

* Ο Αριστείδης Μπαλτάς είναι υπουργός Πολιτισμού

Δείτε όλα τα σχόλια