Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Αποτυχημένες πρακτικές στην εκπαίδευση;

Του Μιχάλη Πετρόπουλου*

 

Η Πρωτοβάθμια και ιδίως η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση του Ηνωμένου Βασιλείου νοσούν. Αποφασίζεται, όπως είναι λογικό, η διοργάνωση ενός σοβαρού και εκτενούς συνεδρίου, με προσκεκλημένους, εκτός των άμεσα ενδιαφερομένων εκπαιδευτικών και διευθυντών εκπαίδευσης, και τους πολιτικούς αρμοδίους. Τίποτα πιο φυσιολογικό.

Ο λόγος δίνεται στον υπουργό Παιδείας. Σοβαρός και μετρημένος, ανεβαίνει στο βήμα και προς έκπληξη των παρευρισκομένων παραδέχεται στον λόγο του ότι:

* Ο αυξημένος αριθμός μαθητών ανά αίθουσα δεν ευνοεί την απόδοση τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των μαθητών.

* Η επιφόρτιση των εκπαιδευτικών με πληθώρα εξωσχολικών δραστηριοτήτων και τα μεγάλα ωρολόγια προγράμματα έχουν λειτουργήσει ανασταλτικά στην απόδοση των εκπαιδευτικών, δεν προσφέρουν στους μαθητές τίποτα το ουσιαστικό και αποτρέπουν την προσέλκυση ικανών και ταλαντούχων στελεχών στην Εκπαίδευση.

* Επιπλέον οι χαμηλοί μισθοί επιτείνουν τα προβλήματα, μιας και εγείρεται ζήτημα επιβίωσης των εκπαιδευτικών.

* Δημιουργούν προβληματισμό οι ελλείψεις σε προσωπικό με εξειδικευμένες γνώσεις, ιδίως στα Μαθηματικά και τη Φυσική, δεσμευόμενος για ανάληψη πρωτοβουλιών, που θα προσελκύσουν εκπαιδευτικούς των σχετικών ειδικοτήτων. Προφανώς, και με μια σχετική καθυστέρηση, αντιλαμβάνεται ότι το μοντέλο «όλοι μπορούν να τα διδάξουν όλα» δεν αποδίδει...

* Απαιτείται «απογύμνωση» των εκπαιδευτικών από άσκοπα καθήκοντα, συμπεριλαμβανομένων των υπερβολικών σχεδίων μαθήματος και της άσκοπης συχνής βαθμολόγησης, που δεν βοηθούν τα παιδιά να μάθουν.

* Η οργάνωση και λειτουργία των εκπαιδευτικών μονάδων αποτρέπουν πολλά ικανά στελέχη από το να αναλάβουν υπεύθυνες διευθυντικές θέσεις.

Παράλληλα, και λίγο πριν από τη διεξαγωγή του συνεδρίου, ο ίδιος υπουργός Παιδείας δηλώνει ότι εξετάζεται η αύξηση των εκπαιδευτικών αδειών, που χορηγούνται συνήθως ανά επτά έτη, για την επιμορφωτική ανανέωση των εκπαιδευτικών.

Από την πλευρά τους, οι εκπαιδευτικοί στέκονται σε τρία κρίσιμα ζητήματα: στην υποχρηματοδότηση της Εκπαίδευσης, είτε μισθολογικά είτε ως σχολικοί προϋπολογισμοί, στη συνεχή αλλαγή των ωρολογίων προγραμμάτων, που δεν δημιουργούν το σταθερό περιβάλλον που απαιτείται στην εκπαίδευση και στο «αφανές» ωράριο, που έχει ως συνέπεια κάποιες ειδικότητες να απασχολούνται από 50 έως και 60 ώρες την εβδομάδα, με φυσικό επακόλουθο τη σωματική και ψυχική κόπωση.

Αν θυμίζουν τα προβλήματα αυτά Ελλάδα, δεν αστοχήσατε. Αν νομίζετε ότι το συνέδριο αυτό και οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας είναι αποκυήματα της φαντασίας, αστοχήσατε.

Το συνέδριο αυτό, λοιπόν, έλαβε χώρα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στον έγκριτο βρετανικό Independent δημοσιεύθηκε στις 10 Μαρτίου ένα κείμενο σχετικά με την εκπαίδευση στη Μεγάλη Βρετανία. Το κείμενο πέρασε απαρατήρητο στη χώρα της τηλεοπτικής υποκουλτούρας, αν και παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μιας και πολλά από τα αναφερόμενα σε αυτό σχετίζονται με εκπαιδευτικές αλλαγές που εφαρμόστηκαν ή σχεδιάζεται να εφαρμοστούν στη Μέση, κατά κύριο λόγο, Εκπαίδευση του τόπου.

Σύμφωνα με το κείμενο, λοιπόν, ο Βρετανός υπουργός Παιδείας Damian Hinds, μιλώντας σε εκπαιδευτικό συνέδριο στελεχών εκπαίδευσης, που διεξήχθη στο Birmingham, παραδέχθηκε τις αστοχίες και αποτυχίες ενός εκπαιδευτικού συστήματος, που παλαιότερα αποτελούσε σημείο αναφοράς σε διεθνές επίπεδο. Την ισχύ και την έκταση των προβλημάτων αυτών παραδέχθηκε και ο σκιώδης «υπουργός Παιδείας» της αντιπολίτευσης Mike Kane διανθίζοντας τον λόγο του με την προβλεπόμενη υποσχεσιολογία και αντικυβερνητική ρητορική...

Η ομοιότητα των προβλημάτων της Εκπαίδευσης μεταξύ Ελλάδας και Βρετανίας εντυπωσιάζει. Την ίδια ομοιότητα εμφανίζουν και τα πολυπληθή σχόλια αναγνωστών που συνοδεύουν το κείμενο, υπέρ και κατά των εκπαιδευτικών, για όποιον έχει την υπομονή να τα διαβάσει.

Υπάρχει, όμως, μια σημαντική διαφορά. Στη μία χώρα εφαρμόστηκαν οι αλλαγές και ομολογείται η αποτυχία τους. Στην άλλη, των μονίμων αντιγραφέων, προσπαθούμε να τα εφαρμόσουμε. Τι κι αν ομολογούμε ότι οι αναθέσεις μαθημάτων έχουν αποτύχει, οι δευτερότριτες αναθέσεις καλά κρατούν... Τι κι αν ομολογούμε ότι στα γλωσσικά μαθήματα και στις θετικές επιστήμες διαρκώς κατεβαίνουμε κατηγορίες, το μέλημά μας είναι η «απασχόληση» των παιδιών κι ας είναι καλά τα φροντιστήρια... Τι κι αν ομολογούμε ότι οι μισθοί των εκπαιδευτικών είναι, πλέον, εξευτελιστικοί, αναζητούμε κι άλλες πρακτικές περικοπών... Τι κι αν ομολογούμε ότι το ωρολόγιο πρόγραμμα είναι απαρχαιωμένο και διαρκώς υποβαθμίζεται, εμείς το αλλάζουμε, με ολίγη δόση υπερβολής, μέρα παρά μέρα με στόχευση τον ελάχιστο κόπο... Τι κι αν ομολογούμε ότι οι εκπαιδευτικοί είναι εξουθενωμένοι, ιδίως οι αναπληρωτές που αναπληρώνουν τους εαυτούς τους, εμείς φορτώνουμε επιπλέον εξωδιδακτικό έργο... Τι κι αν...

Τελικά, προσπαθούμε να εφαρμόσουμε στην Ελλάδα αυτά που ήδη δοκιμάστηκαν αλλαχού και απέτυχαν. Μήπως πρέπει να αφήσουμε κατά μέρος τις εμμονές μας σε κάποια θέματα και να συζητήσουμε, λιγότερο βιαστικά, τι πρέπει να προσφέρουμε στα παιδιά μας;

Για το μέλλον του τόπου πρόκειται. Ας το σκεφθούμε...

 

ΥΓ.: Το κείμενο, με τίτλο «Damian Hinds pledges to reduce teachers' long working hours to tackle staff shortages» είναι εύκολο να βρεθεί στο Διαδίκτυο. Οι λύσεις δεν είναι τόσο εύκολες, ιδίως όταν προτάσσονται άλλες προτεραιότητες...

 

* Ο Μιχάλης Πετρόπουλος είναι φυσικός, MSc, υποψήφιος Δρ ΕΑΠ, εκπαιδευτικός στη Μέση Εκπαίδευση

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Νέα εποχή, νέα καθήκοντα

Όταν τον Ιανουάριο του 2015 η κυβέρνηση της Αριστεράς αναλάμβανε τη διακυβέρνηση, γνώριζε ότι Σαμαράς και Βενιζέλος (μαζί με τμήματα της ευρωπαϊκής Δεξιάς) είχαν σχεδιάσει αριστερή παρένθεση -δεν...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο