Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Πώς γίνεται το κόλπο με τα καύσιμα

ICON

Οι επιχειρηματίες, οι κρατικοί υπάλληλοι και τα πληρώματα

Είναι κοινά αποδεκτό ότι το λαθρεμπόριο καυσίμων στη χώρα μας ανθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια χωρίς να έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα. Αποτελεί κοινό μυστικό ότι μικρά δεξαμενόπλοια που κινούνται από Λαύριο έως Ελευσίνα και πίσω πραγματοποιούν λαθρεμπόριο καυσίμων με την αγαστή συνεργασία κάποιας μερίδας λιμενικών, τελωνειακών και καπετάνιων, όπως αναφέρει στην “Α” πηγή με καλή γνώση της κατάστασης.

Φυσικά όλο το κύκλωμα εργάζεται τις περισσότερες φορές προς όφελος κάποιου επιχειρηματία, ενώ υπάρχουν διασυνδέσεις και με βυτιοφόρα τα οποία πραγματοποιούν τη διακίνηση στην ξηρά και συγκεκριμένα σε διάφορες παράνομες ή νόμιμες δεξαμενές που υπάρχουν ανά την Ελλάδα.

Η πηγή του "κακού"

Πηγή του “κακού” είναι όπως πάντα η κερδοφορία, η οποία προκύπτει από το ότι το ναυτικό ντίζελ δεν υπόκειται σε φορολογία σε σύγκριση με το πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης. Με αυτόν τον τρόπο, όπως παρατηρούν παράγοντες της αγοράς στην “Α”, εκείνος ο οποίος κάνει λαθρεμπόριο καυσίμου, είτε με χρησιμοποίηση άλλου αντί άλλου καυσίμου, “γλιτώνει” το 65% - 70% της τιμής, το οποίο δεν αποδίδεται στο κράτος, αλλά εναποτίθεται ως καθαρό κέρδος στην τσέπη των επιτήδειων.

Ο Σύνδεσμος Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών Ελλάδος (ΣΕΕΠΕ) εκτιμά τις οικονομικές απώλειες από το λαθρεμπόριο καυσίμων στα 300-500 εκατ. ευρώ ανά έτος, ποσό το οποίο κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητο είναι.

Λαθρεμπόριο... θαλάσσης

Πώς γίνεται όμως το λαθρεμπόριο του καυσίμου στην Ελλάδα; H όλη διαδικασία, που γίνεται εντός θαλάσσης περνά μέσα από τα φημισμένα «σλέπια» ή «μπάρτζες», ήτοι δεξαμενόπλοια που φορτώνουν το ναυτιλιακό καύσιμο από τα διυλιστήρια, παρουσία τελωνειακών και λιμενικών, δηλώνοντας ότι οι ποσότητες προορίζονται για τον ανεφοδιασμό των πλοίων, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς με τους οποίους συνομίλησε η "Α".

Σε κάποιες περιπτώσεις οι υπεύθυνοι για τον ανεφοδιασμό των πλοίων εμφανίζουν εικονική αίτηση αγοράς, την οποία καταθέτουν στο τελωνείο. Πολλές φορές χωρίς τη γνώση πλοιάρχου και μηχανικού, σε άλλες όμως με αυτήν. Με τον τρόπο αυτόν προμηθεύονται την αναγραφόμενη ποσότητα και εν συνεχεία μέρος αυτής μεταφέρεται σε κάποιο πλοίο. Ωστόσο η εναπομείνασα ποσότητα μεταφορτώνεται σε δεύτερο χρονικό επίπεδο σε βυτιοφόρα στη στεριά, τα οποία με τη σειρά τους εναποθέτουν την ποσότητα σε δηλωμένες η μη δεξαμενές εντός της Αττικής.

Την ίδια ώρα στο τελωνείο κατατίθεται έγγραφο που βεβαιώνει ότι η ποσότητα παραδόθηκε, χωρίς αυτό να είναι δυνατόν να ελεγχθεί από τις αρχές. Με τον τρόπο αυτόν, ενώ φαίνεται ότι το δεξαμενόπλοιο που εφοδιάζει τα άλλα πλοία παραλαμβάνει από το τελωνείο 10.000 λίτρα ναυτιλιακό ντίζελ, τελικά παραδίδει εκεί τα 2.000 λίτρα, επί παραδείγματι. Σε αυτήν την περίπτωση τα υπόλοιπα 8.000 λίτρα πωλούνται από τις παράνομες ή μη δεξαμενές ως πετρέλαιο κίνησης ή θέρμανσης και έτσι προκύπτει το κέρδος του 65% - 70%, της φορολογίας, η οποία δεν καταβάλλεται.

Την ίδια ώρα τα παραστατικά που λαμβάνονται από τον υπεύθυνο των προμηθειών καυσίμων του πλοίου αναφέρουν την παράδοση 10.000 λίτρων μέσω bankering, ήτοι από πλοίο σε πλοίο. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι το ναυτιλιακό καύσιμο αποχρωματίζεται εντός των δεξαμενών για να πουληθεί ως πετρέλαιο θέρμανσης ή κίνησης.

Επίσης, για να προβούν οι τελωνειακοί σε έλεγχο, θα πρέπει να καταθέσουν αίτημα στο Λιμενικό, το οποίο να το εγκρίνει. Ωστόσο οι "διαρροές" για επικείμενο έλεγχο, αν αυτό τελικά αποφασιστεί, φτιάχνουν γρήγορα στα αυτιά των επιτήδειων...

Μέσω "εικονικών" εξαγωγών στη στεριά

Υπάρχει όμως και η λαθρεμπορία μέσω "εικονικών" εξαγωγών μέσω βυτιοφόρων. Ο οδηγός του βυτιοφόρου που ανήκει σε κάποιο επιχειρηματικό κύκλωμα ή δρα κατά μόνας δηλώνει το προς εξαγωγή ποσό στα σύνορα (π.χ. με Αλβανία, Βουλγαρία, FYROM) και κατόπιν, αντί να βρεθεί στο απέναντι τελωνείο αυτής της χώρας, επιστρέφει στην Ελλάδα με ένα φορτίο που δήθεν εξήχθη. Να σημειωθεί ότι η εξαγωγή καυσίμων δεν υπόκειται σε φορολογία. Έτσι αυτό το φορτίο καταλήγει στις... γνωστές δεξαμενές. Φυσικά και σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να υπάρξει συνεννόηση με τελωνειακούς.

Άλλη περίπτωση είναι το βυτιοφόρο να δηλώνει στο ελληνικό τελωνείο την αξία των καυσίμων προς εξαγωγή που αντιστοιχούν σε ένα πλήρες φορτίο, ενώ μεταφέρει τη μισή ποσότητα, η οποία δηλώνεται ακολούθως στην απέναντι χώρα.

Επιπλέον το βυτιοφόρο δηλώνει την αξία των καυσίμων προς εξαγωγή που πράγματι φέρει και κατόπιν ο οδηγός κατευθύνεται στο γειτονικό τελωνείο. Στο ενδιάμεσο το βυτιοφόρο "χάνεται", αφού κατευθύνεται σε κάποια πάλι δεξαμενή, και ακολούθως περνά απέναντι άδειο ή έχοντας στις δεξαμενές του... νερό.

Δείτε όλα τα σχόλια