Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Όταν η μουσική ενώνει: Το "Ρίτα Ριτάκι" τραγουδισμένο από τον Israel (Video)

Μια διαφορετική συναυλία γέμισε τον μεγάλο χώρο συναυλιών στο Κάστρο της Μυτιλήνης, το Σάββατο το απόγευμα τις 13 Ιουλίου 2019, όπως μας πληροφόρησε με άρθρο της στην ΑΥΓΗ η Τζώρτζια Ρασβίτσου (στις 19 Ιουλίου). Με την ευκαιρία της δημοσιοποίησης του αντίστοιχου video από την συναυλία, αναδημοσιεύουμε το σχετικό απόσπασμα.

Μουσικά σχήματα που δημιουργήθηκαν μέσα στα κέντρα φιλοξενίας της Μόριας και του Καρά Τεπέ, όπου παραδίδονται μαθήματα μουσικής σε μικρούς και μεγάλους στο πλαίσιο του προγράμματος Connect by music - Η μουσική μας ενώνει, (διδασκαλία κιθάρας Αννίτα Ματζουράνη).

60 κιθάρες, 80 μουσικοί από όλο τον κόσμο και ένα πολύχρωμο μωσαϊκό θεατών, όπου Μυτιληνιοί, Ανατολίτες, Ευρωπαίοι, καθισμένοι δίπλα - δίπλα, τραγούδησαν, γέλασαν συγκινήθηκαν και χόρεψαν μαζί.

Ένα αγόρι από την Αφρική μιλώντας ελληνικά είπε: «Άκουσα ένα τραγούδι που μου άρεσε πολύ και το έμαθα για να σας το πω.» Και ενώ οι περισσότεροι περίμεναν ν’ ακούσουν ένα μελαγχολικό τραγούδι για μια χαμένη πατρίδα ή για την προσφυγιά, το αγόρι πήρε την κιθάρα του και έπαιξε το «Ρίτα Ριτάκι» των αδελφών Κατσιμίχα.

Κοίταξα το πανδαιμόνιο που γινόταν γύρω μου: γυναίκες με βουρκωμένα μάτια χτύπαγαν παλαμάκια και τραγούδαγαν, νέοι - Έλληνες και ξένοι χόρευαν μαζί. Τα μαντίλια γλίστρησαν από τα μαλλιά των κοριτσιών τής Ανατολής που χόρευαν και έγιναν φουλάρια στον λαιμό τους.

Η μουσική δεν ενώνει μόνο, αλλά επουλώνει τις πληγές των παιδιών και των ενηλίκων που έφτασαν στο νησί μας και σήμερα στέκονται πάνω στη σκηνή παίζοντας κιθάρα ή δίπλα μας χορεύοντας.

Η Μυτιλήνη είχε πάντα τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο να παράγει Πολιτισμό. Το ίδιο κάνει και σήμερα. Οι Μυτιληνιοί (οκτώ στους δέκα είναι ποιητές), άνθρωποι δύσκολοι και απότομοι, εξοικειωμένοι όμως με την προσφυγιά και με βαθιά ριζωμένη δημοκρατική, κινηματική παράδοση. Μέσα σε μια δύσκολη ιστορική συγκυρία για το νησί, υπάρχουν άνθρωποι που δεν το βάζουν κάτω, είτε φτιάχνοντας κοινωνική κουζίνα Ελλήνων και προσφύγων (ΝΑΝ), είτε πολυπολιτισμικές χορωδίες και μουσικά σχήματα, (Connect by music, Cantalaloun), είτε χώρους συνάντησης και δημιουργίας, βοηθούν την ειρηνική συνύπαρξη των ξένων με την τοπική κοινωνία και δίνουν στους πρόσφυγες μια δημιουργική διέξοδο. Μέσα στους καταυλισμούς μπορεί να ανθίσουν τα λουλούδια της δημιουργικότητας, της αισιοδοξίας, της ελπίδας, αρκεί να υπάρχουν οι σωστοί άνθρωποι και οι διοικήσεις που επιτρέπουν στα λουλούδια να ανθίσουν.

 

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο της Τζώρτζια Ρασβίτσου εδώ

 

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

175 εκατομμύρια και πολλά είναι

Πραγματικά γενναιόδωρο το κοινωνικό μέρισμα που δίνει η κυβέρνηση για φέτος. 175 εκατομμύρια δεν τα λες και λίγα. Τις παλιές καλές εποχές, τόσα ήταν τα χρήματα που έπαιρνε σε δάνειο ένας εκδότης ή ένας ισχυρός επιχειρηματίας με εγγύηση «αέρα»

Δειτε ολοκληρο το αρθρο