Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ενωμένοι οι δημιουργοί να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα για τα πνευματικά δικαιώματά μας

Ξεκινάς να γράφεις ένα στίχο όπως όταν γράφαμε έκθεση στο γυμνάσιο - Τα views στο youtube πρέπει να ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια για να έχεις ένα στοιχειωδώς ικανοποιητικό κέρδος - Το παιχνίδι του χρήματος ανασύρει πάθη και διαφθείρει - Η Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι χρεωμένη

Το συνθετικό ταλέντο του κλασικού κιθαρίστα (πράγμα καθόλου συνηθισμένο για τους τότε αλλά και τους νυν τραγουδοποιούς, αξίζει να το σημειώσουμε) Ορφέα Περίδη αναγνώρισε πρώτος ο αείμνηστος Νίκος Παπάζογλου περιλαμβάνοντας τρία τραγούδια του στον δικό του δίσκο «Σύνεργα» το ’90. Όταν τρία χρόνια αργότερα κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό δίσκο του «Αχ Ψυχή Μου Φαντασμένη» είχε ήδη συμπληρώσει τα τριάντα έξι χρόνια του, γεγονός ακόμα πιο σπάνιο για μια μουσική βιομηχανία η οποία είχε ήδη αρχίσει να επενδύει αποκλειστικά στη νεότητα -κατά προτίμηση την ευειδή- αδιαφορώντας για το τι μπορεί να σήμαινε αυτό για την ποιότητα, που ταυτόχρονα όμως πιθανότατα εξηγεί την ωριμότητα την οποία επέδειξε ήδη από το ντεμπούτο του. Συνθέτης με πηγαίες, λιτές και αδρές μελωδίες, σκεπτόμενος και ταυτόχρονα απλός και βιωματικός στιχουργός και ερμηνευτής που η ζεστή, εκφραστική φωνή του δεν βγαίνει μόνον από τον λαιμό και το διάφραγμα αλλά και την καρδιά του. Επηρέασε όσο κανείς άλλος την πρώτη γενεά των τραγουδοποιών - ερμηνευτών των αρχών της δεκαετίας του ’90 (κάποιοι μπορεί να έφταναν να πουν όχι άδικα ότι σε μεγάλο βαθμό την δημιούργησε στην Αθήνα, κάτι που με μοναδική εξαίρεση τον Σωκράτη Μάλαμα δεν κατάφερε να κάνει ο μέντορας του Ν. Παπάζογλου στη Θεσσαλονίκη) και τουλάχιστον και την αμέσως επόμενη.

Η επανακυκλοφορία του περυσινού, ένατου δίσκου του «Paradise» -που η κατάρρευση της εταιρείας στην οποία είχε κυκλοφορήσει τον καταδίκασε ουσιαστικά στην ανυπαρξία- σε άλλη εταιρεία, με την προσθήκη δύο τραγουδιών και για αυτό με τον τίτλο πλέον «Paradise Plus», είναι απλά η αφορμή για μια συζήτηση μαζί του. Γιατί ο Ορφέας Περίδης έχει να πει πολλά και ενδιαφέροντα, τόσο ως δημιουργός όσο και σαν συνομιλητής. Ο λόγος του λακωνικός αλλά, όπως και οι στίχοι των τραγουδιών του, πάντα σοβαρός, ουσιώδης, ευθύβολος, ακριβής και, ίσως πάνω από όλα, ειλικρινής, πριν από όλους με τον εαυτό του και στη συνέχεια με όσους τον ακούν, είτε είναι μόνον ένας είτε εκατοντάδες. Με άλλα λόγια το είδος του δημιουργού που θα ευχόμαστε η ελληνική μουσική σκηνή του σήμερα να διέθετε μερικούς ακόμα ανάλογους και ισάξιους του...

* Πέραν του εύλογου γεγονότος ότι με την εταιρεία που είχε κυκλοφορήσει τότε είχε ουσιαστικά περάσει απαρατήρητος, αν δεν είχε «θαφτεί», τι σε κάνει να επανακυκλοφορείς τον ίδιο ουσιαστικά δίσκο περίπου έναν χρόνο μετά; Τον θεωρείς νέα εργασία ή όχι; Θα πρότεινες σε κάποιον/α που έχει την περυσινή εκδοχή να αγοράσει και αυτήν;

Ο δίσκος επανακυκλοφορεί στην τελική, ολοκληρωμένη μορφή του που θα είναι η οριστική, έτσι θα τον βρίσκει κανείς πια στα καταστήματα. Έχει τεράστια σημασία για τον δημιουργό η σιγουριά ότι θα βρίσκεται το cd του στη διάθεση του κόσμου και δεν ξέρω πόσον αφορά τον κόσμο ποιος ο παραγωγός, ποιος πληρώνει και ποιος εκμεταλλεύεται ποιον...Υπό αυτό το πρίσμα ναι, θα πρότεινα σε όποιον φυσικά μπορεί να διαθέσει αυτά τα χρήματα να αγοράσει και αυτή την εκδοχή, ακόμα και αν έχει την πρώτη.

* Τι σε ώθησε να προσθέσεις δύο νέα τραγούδια και να μην τον κυκλοφορήσεις ως είχε την πρώτη φορά; Συνδέονται αυτά με τα προϋπάρχοντα και, αν ναι, με ποιο τρόπο;

Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν ουδέν κακόν αμιγές καλού. Μετά την πρωτοφανή περιπέτεια που είχε η αρχική κυκλοφορία του δίσκου εξαναγκάστηκα να τον κυκλοφορήσω ξανά. Καθώς αυτό με βρήκε σε δημιουργική φάση συμπεριέλαβα στη νέα έκδοση και δύο στιχουργικές προτάσεις του Θοδωρή Γκόνη.

* Στο ξεκίνημα σου η στιχουργική θεματολογία σου σαφέστατα ήταν στη συντριπτική πλειοψηφία της προσωπική. Εξακολουθεί να ισχύει πάνω - κάτω το ίδιο; Αν όχι αιτία για αυτό είναι ότι δεν σε εμπνέουν τα κοινωνικά θέματα ή τα αποφεύγεις;

Ξεκινάς να γράφεις ένα στίχο όπως όταν γράφαμε έκθεση στο γυμνάσιο, όποια και αν είναι η θεματολογία ξετυλίγεις προσωπικές σκέψεις και βιώματα. Τα κοινωνικά θέματα - που είναι και τα πιο δύσκολα - υπάρχουν μεν στα τραγούδια μου αλλά θα συμφωνήσω μαζί σου ότι αποτελούν ένα μικρό τμήμα του συνόλου τους.

* Αντίστοιχα πόσο έχει αλλάξει η μουσική πραγματικότητα σε σχέση με την εποχή που ξεκινούσες;

Η ψηφιακή τεχνολογία, η ψηφιοποίηση της μουσικής πιο σωστά, ως γνωστόν έκοψε αρμονικές από τον ήχο και το αποτέλεσμα είναι πιο «φτωχό» σε σχέση με παλαιότερα αλλά από τα ηχεία του laptop αυτό δεν πολυακούγεται. Όμως αυτό είναι το λιγότερο, κατέρρευσε η αγορά του cd, έτσι χάθηκε από την αλυσίδα διάθεσης της μουσικής η παραγωγός εταιρεία και τα views στο youtube πρέπει να ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια για να έχεις ένα στοιχειωδώς ικανοποιητικό κέρδος.

* Αν σου ζητούσα να συγκρίνεις την εποχή του ξεκινήματος σου με το σήμερα ως προς την κατάσταση του μουσικού γίγνεσθαι στην Ελλάδα τι θα μου έλεγες;

Δεν ξέρω αν μπορεί να συγκριθεί η δεκαετία του ’90 με το 2020 στο οποίο έχουμε σχεδόν φτάσει. Αυτό που ξέρω είναι ότι υπάρχει μουσικό γίγνεσθαι γιατί υπάρχει πολύς κόσμος που χαίρεται και απολαμβάνει τη μουσική αλλά και, γιατί όχι, διασκεδάζει ακόμα με αυτήν.

* Κοιτάζοντας γύρω σου βλέπεις άλλους/ες που, αν και στην αρχή δεν το είχες προσέξει ή και δεν το αντιλαμβανόσουν, τελικά διαπιστώνεις ότι είναι συνοδοιπόροι σου;

Συνοδοιπόροι θα έλεγα ότι είναι όλοι οι ομότεχνοι μου. Θα προσέθετα ότι πρέπει να είμαστε και ενωμένοι, ειδικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τελευταία ο κλάδος αναφορικά με τα πνευματικά δικαιώματα μας.

* Τι ήταν αυτό που σε οδήγησε στο να αρχίσεις να γράφεις τραγούδια και εξακολουθεί να είναι το κίνητρο σου τόσα χρόνια μετά για να συνεχίζεις να το κάνεις;

Η κλίση σε αυτό, εκείνο που αλλιώς λέγεται ταλέντο. Απλά μου αρέσει να εκφράζομαι με το τραγούδι, γράφοντας αλλά και ερμηνεύοντας το!

* Θεωρείς ότι βρισκόμαστε ακόμα στο μέσον της σύνθετης κρίσης που μας ταλανίζει επί σχεδόν μια δεκαετία ή πηγαίνουμε προς την έξοδο της; Η έξοδος αυτή είναι καταρχήν εντός ή εκτός μας;

Η κρίση είναι βαθιά και πολύπλοκη. Το παιχνίδι του χρήματος ανασύρει πάθη και διαφθείρει, όχι μόνο τώρα αλλά από τότε που υπάρχει χρήμα, όπως επίσης το ίδιο κάνει και η ματαιοδοξία. Δεν ξέρω αν και πότε θα τελειώσει η κρίση... Η Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι χρεωμένη και εγώ θα συνεχίσω να εργάζομαι για όσο μπορώ όπως έκανα πάντα, όσο το δυνατόν πιο ευσυνείδητα και κυρίως έντιμα.

* Θα έλεγες ότι, σαν άνθρωπος αλλά ακόμα και ως δημιουργός, είσαι αισιόδοξος ή το αντίθετο;

Ναι, είμαι αισιόδοξος, ίσως και δίχως να μπορώ να εξηγήσω το γιατί...

* Και τα προσεχή σχέδια σου;

Το πιο άμεσο είναι ο καινούργιος δίσκος της Λιζέτας Καλημέρη με τραγούδια που έγραψα για εκείνη σε στίχους Γιώργου Σιδερή ο οποίος έχει ήδη ολοκληρωθεί. Ένας δίσκος που δημιουργήθηκε από μια παρέα στο Χαλάνδρι και για αυτό έχει τον τίτλο «Εν Φλύα». Ένας δίσκος με πολλές αναφορές στο σήμερα που εύχομαι να «μιλήσει» τόσο στον κόσμο ώστε να αρέσει και αύριο...

Κρίνοντας από όλους τους προηγούμενους που έχει υπογράψει ο Ορφέας Περίδης εμείς θα τολμήσουμε να πούμε ότι είμαστε εκ των προτέρων σίγουροι για αυτό...

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Τα προσφυγόπουλα

Ήταν απεχθείς οι φωνές που ξεσηκώθηκαν προσπαθώντας να αποκλείσουν τα προσφυγόπουλα από τα σχολεία. Φωνές ακροδεξιές, μεταμφιεσμένες σε “ανησυχούντες γονείς” και σε “τοπικούς φορείς”, ακόμα και σε...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο