Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

"Ευτυχισμένος όποιος αναμετρήθηκε"

Αφιερώνω πολύτιμο από τον λίγο χώρο που διαθέτω εδώ για να δηλώσω ότι η πρώτη εικόνα που μου έδωσε ο Γιώργος Κυριακόπουλος με τον δημόσιο λόγο του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήταν εικόνα ευπατρίδη - για να μην πω την τετριμμένη λέξη «αστός»

Της Πόλυς Χατζημανωλάκη

 

Είχα διαβάσει σε ανύποπτο χρόνο ένα κριτικό σχόλιο του Γιώργου Κυριακόπουλου στο Ίντερνετ σχετικά με την έκθεση «συναισθημάτων» του Μουσείου της Ακροπόλεως. Με ενδιέφερε ιδιαιτέρως γιατί είχα κι εγώ εκφράσει διστακτικά παρόμοια δυσφορία, χωρίς να τολμήσω βεβαίως να κάνω ευθεία κριτική στην εισαγωγή του προέδρου του Μουσείου στον «κατάλογο» ούτε στη νεφελώδη έλλειψη ενότητας των εκθεμάτων, πόσο μάλλον να συγκρίνω τον κατάλογο - φυλλάδιο της έκθεσης με κατάλογο πλειστηριασμών στην Αγγλία. Ποτέ δεν έχω πάει σε πλειστηριασμό στου Sotheby’s για να συγκρίνω, αλλά πάντα ανησυχώ ότι, αν πω τη γνώμη μου έτσι ευθέως, θα κριθώ προκατειλημμένη. Επικρότησα λοιπόν με ικανοποίηση το «ο βασιλιάς είναι γυμνός» εν προκειμένω και σε άλλα ακόμη, όπως στην κριτική της απαγόρευσης της φωτογράφησης, την υποτίμηση του θεατή κ.λπ.

Αφιερώνω πολύτιμο από τον λίγο χώρο που διαθέτω εδώ για να δηλώσω ότι η πρώτη εικόνα που μου έδωσε ο Γιώργος Κυριακόπουλος με τον δημόσιο λόγο του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήταν εικόνα ευπατρίδη - για να μην πω την τετριμμένη λέξη «αστός». Ένας χαρακτήρας που τόσο λείπει από τη δημόσια ζωή. Κάποιος που η παιδεία, η κριτική και τα ενδιαφέροντά του με αφορούν και που με τον δημόσιο λόγο του, όπως τον συνάντησα, αισθάνομαι ότι συμφωνώ. Άργησα ωστόσο να συνδέσω το όνομα με το πρόσωπο όταν άνοιξα τη συλλογή διηγημάτων του «Η τρισέγγονη της αραπίνας και άλλες ιστορίες» που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Εστία και δεν έκλεισα το βιβλίο παρά μόνο όταν τελείωσα το διάβασμα. Κάτι που μου συμβαίνει τόσο σπάνια, να απολαμβάνω τη χαρά της ανάγνωσης δηλαδή, και που θα ήθελα να το δηλώσω περιχαρής, αλλά δεν είναι μόνο αυτή η αίσθηση -η συναρπαγή δηλαδή- αυτό που νιώθεις από την ανάγνωση αυτού του βιβλίου.

Αφηγήσεις αυτοβιογραφικές ίσως, πολύτιμες για την ευαισθησία τους και την εξαιρετική αποκατάσταση ενός χαμένου κόσμου της Αθήνας και της επαρχίας που έχει αποδοθεί με μεράκι και μαστοριά και πάθος στη λεπτομέρεια - έχει αναστηθεί στην κυριολεξία.

Από το κρυμμένο ποίημα καβαφικής εμπνεύσεως -του μισού ευρώ- στο τετράδιο αντιγραφής του παλαιοβιβλιοπωλείου, στο κουτί με τα κλειδιά κρυμμένα στο σκρίνιο της σπιτονοικοκυράς, φύρδην μίγδην «με ένα χαρτόνι περασμένο με σπάγκο και με ένα νούμερο γραμμένο με κόκκινο μολύβι», στο πουκάμισο του φιδιού στην αυλή του σπιτιού των απέναντι, το κρυστάλλινο μπουκαλάκι με το άρωμα «Robe d’ un soir», που δεν είχε το παραμικρό ίχνος από αδέσποτες σταγόνες του ντους ή άλατα νερού, τις κάρτες με τις τοπικές ενδυμασίες από τις γκοφρέτες «Μέλο», μικρά αντικείμενα, ένας θησαυρός ενθυλακωμένος στις εικοσιένα ιστορίες.

Πρώτο λογοτεχνικό βιβλίο αυτή η συλλογή διηγημάτων, ούτε σταγόνα αίμα όμως από ενδεχόμενη κακοτεχνία, όπως θα έλεγε ο Σάυλοκ στον έμπορο της Βενετίας. Ένα πλούσιο βιωματικό υλικό, μια χαμένη πια αριστοκρατία της παλαιότερης Ελλάδος -μια μνημείωση σπάνιων ονομάτων, ένα οικογενειακό λεύκωμα χαρακτήρων-, ο Ρίκος Πήλικας, η θεία Ινώ, ο Ρογήρος Βαϊκούσης, ο Μπράνκο Ηλιάδης, η Λωρέττα, η Μπίστη, συνδυάζεται με μια πολύτροπη αφήγηση. Ιστορίες που μπορεί να είναι αυτοβιογραφικές, μπορεί επινοημένες, με μαστοριά συναρμοσμένες ώστε αποδοθεί το αίσθημα της ύπαρξης. Με παρατηρητικότητα μέχρις εξαντλήσεως ώστε να αποδοθούν ο τόπος, τα αντικείμενα το τοπίο, η ύπαρξη ενός κόσμου αθόρυβου, κομψού, πάσχοντος, σπάνιας αρχοντιάς και ταπεινότητας... Η έγκλειστη ψυχοκόρη από την Κρήτη στο σπίτι του πολιτικού, η ερωτική μύηση του εφήβου έξω από το παράθυρο με τις δυο γυναίκες, η ανία των κατασκηνώσεων της τραπέζης, τα ανομολόγητα μυστικά των σπιτιών της ελληνικής επαρχίας, τα πάθια και οι καημοί ενός χαμένου κόσμου που (ποτέ) δεν έχουν τελειωμό...

Δεν γνωρίζω αν ο Γιώργος Κυριακόπουλος θα επιχειρήσει επόμενο εγχείρημα στον χώρο της λογοτεχνίας. Ενδεχομένως, ανάμεσα στις τόσες δημιουργικές του δραστηριότητες, να θεωρεί ότι έχει κλείσει τους λογαριασμούς του με αυτά τα πρόσωπα. Θα ήθελα ωστόσο να του το ευχηθώ. Σε κάθε περίπτωση «ευτυχισμένος όποιος» αναμετρήθηκε με τη δοκιμασία της γραφής. Ανεπιφύλακτα εύχομαι η «Τρισέγγονη της αραπίνας» του να βρει την αναγνωστική υποδοχή που της αξίζει. Πρόκειται για ένα μικρό αριστούργημα.

 

Info:

Γιώργος Κυριακόπουλος, Η τρισέγγονη της αραπίνας και άλλες ιστορίες, Διηγήματα

Eκδόσεις: Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2017

136 σελ., Τιμή 10,00 ευρώ

Δείτε όλα τα σχόλια