Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Γιατί μια «Προοδευτική Συμμαχία» στις Βρυξέλλες;

Η "Προοδευτική Συμμαχία" έγινε υπολογίσιμη δύναμη σε βαθμό τέτοιο, ώστε για πρώτη φορά έφερε στο ίδιο τραπέζι της συζήτησης τους επικεφαλής των τριών προοδευτικών πολιτικών ομάδων μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο. Γκάμπι Τσίμερ, Ούντο Μπούλμαν και Σκα Κέλερ έθεσαν για πρώτη φορά στο τραπέζι από κοινού τις προτεραιότητές τους για την Ευρώπη

Της Μίνας Κωστοπούλου

Ο αριθμός των ευρωβουλευτών που επανεξελέγησαν -πανευρωπαϊκά μιλώντας- είναι μετρημένος. Η σύνθεση του Ευρωκοινοβουλίου αλλάζει σημαντικά με τη νέα θητεία που ξεκινά στις 2 Ιουλίου και ο κραταιός δικομματισμός Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και Σοσιαλιστών και Δημοκρατών εξασθενεί. Φιλελεύθεροι και Πράσινοι πολλαπλασίασαν τις "θέσεις" τους, η άνοδος της Ακροδεξιάς "συγκρατήθηκε" και η ευρωκάλπη, με την ευρύτερη συμμετοχή εδώ και δεκαετίες, "απέδωσε" μια καλύτερη ισορροπία μεταξύ των πολιτικών ομάδων.

Η Αριστερά, ωστόσο, εξέλεξε λιγότερους ευρωβουλευτές, με φόντο την πολυδιάσπαση των δυνάμεών της σε χώρες όπως η Ιταλία και η Γαλλία, αλλά κατάφερε να "συγκρατηθεί" αλλού, όπως στην Κύπρο και την Ελλάδα, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σταθερός πυλώνας του προοδευτικού χώρου πανευρωπαϊκά.

Από την περασμένη εβδομάδα οι πολιτικές ομάδες (τα "κόμματα" του Ευρωκοινοβουλίου) συνεδριάζουν συνεχώς για να οργανώσουν τη στρατηγική τους και -γιατί όχι;- να "κερδίσουν" μερικούς ευρωβουλευτές ακόμα (με το θέμα του Brexit -και των ένεκα τούτου ανακατατάξεων στα ευρωβουλευτικά έδρανα- ανοικτό).

Εξάλλου οι τελευταίοι έχουν τη δυνατότητα επιλογής της πολιτικής ομάδας στην οποία θα ενταχθούν, ανεξαρτήτως (sic) του κόμματος με το οποίο εκλέχθηκαν. Και μπορούν να συμμετέχουν σε ευρύτερες ομαδοποιήσεις, με σχετικά ανεπίσημο χαρακτήρα, που πάντως πολλές φορές έχουν επιρροή και στον πολιτικό διάλογο, και σε διάφορες ψηφοφορίες.

Πρωτοβουλίες με δημοκρατικό και οικολογικό πρόσημο

Μια τέτοια ομαδοποίηση είναι η "Προοδευτική Συμμαχία - Progressive Caucus". Ξεκίνησε δειλά ως ένας "χώρος" διαλόγου για ευρωβουλευτές από διαφορετικές πολιτικές ομάδες που έβλεπαν την αλληλεγγύη, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη δημοκρατία να απειλούνται από τις "στροφές" που έπαιρναν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και οι θεσμοί.

Παγιώθηκε με την προηγούμενη θητεία ως ένας συνασπισμός εκλεγμένων από την Αριστερά (GUE / NGL), τους προοδευτικότερους των Σοσιαλιστών (S&D) και των Πρασίνων (Greens / EFA), που στόχο είχε την προώθηση πρωτοβουλιών και δράσεων με κοινωνικά βιώσιμο, δημοκρατικό και οικολογικό πρόσημο.

Από την αντίδραση ενάντια στις εμπορικές συμφωνίες τύπου TTIP και CETA, την εναντίωση ενάντια στις δραστηριότητες της Monsanto και μέχρι τις κινήσεις αλληλεγγύης για την Ελλάδα, την ευαισθητοποίηση σε ζητήματα όπως το προσφυγικό, μέχρι τη συμμετοχή σε πανευρωπαϊκές πρωτοβουλίες συσπείρωσης των προοδευτικών δυνάμεων, το "Progressive Caucus" ήταν εκεί. Και ήταν παρών σε πληθώρα δράσεων και γεγονότων στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο, αλλά και στη Μασσαλία και στο Μπιλμπάο, όπου διοργανώθηκαν τα δύο πρώτα Ευρωπαϊκά Φόρουμ των Προοδευτικών, Αριστερών και Οικολογικών Δυνάμεων, με την παρουσία οργανώσεων, κινημάτων, συνδικαλιστών και εργαζομένων από όλη την Ευρώπη.

Άνοιξε τον διάλογο και με οργανώσεις της κοινωνίας πολιτών και το μεγαλύτερο πανευρωπαϊκό δίκτυο ΜΚΟ. Και έγινε υπολογίσιμη δύναμη σε βαθμό τέτοιο, που για πρώτη φορά έφερε στο ίδιο τραπέζι της συζήτησης τους επικεφαλής των τριών προοδευτικών πολιτικών ομάδων μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο. Γκάμπι Τσίμερ (Αριστερά), Ούντο Μπούλμαν (Σοσιαλιστές) και Σκα Κέλερ (Πράσινοι) έθεσαν για πρώτη φορά στο τραπέζι από κοινού τις προτεραιότητές τους για την Ευρώπη.

Αλλά και ενόψει των ευρωεκλογών το Progressive Caucus έθεσε τις δικές του προτεραιότητες στον διάλογο με τους "κορυφαίους υποψηφίους" των ευρωπαϊκών κομμάτων για την ηγεσία της Κομισιόν και τους κάλεσε να απαντήσουν συγκεκριμένα, ζωηρεύοντας, έτσι, τον προεκλογικό αγώνα.

"Μοχλός πίεσης" στο Ευρωκοινοβούλιο

Επόμενος στόχος είναι η "Προοδευτική Συμμαχία" να συνεχίσει να αποτελεί "μοχλό πίεσης" εντός του Ευρωκοινοβουλίου, να μην χάσει τις δυνάμεις της, και να αντλήσει περισσότερους υποστηρικτές από τη μεγαλύτερη "βάση" και των Πρασίνων πλέον.

Σε μια συγκυρία όπου η ακροδεξιά "στροφή" της παραδοσιακής Δεξιάς δυναμώνει -παρά τα "όχι" του Φάρατζ, αλλά με τα "ναι" στον Όρμπαν- το προοδευτικό στρατόπεδο είναι απαραίτητο. Το "κόκκινο μπλοκ" που διαμορφώνεται μετά τις εκλογές στη Δανία, όπου η Ακροδεξιά συγκυβερνούσε, είναι ένδειξη ότι ολοένα περισσότεροι Ευρωπαίοι πολίτες το αντιλαμβάνονται:

Από την τρέχουσα Εκτελεστική Επιτροπή της "Προοδευτικής Συμμαχίας" στις Βρυξέλλες τρεις ευρωβουλευτές επανεξελέγησαν. Και εις εξ αυτών είναι ο Δημήτρης Παπαδημούλης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ

Και ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών για την Ελλάδα, παραμένει πανευρωπαϊκά παράδειγμα για τα κόμματα της Αριστεράς και από τα πιο υπολογίσιμα μεγέθη στον προοδευτικό χώρο. Ενάντια σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές που στερούν τα δικαιώματα από τους πολλούς και "δουλεύουν" για τους λίγους, ενάντια σε κάθε δημοκρατική οπισθοχώρηση, ενάντια στους εθνικισμούς, τις ακροδεξιές βλέψεις, τη φοροδιαφυγή, την αδιαφάνεια, την περιβαλλοντική ασυδοσία.

Όσο σημαντική είναι για την Ελλάδα σήμερα η προοπτική των προοδευτικών συμμαχιών, όσο σημαντική θα είναι μια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία στην εθνική κάλπη για τις όμορες δυνάμεις στην Ευρώπη, άλλο τόσο χρήσιμο και απαραίτητο είναι το "Progressive Caucus στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο". Και ενόψει της αλλαγής "κεφαλών" στους κορυφαίους θεσμούς, οφείλει να μην "παγώσει" και να ξαναγίνει το "αναγκαίο κακό" για τους κορυφαίους παίκτες...

 

* H Μίνα Κωστοπούλου είναι συντονίστρια της "Προοδευτικής Συμμαχίας" ευρωβουλευτών στις Βρυξέλλες

Δείτε όλα τα σχόλια