Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η ελληνική Αριστερά και η "πράσινη" πολιτική

Η 16χρονη Σουηδέζα ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ (στο κέντρο της φωτό) μαζί με Γάλλους μαθητές κατά τη διάρκεια διαδήλωσης για την κλιματική αλλαγή που έγινε στο Παρίσι. [EPA]

του Ανδρέα Δάνου*

 

Το Πράσινο κόμμα της Γερμανίας αναδείχτηκε δεύτερο στις ευρωεκλογές αφαιρώντας ψήφους τόσο από το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα όσο και από το Σοσιαλιστικό, χάρις στην αποφασιστικότητά του να αγωνιστεί κατά της κλιματικής αλλαγής.

Στην Ελλάδα το Πράσινο κόμμα δεν διακρίνεται δια γυμνού οφθαλμού. Θεωρητικά προσπάθησε να πάρει τη θέση του ο ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που εκφράστηκε απ’ την αρχή με την πράσινη σημαία που ενσωματώθηκε στο τρίχρωμο έμβλημά του: κόκκινο για την κοινωνική δικαιοσύνη, μωβ για το γυναικείο χειραφετητικό κίνημα και για τους πάσης φύσεως «διαφορετικούς» (ξένους, πρόσφυγες, αποκλεισμένους κ.λπ.) και πράσινο για τη φύση που απειλείται -πολύ σοβαρά πλέον- από το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής.

Ωραία, αλλά πολιτική δεν γίνεται με θεωρίες και σημαίες. Η πολιτική είναι, πάνω απ’ όλα, πράξη. Και σ’ αυτό το επίπεδο, η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ κατώτερη των περιστάσεων. Να σημειωθεί πάντως ότι η επιλογή της σύζευξης της πράσινης σημαίας με τις άλλες είναι σωστή, γιατί το οικολογικό ζήτημα δεν είναι ξεκομμένο απ’ το κοινωνικό, απ’ την κοινωνική δικαιοσύνη δηλαδή.1

Το ζήτημα λοιπόν της κλιματικής αλλαγής είναι πολιτικό και μάλιστα το σημαντικότερο ίσως πολιτικό ζήτημα της εποχής μας. Αν δεν ήταν έτσι, δεν θα έσπευδε ο ΟΗΕ -μέσω της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή- να απευθύνει δραματική έκκληση στην ανθρωπότητα να ανασκουμπωθεί σοβαρά πριν φτάσει στο σημείο η κλιματική αλλαγή να γίνει μη αναστρέψιμη. Έδωσε, μάλιστα, μια προθεσμία μόλις 12 χρόνων (δηλαδή μέχρι το 2030) για να παρθούν τα πρώτα ουσιαστικά μέτρα ανάσχεσης της πορείας προς την κόλαση.

Στην έκκληση αυτή η ελληνική κοινωνία -συμπεριλαμβανομένων των πάσης φύσεως ηγετών- αντέδρασε με παγερή αδιαφορία, εκτός κι αν είχε πλήρη άγνοια (τα ΜΜΕ είχαν, φαίνεται, άλλες, καλύτερες, δουλειές να κάνουν...) Συμπεριφορά «μωρών παρθένων».

Μα τι συμβαίνει;

* Μήπως δεν μπορούμε να δούμε πέρα απ’ τη μύτη μας; Δεν θέλω να το πιστέψω για τους Έλληνες που συνήθως εκτιμούν αυτούς που «βλέπουν μακριά».

* Μήπως, εκτός από τα ΜΜΕ, θεωρούμε κι εμείς οι απλοί πολίτες το ζήτημα δευτερεύον ή ανύπαρκτο;

* Μήπως, κατά συνέπεια, μας λείπει η ενημέρωση;

* Μήπως θεωρούμε τα καμπανάκια, που βαράνε ο ΟΗΕ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, προπαγάνδα των καρχαριών; Όπως όμως έχει πρόσφατα αποδειχτεί, ο αρχηγός όλων των καρχαριών, ο Τραμπ, είναι αυτός που είπε ότι η κλιματική αλλαγή είναι «το πιο μεγάλο ψέμα» της σύγχρονης εποχής και θα αποσύρει την υπογραφή των ΗΠΑ από τη συμφωνία του Παρισιού.2 (Στην υπηρεσία, προφανώς, των συναδέλφων του, ιδιοκτητών μεγάλων επιχειρήσεων.) Πώς λοιπόν μπορεί να είναι προπαγάνδα των καρχαριών; Αντίθετα, ο ΟΗΕ και η Ε.Ε. δέχονται τις δραματικές προειδοποιήσεις των εδικών επιστημόνων (κλιματολόγων) που στη συντριπτική τους πλειονότητα (95%) βεβαιώνουν ότι υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα συνέχισης της ζωής πάνω στον μοναδικό πλανήτη μας, αν δεν πάρουμε μέτρα κατεπειγόντως. Και η αιτία δεν είναι άλλη από την κλιματική αλλαγή που προέρχεται από την υπερθέρμανση την οποία παράγει το διοξείδιο του άνθρακα που προέρχεται κυρίως από τα ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο κ.λπ.).

Επομένως, ΟΗΕ και Ε.Ε. στρέφονται κατά των καρχαριών τού πετρελαίου που ανήκουν σε ένα από τα πιο επιθετικά και ανθρωποφάγα είδη καρχαριών. Πώς μπορεί λοιπόν να πρόκειται για προπαγάνδα των καρχαριών; Αυτές οι θέσεις ανήκουν σε μια δογματική Αριστερά, που θεωρεί ότι τίποτα καλό δεν υπάρχει, αν δεν προέρχεται από τον δικό της προπαγανδιστικό μηχανισμό.

Αλλά τι κάνει η αριστερή κυβέρνηση για όλα αυτά;

* Συνεχίζει και επεκτείνει τη μονάδα της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα, που λειτουργεί με λιγνίτη (ρυπογόνο ορυκτό καύσιμο απ’ τα χειρότερα) και όχι μόνο συμβάλλει στο προχώρημα του κακού της κλιματικής αλλαγής, αλλά επιβαρύνει και την υγεία των περιοίκων...

* Δεν τολμάει να περιορίσει σοβαρά την ασυδοσία των χρυσοθήρων στη Χαλκιδική. Έκανε, βέβαια, κάποιες προσπάθειες, που ωστόσο δεν τελεσφόρησαν.

Περιττό να πούμε ότι μετά τα εκλογικά αποτελέσματα πανηγυρίζουν, πράγμα που σημαίνει πως υπολογίζουν στην απόλυτη ασυδοσία στην περίπτωση κυβέρνησης Ν.Δ., η οποία το έχει καταστήσει απολύτως σαφές πως οι «επενδύσεις» και τα κέρδη τους είναι πάνω απ’ όλα... «Πράσινη πολιτική, τι είναι αυτό;»...

Η δραστηριότητα των χρυσοθήρων περιλαμβάνει ως γνωστόν την καταστροφή τόσο του δάσους στις Σκουριές όσο και των υπόγειων υδάτων. Και για να εστιάσουμε στο δάσος, που έχει άμεση σχέση με την κλιματική αλλαγή, ας πούμε μόνο εδώ ότι τα δάση και οι ωκεανοί ανακουφίζουν σε μεγάλο ποσοστό τον πλανήτη από τα αέρια του θερμοκηπίου.

Καθαρή ενέργεια

Αλλά, πέρα απ’ όλα αυτά που δεν έγιναν, ίσως λόγω αρνητικών πολιτικών συσχετισμών, υπάρχει και κάτι ακόμα που όχι μόνο δεν το εμποδίζουν οι πολιτικές ισορροπίες αλλά ίσα-ίσα το προωθούν. Κι όμως, και πάλι αδρανούμε. Πρόκειται για ένα μεγάλο πρόγραμμα της Κομισιόν για την εγκατάσταση καθαρής ενέργειας στα ευρωπαϊκά νησιά, για το οποίο -εξ όσων γνωρίζω- δεν φάνηκε να ενδιαφέρεται κανείς. Για να μην πω πως ενδεχομένως υπήρξε και υπονόμευση... Γι' αυτά όμως θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο.

Μπροστά σ’ αυτήν την κατάσταση, που η ενδεχόμενη εκλογή της Ν.Δ. στην κυβέρνηση μόνο χειρότερη μπορεί να την κάνει (αφού το δόγμα, κατά δήλωσιν τους, είναι «επενδύσεις πάση θυσία»), τι κάνουμε εμείς οι Έλληνες; Το είπαμε ήδη: Τίποτα.

Κάνει όμως ο ΟΗΕ, κάνει η Κομισιόν και -το σπουδαιότερο- κάνουν τα παιδιά· προς το παρόν μόνο της Βόρειας Ευρώπης - αλλά ελπίζω πως θα υπάρξει συνέχεια, ιδίως αν μπούμε κι εμείς οι ενήλικοι στον χορό. Για να δούμε αν πραγματικά εννοούμε αυτό που λέμε συχνά ότι «το μέλλον τούς ανήκει». Ποιο μέλλον όμως;

Τα παιδιά λοιπόν της Ευρώπης έκαναν την αρχή (και πρώτη απ’ όλα η Σουηδή Γκρέτα Τούνμπεργκ), ξεκίνησαν αυτήν τη θαυμαστή εξέγερση και κάθε Παρασκευή το σκάνε απ’ το σχολείο για να διεκδικήσουν κάτι ακόμα σημαντικότερο απ’ την Παιδεία: τη ζωή.

 

Σημειώσεις

1. Παρεμπιπτόντως, αυτό που απογείωσε το Πράσινο κόμμα είναι ίσως -μεταξύ άλλων- η πρόσφατη δήλωσή του πως δεν είναι κόμμα φυσιολατρικό, αλλά πολιτικό. Κάτι που έζησαν οι πολιτικοί μας στις Βρυξέλλες στα δύσκολα χρόνια των Μνημονίων, όταν οι Πράσινοι αποδείχτηκαν οι πιο σταθεροί υποστηρικτές της Ελλάδας.

2. H διεθνής Συμφωνία του Παρισιού υπογράφτηκε στα τέλη του '15 και από τις ΗΠΑ, αλλά ο Τραμπ δήλωσε ότι θα αποσύρει αυτήν την υπογραφή. Ευτυχώς, τον σταμάτησε η Βουλή: Με ψήφους 231 έναντι 190 απέρριψε το σχέδιό του.

 

* Ο Aνδρέας Δάνος είναι αρχιτέκτονας

 

Δείτε όλα τα σχόλια