Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Πίσω δεν γυρίζουμε

Του Νίκου Γραικού - Δεν πρέπει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές να επιτρέψουμε να επιστρέψει στην Ελλάδα στο παλιό κι επικίνδυνο πολιτικό κατεστημένο. Εννοείται ότι πρέπει να συσπειρωθούμε και ξέρουμε καλά ότι το πρόγραμμα που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στη σωστή κατεύθυνση, αλλά συγχρόνως, εάν δεν μάθουμε από τα λάθη μας, ίσως να βάλουμε τα ίδια αυτογκόλ

Του Νίκου Γραικού


Καθηγητής της Νέας Ελληνικής στη Γαλλία, έχω ενήλικες μαθητές. Με ρωτούσαν με αγάπη σε ποια θέση ήμουν στο ψηφοδέλτιο. Τους έλεγα ότι είμαστε με αλφαβητική σειρά. Προσπαθούσα να εξηγήσω τον παράξενο τρόπο εκλογής με σταυρό προτίμησης. Δυσκολεύονταν πολύ να τον καταλάβουν. Το ότι κάνουμε δύο προεκλογικές εκστρατείες. Μία για τον συνδυασμό και το πρόγραμμά του και άλλη για την προσωπική μας εκλογή. «Και καλά, δεν φοβάστε τις πελατειακές σχέσεις;» «Την εκλογή γνωστών ονομάτων που δεν έχουν μακρόχρονη εμπειρία στην πολιτική πάλη;» Απαντούσα ειλικρινά ότι φοβόμαστε πολύ.

Σιγά μη φοβηθώ

Αν δεν με ξέρετε, θα μείνετε εδώ. Στον φόβο. Αλλά εγώ σιγοψιθυρίζω χρόνια το τραγούδι «Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ». Ξέρω πολύ καλά επίσης ότι η προσωπική αξία φαίνεται μόνο όταν ξέρουμε να δουλεύουμε συλλογικά. Στην Ελλάδα, λοιπόν, στις συγκεντρώσεις έζησα αυτή τη συλλογική δράση. Δεν ξέρω αν ο κόσμος το ένιωσε όσο πρέπει. Ο ένας ομιλητής έπαιρνε το νήμα της σκέψης του άλλου και συνέχιζε στην ομιλία του. Πόσα χαμόγελα συνενοχής, πόσα σηματάκια μου τα φορούσαν άλλοι υποψήφιοι για να δείξουν ότι είμαστε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, με κεφαλαία. Το βασικό συνδικαλιστικό σύνθημα στις γαλλικές διαδηλώσεις. TOUS ENSEMBLE. TOUS. Κοινός αγώνας πανευρωπαϊκός. Κι αν κάποιοι δεν ξέρουν να λειτουργούν συλλογικά, ήλπιζα ότι θα παραμεριστούν.

Αν φοβάμαι κάτι, αυτό είναι οι περίφημοι μηχανισμοί. Παντού όπου πήγα δέχτηκα αγάπη κι ένιωσα χαρά. Χόρεψα, τραγούδησα, με πήραν αγκαλιά. Αυτό χρειαζόμουν για να συνεχίζω να παλεύω για πολλά χρόνια ακόμα. Ταυτίστηκα με την εβδομηντάχρονη διαδηλώτρια που τη χτύπησαν στη Γαλλία οι δυνάμεις καταστολής. Κι ο Πρόεδρος Μακρόν είπε ότι αυτή έφταιγε. Έπρεπε να μείνει σπίτι της στην ηλικία της. Ναι, αλλά ξεχνά ότι εμείς είμαστε και του σαλονιού, και του αλωνιού. «Ο Νικόλας μας» είπε για μένα ένας συνυποψήφιος. Ο Αλέξης Τσίπρας μας αγκάλιασε, τον Γιονούς και μένα. Αγκάλιασε τους απόδημους Έλληνες και τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Δεν δείξαμε δυστυχώς όσο έπρεπε αυτή τη φωτογραφία στον κόσμο.

ΣΥΡΙΖΑ του "εμείς"

Φίλος ηθοποιός θεώρησε κοσμική και ίσως άχρηστη τη βραδιά στο Γκαζάρτε. Δεν άκουσε όμως μια νέα υποψήφια δημοτική σύμβουλο αλβανικής καταγωγής που με φίλησε και μου είπε ότι όταν ακούει την ιστορία μου, νομίζει ότι ακούει τη δική της. Υπάρχει μεγαλύτερη επιβράβευση για τους αγώνες μιας ζωής; Ένας εκπληκτικός δεκαοχτάχρονος υποψήφιος κάλεσε τον πατέρα του για να με γνωρίσει. Τον πατέρα του, εμένα που ζω στην «αμαρτία», στη δήθεν περίεργη αγάπη. Κανένας στον ΣΥΡΙΖΑ δεν με κοίταξε στραβά τόσα χρόνια. Πόσοι πολλοί με βοήθησαν! Πόσο είμαι ευγνώμων! Σιγά μην βρω κάποιον να μου κουβαλά την τσάντα… Κανένα στέλεχος κομματικό ή κυβερνητικό από όσους συνάντησα, όσους φιλοξένησα, για όσους έκανα διερμηνεία εθελοντικά δεν με κοίταξε ποτέ αφ' υψηλού.

Κι αν τιναχτήκαμε από τα μικρά ποσοστά στις κυβερνητικές ευθύνες, ας μη χάσουμε την ψυχή μας. Αν μπερδευτήκαμε και χαλάσαμε κάποιες φορές τις συλλογικές διαδικασίες, αν ψηφίσαμε με βαριά καρδιά μέτρα ενάντια στο πρόγραμμά μας, ας μη μπερδευτούμε και τώρα με τα πολλά "εγώ". Ας μείνουμε στον ΣΥΡΙΖΑ του "εμείς".

Έγραφα λοιπόν πριν τις εκλογές : «Κι ας χρησιμοποιήσουμε τον σταυρό προτίμησης ως όπλο, ως εργαλείο, ως αμεσοδημοκρατική διαδικασία. Να βγάλουμε ευρωβουλευτές που θα μείνουν πιστοί στον κόσμο που τους ψήφισε. Μέχρι το τέλος της θητείας τους. Που υπέγραψαν τον κώδικα δεοντολογίας. Που ξέρουν ότι δεν κάνουν καριέρα πολιτικού. Δεν την έχουν ανάγκη». Εννοείται ότι θέλαμε να εκλεγούμε. Αλλά σιγά μην φερθούμε σαν μικρά παιδιά που δεν ξέρουν να χάνουν στο παιχνίδι. Θα είμαστε πάντα εδώ. Στο μάθημα, στο ιατρείο, στο θέατρο, στο γραφείο, στη δουλειά. Αλλά κυρίως στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Τουλάχιστον όσες και όσοι ήρθαμε για να μείνουμε. Δεν είμαστε περαστικοί.

Βγαίνουμε από τον προεκλογικό αγώνα πιο πλούσιοι. Μάθαμε πολλά. Γίναμε καλύτεροι άνθρωποι; Αν το καταφέραμε, καλά κάνατε και μας τιμήσατε με τη συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο".

Και τώρα, μετά τις εκλογές, λέω ότι, παρά τα ποσοστά, έξι βουλευτές είχαμε, πάλι έξι έχουμε. Αλλά ας ελπίσουμε ότι αυτοί που εκλέχτηκαν θα μείνουν ενωμένοι και δεν θα δούμε και πάλι το ίδιο σενάριο. Εμείς παλέψαμε για το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, για την ενωμένη αριστερή Κοινοβουλευτική Ομάδα. Μακάρι να μην διαψευστούμε. Να μην πούμε τον περίφημο στίχο του Διονυσίου Σολωμού «Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος» και ας μην δούμε τους προσωπικούς μηχανισμούς να θριαμβεύουν.

Να μάθουμε από τα λάθη μας

Ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του κόμματος προκήρυξε εκλογές. Πάλι δεν έχουμε χρόνο για μια ουσιαστική συζήτηση, για μια προεκλογική εκστρατεία που θα μας βοηθήσει να μην λειτουργήσουμε μόνο με το θυμικό. Δεν πρέπει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές να επιτρέψουμε να επιστρέψει στην Ελλάδα στο παλιό κι επικίνδυνο πολιτικό κατεστημένο. Εννοείται ότι πρέπει να συσπειρωθούμε και ξέρουμε καλά ότι το πρόγραμμα που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στη σωστή κατεύθυνση, αλλά συγχρόνως, εάν δεν μάθουμε από τα λάθη μας, ίσως να βάλουμε τα ίδια αυτογκόλ. Ορισμένες υποψηφιότητες στις ευρωεκλογές ανακοινώθηκαν πολύ αργά για να προλάβουν να γίνουν γνωστά τα πρόσωπα. Πολλές συζητήσεις έγιναν με τρόπο λογιστικό, «τόσα πήραμε, τόσα δίνουμε», και δεν μπόρεσε να φανεί η ανωτερότητα του ευρωπαϊκού προγράμματός μας.

Ας μην γίνει το ίδιο και με τις βουλευτικές εκλογές κι ας μην βρεθούμε με Κοινοβουλευτική Ομάδα που δεν εκφράζει την ποιότητα του προγράμματός μας. Ας βάλουμε σε πρώτη γραμμή ανθρώπους που θα παλέψουν για ένα πρόγραμμα, που θα έχουν καταλάβει αυτόν τον συλλογικό τρόπο εργασίας, ότι δηλαδή όσο πιο συλλογικά, ιδεολογικά και φιλοσοφικά συζητάμε και δουλεύουμε τόσο πιο καλά θα υπερασπιστούμε τους μακροπρόθεσμους στόχους μας.

Ο δεύτερος γύρος των αυτοδιοικητικών

Στο Παρίσι την ημέρα της ψηφοφορίας γράφτηκαν νέα μέλη στην επανιδρυμένη οργάνωση Γαλλίας. Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι οι εκλογείς δεν είναι πια «καταναλωτές», αλλά πολίτες δυναμικά σκεπτόμενοι και θα ψηφίσουν λίγο διαφορετικά... Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τη δυνατότητα να σχηματίσει μία κυβέρνηση, αλλά δεν είχε τη δυνατότητα να αλλάξει το κράτος, να αλλάξει τις υπηρεσίες ή τον τρόπο σκέψης του λαού. Ίσως και κάποιοι από μας να μην καταλάβαμε πόσο σημαντική είναι αυτή η αλλαγή τρόπου σκέψης. Η Αριστερά δεν κατευθύνει πια τον κόσμο της εργασίας. Εκφράζει τα αιτήματά του και είναι η έκφραση των κινημάτων. Τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι.

Σήμερα είναι ο δεύτερος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών. Η μάχη αυτή είναι εξαιρετικά σημαντική. Βλέπουμε δυστυχώς ότι πολλοί αριστεροί προτιμούν να τιμωρήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν δέχονται ότι η πρωταρχική πάλη είναι ενάντια στην οπισθοχώρηση. Εμείς όμως έχουμε μάθει να επισκευάζουμε τα πράγματα, να προχωράμε. Δεν παραδινόμαστε, πίσω δεν γυρίζουμε.

 

* Ο Νίκος Γραικός είναι καθηγητής της Νέας Ελληνικής ως ξένης γλώσσας

 

Δείτε όλα τα σχόλια