Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Για την προεκλογική μας πορεία

Στον χώρο της Αριστεράς ανήκει το μέγιστο ποσοστό των αναποφάσιστων συμπολιτών, που σε όλες τις σφυγμομετρήσεις κυμαίνεται πάνω από το 40%. Απέναντι σ’ αυτόν τον κόσμο, χρειάζεται να στρέψουμε άμεσα την προσοχή μας, με έναν ιδιαίτερο θετικό λόγο επιχειρημάτων και μια συστηματική οργάνωση επαναπροσέγγισης, και κεντρικά και τοπικά, με συνευθύνη όλων των οργανώσεων και των μελών μας

Του Άλκη Ρήγου

Η πολιτική σκηνή είναι πολύ πιο σύνθετη από τη μανιχαϊκή και προσωποκεντρικά αρχηγική σε μεγάλο βαθμό αντιπαράθεση των δύο πόλων που συγκροτούν τον κυρίαρχο προεκλογικό δημόσιο λόγο. Ένα λόγο που υποτάσσεται πολλές φορές σε μια εξυπνακίστικη επικοινωνιακή λογική, την οποία εντείνουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι διαρροές ψεύτικων ειδήσεων και η πλειονότητα των Μαζικών Μέσων Ενημέρωσης.

Οι πολιτικές δυνάμεις είναι προφανώς περισσότερες και στον χώρο της Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς και στον χώρο της Αριστεράς και δεν μπορούμε να τις αγνοούμε επικεντρώνοντας μονοδιάστατα στην αντιπαράθεση με τη Ν.Δ. και τον αρχηγό της.

Ιδιαίτερα στον χώρο της Αριστεράς, ας μην το λησμονούμε, ανήκει το μέγιστο ποσοστό των αναποφάσιστων συμπολιτών, που σε όλες τις σφυγμομετρήσεις κυμαίνεται πάνω από το 40%, ενώ πάνω από το 60% του εκλογικού σώματος έχει αρνητική γνώμη και για την κυβέρνηση και για την αντιπολίτευση.

Απέναντι σ’ αυτόν τον κόσμο, στον οποίο εντάσσονται και αποστασιοποιημένοι σύντροφοί μας, αδρανοποιημένα μέλη μας όπως και πολλοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ του 2015, χρειάζεται να στρέψουμε άμεσα την προσοχή μας, με έναν ιδιαίτερο θετικό λόγο επιχειρημάτων και μια συστηματική οργάνωση επαναπροσέγγισης και κεντρικά και τοπικά, με συνευθύνη όλων των οργανώσεων και των μελών μας.

Είναι σαφές ότι δεν αρκεί -όσο σημαντικό και αν είναι- μόνο ο τονισμός τού τι πισωγύρισμα συνεπάγεται για το κοινωνικό κράτος και την πορεία της χώρας το πολιτικό σχέδιο της Ν.Δ. όπως καθημερινά η ίδια αποκαλύπτει. Χρειάζεται πρωταρχικά και η αναλυτική προβολή -όπως και κάνουμε- του θετικού έργου που έχουμε κάνει, σε αντίξοες συνθήκες μάλιστα, στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής, της αλληλεγγύης, των δικαιωμάτων, της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, παράλληλα όμως χρειάζεται να ανατρέπουμε ήρεμα και με επιχειρήματα τη μηδενιστική κριτική, που ασκούν στην πολιτική μας τα άλλα αριστερά πολιτικά υποκείμενα, ενώ οφείλουμε να μην αγνοούμε τα σημεία της κριτικής τους που έχουν βάση ή δημιουργούν αμφιβολίες για την πολιτική μας αξιοπιστία και φερεγγυότητα, αναδεικνύοντας και στο συμβολικό επίπεδο ότι δεν έχουμε ενσωματωθεί στον κυβερνητισμό, τον προσωπικό παραγοντισμό, ότι παραμένουμε δύναμη της Ανανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς, μέσα σ’ ένα δυναμικό και όχι συγκυριακό μέτωπο προοδευτικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.

Το πρόβλημα συστηματικής επαναπροσέγγισης αυτού του κόσμου συμπολιτών είναι σημαντικό αν αναλογιστούμε ότι στο δυναμικό αυτό του εκλογικού σώματος αποβλέπουν εκτός του ΚΚΕ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της ΛΑΕ, μια σειρά μικρότερες κινήσεις όπως το "DIEM" του Βαρουφάκη, η "Πλεύση" της Κωνσταντοπούλου, η "Όρθια Ελλάδα" του Μητρόπουλου, αλλά και το "Ποτάμι".

Επίσης υπάρχουν τρεις σημαντικές πλευρές που οφείλουμε να προσέξουμε στην προεκλογική, και όχι μόνο, πολιτική μας.

* Τη συνεχιζόμενη, έστω και φθίνουσα, προπαγάνδα εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών που, εκτός της Ν.Δ., της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, μα και τμημάτων της Αριστεράς, αγγίζει και ένα τμήμα αγνών συμπατριωτών ιδιαίτερα στη βόρεια Ελλάδα.

* Την εύλογη σε μεγάλο βαθμό απαξίωση της Ε.Ε. όχι μόνο λόγω του κινδύνου της επανεμφάνισης εθνικιστικών περιχαρακώσεων, φασιστικών μορφωμάτων και του συντηρητικού λόγου περί χριστιανικής Ευρώπης του επικεφαλής του Λαϊκού Κόμματος για την ηγεσία της, αλλά και των γραφειοκρατικών και νεοφιλελεύθερων καπιταλιστικών κυρίαρχων πολιτικών της.

* Τέλος, ιδιαίτερη προσοχή οφείλουμε απέναντι στη διάχυτη σε μεγάλα τμήματα συμπατριωτών και κυρίως νεότερων, πρόσληψη της πολιτικής ως παίγνιου συμφερόντων και προσωπικών προβολών παραγόντων, στην οποία συμβάλλουν και κάποιες συμπεριφορές δικών μας βουλευτών ή υποψηφίων ευρωβουλευτών.

Αποτέλεσμα που οδηγεί στην απαξίωση της πολιτικής και τη ματαιότητα συμμετοχής στις εκλογικές αναμετρήσεις. Το πρόβλημα αυτό, το οποίο ενισχύει η νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική και ατομοκεντρική ιδεολογία, αποτελεί ευρύτερο κίνδυνο για το αξιακό περιεχόμενο της Δημοκρατίας, τον συνεχή αγώνα ουσιαστικής διεύρυνσης και επαναθεμελίωσής της σε ευρωπαϊκό και τοπικό επίπεδο. Αγώνα που καμιά χώρα, στο παγκοσμιοποιημένο σήμερα, δεν μπορεί να φέρει σε πέρας στα εθνικά της όρια. Και ότι σ’ αυτό τον διευρυμένο ταξικό αγώνα η Ευρώπη αποτελεί προνομιακό χώρο, στο πλαίσιο του οποίου διακυβεύονται πάρα πολλά κοινωνικο-οικονομικά και πολιτικο- πολιτισμικά δεδομένα που δεν μπορεί να αφήσουμε στα χέρια γραφειοκρατών και εθνικιστών.

Σκέψεις για όλα αυτά υπάρχουν, οφείλουμε όμως, ως συλλογικός διανοούμενος και όχι ατομικά, να τις επεξεργαστούμε και να τις προβάλουμε άμεσα, ο χρόνος δεν περιμένει.

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Ξέρουν ήδη ότι χάνουν

  Εχθές η εκπρόσωπος της Ν.Δ. Μαρία Ζαχαράκη έστειλε στο ΕΣΡ επιστολή, με την οποία επιχειρεί να μπλοκάρει τη μετάδοση της ομιλίας του Αλ. Τσίπρα την Παρασκευή το βράδυ. Το τυπικό ζήτημα είναι ότι ο...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο