Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η συλλογική μνήμη του λαού δεν παραγράφει τα εγκλήματα των «αρίστων»

Αντί να σιωπήσουν, έχουν το θράσος να κραυγάζουν, ισχυριζόμενοι πως, εφόσον χρήμα δεν βρέθηκε, το μέγα σκάνδαλο Novartis είναι σκάνδαλο χωρίς ενόχους, αλλά μόνο με σκευωρούς...

Του Γιώργου Θ. Μιχαήλ*

 

Κάθε εταιρεία που φιλοδοξεί να επιβάλει τα προϊόντα της στην αγορά ξέρει ότι για να το πετύχει υπάρχουν δύο τρόποι:

Ο πρώτος τρόπος, ο πιο δύσκολος, είναι η σκληρή συλλογική εργασία. Είναι ο μόχθος για τη δημιουργία και την παραγωγή προϊόντων ή υπηρεσιών με το υψηλότερο δυνατό πηλίκο ποιότητας προς την τιμή. Η φιλοσοφία παραγωγής ποιοτικών προϊόντων με τιμή που αντέχει στον ανταγωνισμό απαιτεί σκληρό αγώνα, δημιουργικότητα, εφευρετικότητα, αλλά και υψηλό επίπεδο ηθικής.

Ο δεύτερος τρόπος είναι ο εύκολος, ο πλάγιος τρόπος. Είναι η δημιουργία ή η εμπορία προϊόντων τα οποία να επιβάλλονται στον ανταγωνισμό, όχι λόγω της αναμφισβήτητης ποιοτικής και οικονομικής τους υπεροχής, αλλά με τη βοήθεια της προσφοράς ελκυστικών κινήτρων, όπως η «προμήθεια» - (μίζα).

Ο πολιτικός που ο λαός τού έκανε τη μέγιστη τιμή να τον εκλέξει για εκπρόσωπό του και μισθοδοτείται επαρκώς γι’ αυτό είναι υποχρεωμένος να αρνηθεί κάθε μορφή δωροδοκίας. Με άλλα λόγια ο πολιτικός που έχει την ευθύνη της αγοράς προϊόντων για λογαριασμό της χώρας του, όταν αποδέχεται ή, ακόμα χειρότερα, επιδιώκει την «προμήθεια»-(μίζα), είναι φυσικό ότι επιβαρύνει την τιμή αγοράς αυτών των προϊόντων.

Είναι επίσης σαφές ότι αποδέχεται για τη χώρα του προϊόντα που δεν έχουν παραχθεί με κριτήριο την αναμφισβήτητη ποιοτική και οικονομική υπεροχή απέναντι στον ανταγωνισμό. Αν ίσχυε το αντίθετο, γιατί τότε η παραγωγός εταιρεία να καταφύγει στον χρηματισμό; Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με υπονόμευση της χώρας και εξαπάτηση του λαού. Πόσο μάλλον όταν η υπερτιμολόγηση και η αμφίβολη ποιότητα αφορούν το φάρμακο.

Το πιο εξοργιστικό όμως σε αυτή τη ζοφερή ιστορία είναι ότι υπάρχουν κάποιοι που, ενώ εξετάζονται από τη Δικαιοσύνη για ενδεχόμενη αποδοχή χρηματισμού (μίζας) και συμμετοχή στο μέγα σκάνδαλο της υπερτιμολόγησης φαρμάκων, δεν σταματούν να ωρύονται και να απειλούν. Αντί να σιωπήσουν, περιμένοντας την κρίση της Δικαιοσύνης, έχουν το θράσος να κραυγάζουν ισχυριζόμενοι πως, εφόσον χρήμα δεν βρέθηκε σε κανέναν λογαριασμό, το μέγα σκάνδαλο Novartis είναι σκάνδαλο -αν είναι δυνατόν- χωρίς ενόχους, αλλά μόνο με σκευωρούς.

Όπως ακριβώς συμβαίνει με την παραβατικότητα των απλών πολιτών, το ίδιο ακριβώς πρέπει να ισχύει και για την παραβατικότητα των «αρίστων» της πολιτικής. To κακό που έχουν κάνει οι «άριστοι» εις βάρος του λαού δεν αναιρείται. Δεν παραγράφεται. Η χώρα μας το πλήρωσε πανάκριβα με τα Μνημόνια, αλλά ακόμα και με τις ζωές πολλών συνανθρώπων μας.

Το άρθρο 86 εξοργίζει κάθε εχέφρονα πολίτη. Αν κάποιοι επίορκοι πιστεύουν πως με αυτό το κατάπτυστο άρθρο θα υπάρξει τελικά παραγραφή για τις πράξεις τους, πρέπει να ξέρουν καλά ότι η συλλογική μνήμη του λαού δεν παραγράφει ποτέ τα εγκλήματα.

Ο λαός δεν ξεχνά.

 

* Ο Γιώργος Θ. Μιχαήλ είναι αρχιτέκτονας - βιομηχανικός σχεδιαστής

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Όλοι στην απεργία

Η εργασιακή αξιοπρέπεια και οι αποδοχές χιλιάδων εργαζομένων απειλούνται από μια κυβέρνηση που θεωρεί ότι προϋποθέσεις για την ανάπτυξη είναι ο εργασιακός μεσαίωνας, η εργοδοτική αυθαιρεσία και η συμπίεση των μισθών.

Δειτε ολοκληρο το αρθρο