Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ο μεγάλος ύπνος

Του Δημήτρη Σεβαστάκη Έχουμε περάσει σε μια διαφορετική ποιότητα προεκλογικής σύγκρουσης. Υπάρχει μια θεσμική επιφάνεια, αλλά από κάτω μαίνεται η θύελλα. Ομάδες σκληρής Ακροδεξιάς οργανώνουν τη...

Του Δημήτρη Σεβαστάκη

Έχουμε περάσει σε μια διαφορετική ποιότητα προεκλογικής σύγκρουσης. Υπάρχει μια θεσμική επιφάνεια, αλλά από κάτω μαίνεται η θύελλα. Ομάδες σκληρής Ακροδεξιάς οργανώνουν τη δυσφορία του κόσμου. Είναι εύκολο στον κουρασμένο να του πεις «τι κούραση τραβάς, ρε φίλε». Του επαυξάνεις και του νομιμοποιείς το αίσθημα του κάματου. Δείχνοντας μάλιστα ότι όχι μόνο διαβλέπεις αυτό που τον κατέχει, αλλά και ότι είναι απολύτως ορατό από την κοινωνία και μάλιστα τον θαυμάζεις κιόλας για την ηρωική αντοχή του, τότε τον έχεις του χεριού σου. «Ρε θηρίο, πώς αντέχεις;». Οργανώνονται στρατιές αδικημένων, κουρασμένων, μπαϊλντισμένων, δίκαια - άδικα, πραγματικών - κατά φαντασία, δεν έχει τόση σημασία. Σημασία έχει πώς βιώνει τη θέση του ο άλλος. Πώς κατανοεί τον εαυτό του μέσα από αυτήν.

Ο χυδαίος λαϊκισμός έχει μεταβληθεί στο σκληρότερο εργαλείο διείσδυσης και εκμαυλισμού. Η αλήθεια είναι ότι στο χάδι και τη λαϊκιστική κολακεία έχουμε βάλει πλάτη κι εμείς. Η ανανεωτική Αριστερά υπήρξε συγκρατημένη (εξ ου και τα πολυετώς ισχνά αποτελέσματα της κοινωνικής εγγραφής της), πολλά όμως ρεύματα από τον χώρο μας πάτησαν στο γαργάλημα της λαϊκιστικής ευκολίας. «Δίκιο έχεις». Αυτό φυσικά συνυπήρξε και με τον τρόπο που πολιτεύονταν τα λεγόμενα κόμματα εξουσίας. Συντεχνιακές υπερβολές που υπονόμευαν την ποιότητα της διεκδίκησης και που οδήγησαν στο να γίνει κοινωνικά αντιπαθητικό το εργασιακό δίκαιο. Όλοι εναντίον όλων.

Όταν πριν από λίγα χρόνια, επί κυβερνήσεως Σαμαρά, οι καθηγητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης διαβουλεύονταν για να απεργήσουν στις παρυφές των Πανελληνίων, αυτά που γράφονταν και λέγονταν στον μιντιακό χώρο (και στα social media) ήταν απίθανα. «Κοπρίτες που δουλεύουν έξι μήνες τον χρόνο», «να τους απολύσουν όλους», «από το αυτί και στα τσακίδια». Φιλήσυχοι του σούπερ - μάρκετ, άνθρωποι της φέτας και της κανονικότητας, έβγαζαν δηλητήριο.

Αυτή η φαινομενικά απολιτίκ στριγκλιά, με τα χρόνια μετασχηματίστηκε σε γενική πολιτική πεποίθηση. «Όλοι για την πάρτη τους παλεύουν. Να παν να γ...». Δεν είναι μόνο ο αριθμός των ανέργων που διατρυπά το εργασιακό δίκαιο, είναι και η γενική απορριπτική πεποίθηση του ενός για τον άλλον που εγκαθιστά ένα αντιδίκαιο. Ένα αντιδραστικό και σκοταδιστικό αντιδίκαιο.

Στις εκλογές αυτό θα ενταθεί. Από τον Νοέμβριο έχω προειδοποιήσει ότι, με πρόφαση το προσφυγικό στα νησιά του ΒΑ Αιγαίου και την εξοργιστική διαχειριστική ανεπάρκεια της γραφειοκρατίας πέριξ αυτού, ή με πρόφαση το "Μακεδονικό" στη Βόρεια Ελλάδα, ή με άλλες προφάσεις (σκουπίδια κάπου, φυσικές καταστροφές ή αδικία της ομάδας κάπου αλλού κ.λπ.), θα σπρώχνονται λαϊκές «εξεγέρσεις», κύματα θορυβώδους διαμαρτυρίας. Τα χάπενιγκς δεν θα πατάνε στη λογική, αλλά σε μια εγκατεστημένη απογοήτευση, κούραση, τσαντίλα. Θα πατάνε στο εύφορο έδαφος που έχει καλλιεργηθεί για πολλά χρόνια.

Θυμάστε τον Άγιο Παντελεήμονα πριν μερικά χρόνια; Ε, αυτό έχει εξαπλωθεί και ενταθεί στα νησιά. Π.χ. (θα 'χετε βαρεθεί να σας το γράφω αλλά αφορά τους πάντες): Στη Σάμο 4.000 πρόσφυγες και μετανάστες βρίσκονται επί ένα χρόνο σε μια «φαβέλα» δίπλα στη μικρή πόλη των 7.000 κατοίκων. Είναι δυνατόν να μην εκτινάξει την ακρότητα αυτή η τερατωδία; Ζουν σε φριχτές συνθήκες στο υπερκορεσμένο νησί. Οι αποχές στα σχολεία λόγω της λειτουργίας των ΔΥΕΠ (ελάχιστων μαθητών σε δύο από αυτά) που πουσάρονται από ολιγομελείς ομάδες «πιάνουν» σε ευρύτερα ακροατήρια. Γιατί είναι εύφλεκτη η ύλη και γιατί στο ημίφως δρουν οι πραίτορες κι οι πραιτοριανοί. Κι εμείς απαντάμε με πολιτική ορθότητα.

 

1 Ούτε του Μ. Καραγάτση ούτε του Ρ. Τσάντλερ

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια
Κύριο άρθρο

Μια καθαρή νίκη για την Ελλάδα των πολλών

Η μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου στις περιοδείες και τις ομιλίες του Αλέξη Τσίπρα και των άλλων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει την πραγματικότητα: ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, και ιδιαίτερα οι πιο αδύναμοι,

Δειτε ολοκληρο το αρθρο