Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ποιον εμπιστεύονται εν τέλει οι αγορές;

Οι αγορές δεν είναι οπαδοί ούτε του ΣΥΡΙΖΑ ούτε της Νέας Δημοκρατίας. Σκέπτονται με τους αλγόριθμους που οδηγούν στο "πώς θα κερδίσουμε με ασφάλεια μακροχρόνιας προοπτικής"

Χθες κυριάρχησαν στην οικονομική ειδησεογραφία το ζωηρό ενδιαφέρον των επενδυτών για το πρώτο ελληνικό δεκαετές ομόλογο μετά από 3.280 ημέρες, η προεξοφληθείσα επιτυχία της έκδοσης λόγω της εμπιστοσύνης των αγορών στην ελληνική οικονομία, οι εκτιμήσεις τεχνοκρατών, όπως του ΙΟΒΕ για βελτίωση του οικονομικού κλίματος, και βεβαίως ο απόηχος της αναβάθμισης της ελληνικής οικονομίας από τη Moody's.

Αντίθετα, από τις ειδήσεις στην πολιτική ειδησεογραφία, ξεχώρισε η δήλωση της εκπροσώπου της Ν.Δ. Μαρίας Σπυράκη για το δεκαετές ομόλογο ότι "οι αγορές προεξοφλούν την κυβέρνηση Μητσοτάκη".

Αυτές οι δύο ειδήσεις είναι αντίθετες. Είναι αδύνατον οι αγορές και να εμπιστεύονται με ικανοποίηση την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αλλά και να προσδοκούν κυβέρνηση Μητσοτάκη. Οπότε, τι από τα δύο συμβαίνει;

Η απάντηση στο ερώτημα, αν και έπρεπε να θεωρείται ρητορική, παραμένει "λογική" για όσους αγνοούν τον τρόπο σκέψης και δράσης των αγορών.

Οι αγορές δεν σκέπτονται με τη λογική του "άσπρο - μαύρο". Δεν είναι οπαδοί ούτε του ΣΥΡΙΖΑ ούτε της Νέας Δημοκρατίας. Σκέπτονται με τους αλγόριθμους που οδηγούν στο "πώς θα κερδίσουμε με ασφάλεια μακροχρόνιας προοπτικής". Λαμβάνουν υπόψη όλους τους εμπλεκόμενους παράγοντες. Γνωρίζουν πως, με το ισχύον εκλογικό σύστημα, η αυτοδυναμία είναι εξαιρετικά δύσκολη για τα δύο κόμματα που διεκδικούν την εκλογική νίκη. Και γνωρίζουν ακόμη πως, σε αντίθεση με την επί τετραετία "μπετοναρισμένη" πλειοψηφία των 151+ εδρών, αυτή μόνο δεδομένη δεν θεωρείται μετεκλογικά. Όπως γνωρίζουν ότι χωρίς το 151+ κινδυνεύει η πολιτική σταθερότητα, άρα και η οικονομική σταθερότητα, άρα και τα συμφέροντά τους.

Όσοι γνωρίζουν τη "mentality" των αγορών, γνωρίζουν ότι προτιμούν ένα σταθερό πολιτικό περιβάλλον έστω με αριστερή κυβέρνηση και μεικτή οικονομία, παρά κυβέρνηση (κατ' όνομα ή κατ' ουσία, αδιάφορο) φιλελεύθερη πλην ανίκανη να επιτύχει πολιτική ομαλότητα που να διασφαλίζει τα συμφέροντά τους. Και βεβαίως, οι αγορές έχουν "αλλεργία" στα λαϊκίστικα πυροτεχνήματα, ιδίως εκείνα που τις επικαλούνται για μικροκομματικές σκοπιμότητες.

Δείτε όλα τα σχόλια