Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ο μέλλων δεν ταιριάζει στην κ. Γεννηματά

ΤΟΥ ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗ   - Η κ. Γεννηματά είναι πανικόβλητη και δικαίως. Επέλεξε να μιλά σε μέλλοντα χρόνο, ενώ της ταιριάζει ο αόριστος. Διότι το ΠΑΣΟΚ απογυμνώθηκε από στελέχη και οπαδούς την περίοδο 2009-2015

ΤΟΥ ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗ

«Δεν υπάρχει περίπτωση να επιτρέψω να λεηλατηθεί η παράταξη του Ανδρέα Παπανδρέου από τους τυχοδιώκτες του κ. Τσίπρα».

Με αυτή τη δήλωση η πρόεδρος του ΚΙΝ.ΑΛΛ. ή του ΠΑΣΟΚ ή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (διαφορετικό ΦΠΑ ο κάθε τίτλος;) απάντησε στην πρόσκληση ένταξης σε ένα προοδευτικό μέτωπο με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η επίκληση της παράταξης του Ανδρέα Παπανδρέου συνοδεύτηκε και από μια ανέξοδη αριθμητική διάσταση: «Για κάθε έναν που εξαγοράζεται, χίλιοι έρχονται στο Κίνημα Αλλαγής»!

Η δήλωση της κ. Γεννηματά, όμως, οδηγεί σε μαθηματικό αδιέξοδο: η παράταξη του Ανδρέα Παπανδρέου αριθμούσε κάποια εκατομμύρια ψηφοφόρων και ποσοστά συνήθως πάνω ή κοντά στο 40%. Και, ως γνωστόν, άλλο 40 ή 48 και άλλο 4 ή 6. Δεδομένου μάλιστα ότι τα ποσοστά των σχημάτων των οποίων ηγείται σήμερα η κ. Γεννηματά καταγράφηκαν σε εκλογές και όχι σε δημοσκοπήσεις, η απορία είναι: στις εκλογές του ’12 και του ’15 ποιος λεηλάτησε την παράταξη; Οι τυχοδιώκτες του Τσίπρα, εσωκομματικοί υπονομευτές ή απογοητευμένοι και θυμωμένοι ψηφοφόροι; Τι περισσεύει για να λεηλατηθεί;

Στα σοβαρά τώρα. Επειδή η κ. Γεννηματά ήταν παιδούλα το 1981, θυμίζω ότι η συνταρακτική νίκη του ΠΑΣΟΚ, με οδηγό τον Αντρέα Παπανδρέου, στηρίχτηκε και σε ψήφους της Αριστεράς, αφήνοντας π.χ. εκτός Βουλής το ΚΚΕ Εσωτερικού. Κάποιοι μίλησαν και τότε για λεηλασία, παραβλέποντας τα λάθη των κομμάτων της Αριστεράς, αλλά και τον πόθο εκατομμυρίων Ελλήνων να φύγει η Δεξιά. Θεωρούσαν τους ψηφοφόρους ιδιοκτησία τους.

Μόνο ο Λεωνίδας Κύρκος δεν βούλιαξε στη μιζέρια της ήττας, αλλά βγήκε εκείνο το βράδυ στην Ομόνοια πανηγυρίζοντας. Το 1985, που επαναλήφθηκε η νίκη του ΠΑΣΟΚ, το επιχείρημα της λεηλασίας δεν ακούστηκε, διότι η κυβέρνηση του Ανδρέα έδιωξε τον χωροφύλακα από τα σπίτια μας, στήριξε τον αγώνα των εργαζομένων και τις αμοιβές και επέτρεψε και στους «χαρακτηρισμένους» να βρουν δουλειά στο Δημόσιο, να διδάξουν στα σχολεία, να ανασάνουν. Ακολούθησε η φθορά.

Το 2012 και το 2015, οι ψηφοφόροι αλλά και στελέχη του ΠΑΣΟΚ είτε προσχώρησαν στον ΣΥΡΙΖΑ είτε κράτησαν αποστάσεις από το κόμμα που είχε ήδη περιπέσει σε ανυποληψία με την υποταγή του στη νεοφιλελεύθερη πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και την κάλυψη της λεηλασίας δημόσιου χρήματος. Ήταν και τότε τυχοδιώκτες του Τσίπρα οι τέως ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ που στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ ή τα στελέχη που συμπαρατάχτηκαν για να απαλλαγεί ο τόπος από την παραπαίουσα κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου ή την εθνικιστική και ανάλγητη κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου;

Προφανώς η κ. Γεννηματά δεν σκέφτηκε ποτέ ότι βρίσκεται στη ηγεσία του κόμματος χάρη στην παταγώδη αποτυχία των προκατόχων της. Ούτε θυμάται ότι στήριξαν τις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη προσωπικότητες της Αριστεράς. Εντελώς πρόχειρα αναφέρω ονόματα: Μανώλης Γλέζος, Μάρκος Βαφειάδης, Νίκος Μπίστης, Νίκος Χριστοδουλάκης, Κωστής Βαΐτσος, αλλά και αρκετοί που στα χρόνια της κρίσης στράφηκαν ανάποδα - από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι τυχοδιώκτες; Όλοι ρετάλια; Και ο καθηγητής Νίκος Μουζέλης; Και ο καθηγητής Αντώνης Λιάκος, που είναι από τους λίγους Έλληνες ισοβίτες στα χρόνια της χούντας;

Η κ. Γεννηματά είναι πανικόβλητη και δικαίως. Επέλεξε να μιλά σε μέλλοντα χρόνο, ενώ της ταιριάζει ο αόριστος. Διότι το ΠΑΣΟΚ απογυμνώθηκε από στελέχη και οπαδούς την περίοδο 2009-2015. Έχασε την ευκαιρία να πιέσει αυτή τον ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία με βάση ένα πρόγραμμα σαν αυτό που σήμερα προωθεί η κυβέρνηση Τσίπρα παρέχοντάς του τη στήριξη την οποία όλοι έβλεπαν ότι θα αποσύρει ο κ. Καμμένος. Η αφωνία για Τσουκάτους, Μαντέληδες, Τσοχατζόπουλους, Σμπώκους κ.ά. δεν έδιωξε κόσμο;

Δέσμια του προκατόχου της αλλά και στελεχών τα οποία ανοιχτά προκρίνουν τη στήριξη της Ν.Δ. σε περίπτωση επικράτησής της στις εκλογές του Οκτωβρίου δεν έχει πολλές λύσεις. Απλώς ίσως να παρατείνει για μια κοινοβουλευτική θητεία την επιβίωση του μορφώματος στο οποίο ηγείται. Έπεται ο αόριστος!

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια