Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Απάντηση στην Αλέκα Παπαρήγα

Η θέση για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό ανήκει στον ΣΥΝ από το 1992, όταν και υποστηρίξαμε το Πακέτο Πινέιρο

Του Πάνου Τριγάζη*

Δυστυχώς, «ένας είναι ο εχθρός, η ανανεωτική Αριστερά» αν κρίνω από την παρέμβαση της Αλέκας Παπαρήγα στη διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Επικαλέστηκε ακόμα και έναν αστεϊσμό του Λεωνίδα Κύρκου (1981) ότι «οι βάσεις δεν είναι ραπανάκια» για να συκοφαντήσει τον ΣΥΡΙΖΑ.

Διαστρέβλωσε, όμως, η πρώην γ.γ. του ΚΚΕ και την πρόσφατη Ιστορία ισχυριζόμενη ότι τάχα «ο Συνασπισμός υιοθέτησε το βασικό επιχείρημα των ιμπεριαλιστών περί εθνοκάθαρσης» για τον πόλεμο του ΝΑΤΟ εναντίον της Σερβίας.

Υπενθυμίζω ότι εξαρχής ο ΣΥΝ ήταν εναντίον των κυρώσεων που είχε επιβάλει η Δύση στη Νέα Γιουγκοσλαβία για τον πόλεμο της Βοσνίας. Προσωπικά, είχα συνοδεύσει τον Λεωνίδα Κύρκο σε επίσκεψη στις 18-19 Μαΐου 1993 στο Βελιγράδι, όπου είχαμε συνάντηση και με τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

Βέβαια, είναι αλήθεια ότι το 1995 ο ΣΥΝ κατήγγειλε τη σφαγή στη Ρεμπρένιτσα, που ήταν έργο ακραίων εθνικιστών υπό τις διαταγές του στρατηγού Ράτκο Μλάντιτς, στη οποία συμμετείχαν και Έλληνες ακροδεξιοί υψώνοντας την ελληνική σημαία επί πτωμάτων γυναικοπαίδων! Από ό,τι θυμάμαι, η ηγεσία του ΚΚΕ δεν έχει καταδικάσει το στυγερό αυτό -ναζιστικού τύπου- έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Όσο για τον πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας, πρώτος ο ΣΥΝ από τον διεθνή χώρο έστειλε αντιπροσωπεία στο βομβαρδιζόμενο Βελιγράδι, με επικεφαλής τον τότε πρόεδρό του Νίκο Κωνσταντόπουλο και μέλη τους Στέργιο Πιτσιόρλα και τον υπογράφοντα. Είχαμε τότε συναντηθεί τόσο με τον Πρόεδρο Μιλόσεβιτς όσο και με άλλους πολιτικούς ηγέτες της βομβαρδιζόμενης χώρας· θυμάμαι δε ότι ο Σέρβος Πρόεδρος είχε εκθειάσει το αντιπολεμικό κίνημα, χαρακτηρίζοντας μάλιστα «έκπληξη τις αντιπολεμικές κινητοποιήσεις στη Δημοκρατία της Μακεδονίας». Έτσι αποκαλούσε ο Μιλόσεβιτς τη χώρα του Κίρο Γκλιγκόροφ, δεδομένου ότι το Βελιγράδι είχε εξαρχής αναγνωρίσει την πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία με το συνταγματικό της όνομα.

Για την Ιστορία, προσθέτω ότι δεύτερος μετά τον Νίκο Κωνσταντόπουλο Ευρωπαίος αριστερός πολιτικός ηγέτης που έφτασε στο Βελιγράδι ήταν ο Ιταλός κομμουνιστής ηγέτης Αρμάντο Κοσούτα, τον οποίο προσκαλέσαμε αμέσως μετά στην Αθήνα ως ομιλητή σε αντιπολεμική εκδήλωση. Σημειώνω ότι αντιπροσωπεία του ΚΚΕ πήγε στο Βελιγράδι μετά από εμάς, με επικεφαλής τον Χαρίλαο Φλωράκη, όχι την Αλέκα.

Στη συνέχεια, ο ΣΥΝ οργάνωσε στις 23-24 Απριλίου 1999 στο Ζάππειο Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για την Ειρήνη στα Βαλκάνια, με αιχμή την αντίθεση στον πόλεμο του ΝΑΤΟ.

Ας μου επιτραπεί και μια προσωπική αναφορά. Όντας τότε μέλος του δημοτικού συμβουλίου Βύρωνα, είχα προτείνει την αδελφοποίησή του με το μαρτυρικό Αλέξινατς, πρώτο θύμα των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ, πρόταση που είχε υιοθετηθεί ομόφωνα και επιδοθεί στην εδώ γιουγκοσλαβική πρεσβεία. Δική μας ήταν αυτή η πρωτοβουλία και όχι του τότε κομμουνιστή δημάρχου Βύρωνα Νίκου Ρογκάκου.

Άλλη αθλιότητα της Αλέκας Παπαρήγα, το χονδρό ψέμα ότι «ο Συνασπισμός δεχόταν τον ισχυρισμό περί κατοχής εκ μέρους του Σαντάμ Χουσεΐν πυρηνικών όπλων». Υπενθυμίζω για όσους δεν θυμούνται ότι τότε (2003) ο ΣΥΝ είχε πρωτοστατήσει στο αντιπολεμικό κίνημα σε διεθνές επίπεδο μέσω του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, αλλά και αυτοτελώς, οργανώνοντας συγκέντρωση στο Σύνταγμα με κεντρικό ομιλητή τον πρώην βουλευτή του ΚΚΕ, σύντροφο Λυκούργο Καλλέργη.

Τέλος, η Αλέκα Παπαρήγα ισχυρίστηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθέτησε τη θέση για λύση σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό μετά τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, το 2008, προσθέτοντας ότι η σύνοδος εκείνη «υμνείται τόσο από τη Ν.Δ. όσο και από τον ΣΥΡΙΖΑ». Ουδέν αναληθέστερο! Πρώτον, διότι η θέση για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό ανήκει στον ΣΥΝ από το 1992, όταν και υποστηρίξαμε το Πακέτο Πινέιρο, το οποίο δεν άρεσε στην Αλέκα λόγω αντιευρωπαϊσμού. Σταδιακά προσχώρησαν στη θέση αυτή οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου, με την αναμενόμενη εξαίρεση του ΛΑΟΣ. Δεύτερον, θυμάμαι πολύ καλά ότι το 2008 ο τότε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος είχε δηλώσει μετά το Βουκουρέστι ότι «εμείς θα πανηγυρίσουμε όταν λυθεί το πρόβλημα» και είχε δίκιο ότι στο Βουκουρέστι η κυβέρνηση Καραμανλή ενήργησε σωστά, παίζοντας «κατενάτσιο», διότι υπήρχε ο κίνδυνος να ενταχθεί η γειτονική χώρα στο ΝΑΤΟ ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας χωρίς να λυθεί το ζήτημα, δεδομένου ότι η Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995, προέβλεπε στο άρθρο 11 ότι η Ελλάδα δεν θα έμπαινε εμπόδιο στην ένταξη της ΠΓΔΜ σε διεθνείς οργανισμούς με την προσωρινή ονομασία της· κάτι λογικό άλλωστε, αφού με αυτή την ονομασία είχε ήδη ενταχθεί ως πλήρες μέλος στον ΟΗΕ. Προσθέτω ότι η γειτονική χώρα, μετά το Βουκουρέστι, προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ζητώντας την καταδίκη της Ελλάδας για παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και το αποτέλεσμα ήταν ότι το πέτυχε με ψήφους 14 έναντι ενός (15μελές είναι το διεθνές δικαστήριο του ΟΗΕ, αποτελούμενο από διεθνούς κύρους δικαστές).

Αυτά προς το παρόν.

* Ο Πάνος Τριγάζης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

 

Δείτε όλα τα σχόλια