Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Τα κτήνη της διπλανής πόρτας

ΤΟΥ Πέτρου Κατσάκου Ο Σπύρος, ένας καλός φίλος και συνάδελφος, είπε πως “το κτήνος δίπλα μας, πίσω μας , μπροστά μας, κυκλοφορεί αθέατο και κάνει αισθητή την παρουσία του όταν μυρίζεται πόνο, αίμα......

Ο Σπύρος, ένας καλός φίλος και συνάδελφος, είπε πως “το κτήνος δίπλα μας, πίσω μας , μπροστά μας, κυκλοφορεί αθέατο και κάνει αισθητή την παρουσία του όταν μυρίζεται πόνο, αίμα... Το ότι το κτήνος είναι και πολιτικός παράγοντας μεγάλου κόμματος στην πόλη του τον καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνο”. Ο Σπύρος τα είπε αυτά με αφορμή τη λάσπη που αποφάσισε να ρίξει μέσω Διαδικτύου δεξιός πολιτευτής και συγγενής ενός εκ των κατηγορουμένων για τη δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο, με σκοπό να αμαυρώσει το “ήθος” της νεκρής και να προσφέρει κάποια φτηνά και χυδαία ελαφρυντικά στον φερόμενο ως δράστη (όχι τον αλβανικής καταγωγής, αλλά τον άλλο).

Ακούγεται ότι εκδιδόταν και μάλιστα και με λαθρομετανάστες” ήταν το εμετικό σχόλιο του Ροδίτη πολιτευτή στο Διαδίκτυο, που ήρθε για να κάνει αισθητή την παρουσία ενός κτήνους με μόνιμη κατοικία το εσωτερικό της κοινωνίας μας. Ενός κτήνους που φωλιάζει στα πιο σκοτεινά, στα πιο ρυπαρά, στα πιο ελεεινά καταγώγια και συγχρωτίζεται με τα υπόλοιπα κτήνη που ενίοτε αναρωτιούνται τι θέλει ένα δεκαπεντάχρονο στα Εξάρχεια ή τι εσώρουχο ήταν αυτό που φορούσε το θύμα του βιαστή. Είναι πολλοί οι αυτόκλητοι συνήγοροι των βιαστών, των δολοφόνων και των τραμπούκων. Είναι πολλοί οι πρόθυμοι υπερασπιστές των “καλών παιδιών”, των “γόνων καλών οικογενειών”, αυτών που ποτέ δεν έδωσαν δικαίωμα όπως και αυτών που κάτι θα τους προκάλεσε για να κάνουν αυτό που έκαναν. Πολλά και τα κτήνη ανάμεσά τους που θα βρουν και τα μεμπτά σημεία του θύματος. Τα κτήνη που δεν θα διστάσουν να συκοφαντήσουν και να σπιλώσουν τις μνήμες των νεκρών και διπλά ανυπεράσπιστων θυμάτων τους, αντλώντας δηλητήριο από τον απόπατο της κοινωνίας μας.

Είναι τα κτήνη τα επώνυμα και τα ανώνυμα που είτε κατά μόνας είτε ως όχλος επευφημούν τη δολοφονία του Ζακ και του κάθε Ζακ και σπιλώνουν τη μνήμη της Ελένης και της κάθε Ελένης, που αρχικά είπε “ναι” και μετά μάλλον είπε “όχι” και όπως ακούγεται έκανε το ένα και το άλλο, και κάπως έτσι να ξετυλίγεται το κουβάρι του κοινωνικού εκφασισμού που κατρακυλάει όλο και πιο κάτω, όλο και πιο βαθιά μέσα στον βούρκο της αποκτήνωσης. Εκεί όπου κατοικούν τα κτήνη της διπλανής μας πόρτας.

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια