Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Για ένα ευρωμανιφέστο πνοής

Του Πάνου Τριγάζη   - Επανίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σημαίνει ένα σύνολο αλλαγών, οι οποίες θα επιτευχθούν στον βαθμό που θα οικοδομείται, από τα κάτω και τα πάνω, ένα προοδευτικό μέτωπο για την υπεράσπιση της δημοκρατίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων απέναντι στον ακραίο εθνικισμό και τον νεοφιλελευθερισμό, που συχνά αλληλοτροφοδοτούνται

Η σημασία των ευρωεκλογών του 2019 είναι δεδομένη και για τον ΣΥΡΙΖΑ εξαιρετικά σημαντική, με τις συνθήκες σημαντικά αλλαγμένες σε σύγκριση με το 2014. Το επιβεβαιώνει και μόνο το γεγονός ότι τότε ήμαστε χωμένοι βαθιά στα Μνημόνια ενώ τώρα διανύουμε τη μεταμνημονιακή εποχή.

Είμαι βέβαιος ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών του επόμενου Μαΐου θα βαρύνει και στην έκβαση της πλέον κρίσιμης εκλογικής μάχης του 2019, που είναι οι βουλευτικές εκλογές. Άρα οφείλουμε να εξασφαλίσουμε ότι η μάχη των ευρωεκλογών θα είναι νικηφόρα για τον ΣΥΡΙΖΑ και τυχόν σύμμαχες δυνάμεις. Στην κατεύθυνση αυτή χρειάζεται ένα εκλογικό ευρωμανιφέστο, που να εξοπλίσει τα μέλη και τους φίλους μας αλλά και να εμπνέει μακριά από την πεπατημένη και τα στερεότυπα.

Ο κίνδυνος του εθνικισμού

Κατά τη γνώμη μου προέχουν οι σωστές διαπιστώσεις, όπως:

1. Η Ε.Ε. διανύει την πιο κρίσιμη φάση της μεταψυχροπολεμικής της περιόδου. Το μέλλον της αμφισβητείται και η συνοχή της έχει κλονιστεί επικίνδυνα.

Πρώτη φορά στη διάρκεια της ύπαρξης του σχεδίου ευρωπαϊκής ενοποίησης οι δυνάμεις που το αρνούνται -εντός και εκτός της Ε.Ε.- εμφανίζονται τόσο επιθετικές, ενώ μια χώρα - μέλος (Βρετανία), με ιδιαίτερο βάρος στη διεθνή σκηνή, αποχωρεί.

Στον σημερινό κόσμο δεν υπάρχει χώρος ούτε για ευρωκεντρισμό ούτε για εθνοκεντρισμό. Εκ των πραγμάτων ο κόσμος ενοποιείται και οι κοινωνίες γίνονται πολυπολιτισμικές. Τα καθαρά εθνικά κράτη - έθνη υπάρχουν μόνο στα μυαλά των νεοναζί νοσταλγών του Χίτλερ.

2. Μείζων κίνδυνος το ότι η εθνικιστική Δεξιά σε πολλές χώρες περνάει από το πολιτικό περιθώριο στην κεντρική πολιτική σκηνή, είτε ως κυβερνητικός εταίρος είτε με ισχυρή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Ο «ευρωσκεπτικισμός» στις κοινωνίες ενισχύεται και ο αληθινός ευρωπαϊσμός υποχωρεί. Το μανιφέστο του Αλτιέρο Σπινέλι «Για μια ελεύθερη και ενωμένη Ευρώπη», που δημοσιεύθηκε το 1941, επανέρχεται στο προσκήνιο ως ιστορική εκκρεμότητα και κατεπείγον καθήκον.

Πρόοδος εναντίον οπισθοδρόμισης

3. Κυρίαρχη αντίθεση. Τον ευρωπαϊσμό πολλοί διεκδικούσαν στο παρελθόν, το ίδιο συμβαίνει και σήμερα στην πορεία προς τις ευρωεκλογές του 2019. Ωστόσο δεν υπάρχει μόνο ένας ευρωπαϊσμός. Συγκρούονται και στο πεδίο αυτό δύο κόσμοι: της προόδου και της οπισθοδρόμησης.

Από τη μία είναι οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που υπερασπίζονται το μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο κεκτημένο της ειρήνης, της δημοκρατίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων, το οποίο ενισχύθηκε με την οικολογική και φεμινιστική κουλτούρα των τελευταίων δεκαετιών του 20ού αιώνα.

Από την άλλη οι δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού και του ακραίου εθνικισμού, με ίδιο ταξικό υπόβαθρο, μιλιταριστική λογική και διχαστικές πολιτικές για την Ευρώπη και τις κοινωνίες της. Δυνάμεις, που είτε επιλέγουν την εθνική περιχαράκωση, κόντρα στην κίνηση της Ιστορίας, είτε μια μεγάλη ελεύθερη αγορά και τίποτε άλλο, σύμφωνα με το δόγμα Θάτσερ.

4. Πρότασή μας ότι η Ε.Ε. δεν μπορεί να είναι μια νησίδα ειρήνης, ασφάλειας και ευημερίας σε έναν κόσμο γεμάτο με ανισότητες και σημαντικές αντιθέσεις. Ούτε η Αμερική μπορεί, όσο κι αν ο Πρόεδρος Τραμπ νοσταλγεί «περασμένα μεγαλεία», που στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξαν. Αποκρούουμε τον εμπορικό πόλεμο της αμερικανικής κυβέρνησης εναντίον της Ε.Ε., τασσόμενοι υπέρ της ισότιμης συνεργασίας Ε.Ε. - ΗΠΑ, Ε.Ε. - Ρωσίας και Ε.Ε. - Κίνας προς όφελος της διεθνούς ειρήνης και ενός πιο ασφαλούς κόσμου.

Ειδικότερα, με τον λαό των ΗΠΑ οι λαοί της Ευρώπης έχουν κοινούς δημοκρατικούς και επαναστατικούς δεσμούς, που σφυρηλατήθηκαν σε κρίσιμες καμπές της παγκόσμιας ιστορίας. Όταν οι συντηρητικές δυνάμεις της Ευρώπης έκαναν πολέμους από κοινού με κυβερνήσεις των ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Αριστερά οικοδομούσε σχέσεις με αντιπολεμικά και αντινεοφιλελεύθερα αμερικανικά κινήματα όπως το «Occupy Wall Street» και το κίνημα κατά των πολέμων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Από την άλλη ο ρωσικός λαός είναι μέρος των λαών της Ευρώπης με την κουλτούρα και τους αντιφασιστικούς και κοινωνικούς αγώνες του, ιδιαίτερα τον 20ό αιώνα.

Αριστερός ευρωπαϊσμός

5. Αριστερός ευρωπαϊσμός. Ο δικός μας ευρωπαϊσμός είναι ο διεθνισμός της Αριστεράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο, στις συνθήκες του 21ου αιώνα. Ο εικοστός άφησε πίσω του μεγάλες κατακτήσεις για τους λαούς, τα έθνη και τις κοινωνίες, αλλά και μεγάλες τραγωδίες, με μεγαλύτερες τους δύο παγκόσμιους πολέμους, που κύριο θέατρό τους ήταν η ήπειρός μας. Σήμερα καλούμαστε να υπερασπιστούμε τις κατακτήσεις και να μην επιτρέψουμε την επανάληψη των τραγωδιών.

Αυτό δεν είναι εφικτό με την άρνηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης ούτε με την ντε φάκτο υπονόμευσή της. Αντιθέτως, τυχόν διάλυση της Ε.Ε. θα προκαλούσε τέτοιο κλονισμό των πολύ εύθραυστων διεθνών ισορροπιών, ώστε να καταστεί πιο πιθανός ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος. Στην περίπτωση αυτή οι πρωταγωνιστές στη διεθνή σκηνή θα είναι οι στρατιωτικά ισχυρές χώρες, όχι οι λαοί και οι μικρότερες χώρες, που θα κληθούν να επιλέξουν αντίπαλα στρατόπεδα, ενώ στη θέση του διεθνούς δικαίου θα έρθει το δίκαιο των ισχυρών.

Ευρώπη της συνεργασίας και της ειρήνης

6. Επανίδρυση της Ε.Ε. Μια δημοκρατική και κοινωνική Ε.Ε. με ισότιμη συνεργασία των κρατών - μελών της θα καταστεί φορέας της ισότιμης συνεργασίας και εκτός συνόρων, άρα και ισχυρός πόλος ειρήνης και σταθερότητας για όλο τον κόσμο. Γι’ αυτό εμείς επιλέγουμε την προώθηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης, με την ισχυρή πεποίθηση ότι η Ε.Ε. μπορεί να αλλάξει, να επανιδρυθεί.

Επανίδρυση σημαίνει ένα σύνολο αλλαγών, που θα επιτευχθούν στον βαθμό που θα οικοδομείται, από τα κάτω και τα πάνω, ένα προοδευτικό μέτωπο για την υπεράσπιση της δημοκρατίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων απέναντι στον ακραίο εθνικισμό και τον νεοφιλελευθερισμό, που συχνά αλληλοτροφοδοτούνται.

7. Ελλάδα στην καρδιά του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι. Ορθότατα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. απέφυγε την παγίδα που της είχαν στήσει για εξοστρακισμό της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ενδεχομένως και την Ε.Ε. Έτσι σήμερα η χώρα μας μπορεί να διεκδικήσει ρόλο πρωταγωνιστή στο παρόν και το μέλλον της Ένωσης. Αυτό ήδη γίνεται με ιστορικής σημασίας πρωτοβουλίες, όπως η συνεργασία των μεσογειακών χωρών - μελών της Ε.Ε. και η συμφωνία των Πρεσπών, που έχουν πανευρωπαϊκό αντίκτυπο.

Τέλος πολλά μπορεί να πει κανείς για την ανάδειξη της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στο ανατολικό άκρο της Ευρώπης, πέραν του ότι η έξοδος από την κρίση μετατρέπει την Ελλάδα από «μαύρο πρόβατο» της Ε.Ε. και πηγή κινδύνων για την Ε.Ε. σε πηγή έμπνευσης για τους λαούς και τις κοινωνίες.

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια