Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Υποδόρια λογοκρισία

Διώξεις δημοσιογράφων, φυλακίσεις, εξοντωτικά πρόστιμα, κλείσιμο και λεηλασίες έντυπων μέσων. Αυτό είναι το σκοτεινό παρελθόν. Αναξιόπιστοι μιντιάρχες, οσφυοκάμπτες στην υπηρεσία...

Του Κοσμά Κέφαλου

 

Διώξεις δημοσιογράφων, φυλακίσεις, εξοντωτικά πρόστιμα, κλείσιμο και λεηλασίες έντυπων μέσων. Αυτό είναι το σκοτεινό παρελθόν.

Αναξιόπιστοι μιντιάρχες, οσφυοκάμπτες στην υπηρεσία συμφερόντων, χρήση εφημερίδων σαν εργαλεία επιδιώξεων. Αυτή είναι η γκρίζα πλευρά τού σήμερα.

Αντικειμενική πληροφόρηση, πρωτότυπο υλικό, τεκμηριωμένη ανάλυση, αυστηρή επιλογή ύλης, ανεπηρέαστοι και καλά αμειβόμενοι λειτουργοί της δημοσιογραφίας. Αυτό είναι το φωτεινό (και εφικτό;) μέλλον.

Στην «Αυγή» της Κυριακής 2.9.18 φιλοξενήθηκε τετρασέλιδο αφιέρωμα στο χθες, το σήμερα και το αύριο του ελληνικού Τύπου. Σε ιστορική αναδρομή αναφέρθηκαν τα σκληρά μέτρα λογοκρισίας των κρατούντων επί δύο αιώνες!

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν ορισμένες γνώμες για τη σημερινή όψη της λογοκρισίας και την εξυπηρέτηση συμφερόντων.

«Το μέγα πρόβλημα των εφημερίδων σήμερα είναι ότι, καθώς η πτώση των κυκλοφοριών τους τις καθιστά ολοένα και πιο ευάλωτες, πέφτουν στα χέρια ολοένα και λιγότερο αξιόπιστων ιδιοκτητών. Καθώς δεν υπάρχει χώρος για σοβαρή, με στρατηγικούς όρους και ευρύ χρονικό πεδίο επένδυση, ο Τύπος γίνεται βορά τακτικιστών επενδυτών που ενδιαφέρονται για πολύ πρόσκαιρες προωθήσεις συμφερόντων» γράφει ο Μανώλης Πιμπλής.

«Είμαστε υποχρεωμένες να μιλάμε για τον Τύπο, ως κοινωνικό φορέα, δυστυχώς μέσα από την εξάρτησή του από τον κόσμο των ελεύθερων αγορών. Αυτή η εξάρτηση νομίζω πως μετατρέπει την έννοια της λογοκρισίας από εξωτερικό καταναγκασμό στην υπηρεσία κάποιων ιδιωτικών ή κρατικών συμφερόντων σε μια εσωτερική υπόθεση, δηλαδή σε μια εκ των προτέρων εμπεδωμένη πειθαρχία που αποδέχεται ότι ο ρόλος του Τύπου είναι η νομιμοποίηση των εν λόγω συμφερόντων» ισχυρίζεται η Κατερίνα Νασιώκα.

«Καθώς η χώρα μας έχει μόνο έναν τρόπο κοινωνικής και οικονομικής ανόδου, τη χρησιμοποίηση του κράτους ως λάφυρου, περισσότερο από 'ιδεολογική επιλογή' άρθρων και απόψεων έχουμε τη χρήση των εφημερίδων σαν εργαλεία πολιτικών επιδιώξεων κομμάτων και προσώπων, με μικρή αξιοπιστία και εμβέλεια» υποστηρίζει ο Αριστοτέλης Αϊβαλιώτης.

Η ομιλία και η συνέντευξη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ προσέφεραν άφθονη τροφή για κάθε λογής δημοσιεύματα. Η εικόνα όσων, εν διατεταγμένη υπηρεσία, πάσχιζαν να εμφανίσουν αρνητική εικόνα χρησιμοποιώντας αντικρουόμενα επιχειρήματα έβγαζε γέλιο.

Σεβαστή η άποψη ότι η κατάσταση της οικονομίας μας δεν αντέχει μεγάλες παροχές. Δεκτή η εκτίμηση πως ο Τσίπρας στη ΔΕΘ «κρατούσε μικρό καλάθι». Θεμιτή η προσπάθεια να πειστούμε ότι η ακατάσχετη παροχολογία τρομάζει τις αγορές. Αμφισβητήσιμη η διαπίστωση ότι ο κόσμος περίμενε πολλά και απογοητεύτηκε. Ο καθένας δικαιούται να έχει τη γνώμη του.

Ο καθένας...

Το πράγμα στραβώνει όταν όλες αυτές οι αντικρουόμενες απόψεις εκφράζονται από το ίδιο πρόσωπο.

Η προσπάθεια για αιχμηρό αντιπολιτευτικό λόγο, φορτωμένο με αντιφατικές θεωρίες, απλοϊκά συμπεράσματα και αυτοαναιρετικά επιχειρήματα, οδηγεί σε παράκρουση.

 

kosmaskefalos@gmail.com

Δείτε όλα τα σχόλια