Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Προσφυγικό και ανεργία: Σταυρόλεξο για ηθικούς λύτες

Του Γιώργου Θ. Μιχαήλ*   Είναι εδώ και πολύς καιρός που η Ευρωπαϊκή Ένωση μεθοδεύει με σπουδή την άμυνά της στο μεγάλο κύμα των προσφύγων και των μεταναστών. Όλοι αυτοί οι δυστυχισμένοι συνάνθρωποί...

Του Γιώργου Θ. Μιχαήλ*

 

Είναι εδώ και πολύς καιρός που η Ευρωπαϊκή Ένωση μεθοδεύει με σπουδή την άμυνά της στο μεγάλο κύμα των προσφύγων και των μεταναστών. Όλοι αυτοί οι δυστυχισμένοι συνάνθρωποί μας επιχειρούν να περάσουν στην Ευρώπη, άλλοι για να γλιτώσουν από τον θάνατο και άλλοι ελπίζοντας να βρουν κάποιες ευκαιρίες εργασίας, απαραίτητες για ξεφύγουν από την ατελείωτη φτώχεια και δυστυχία.

Η προσφυγική κρίση είναι συνέπεια της δυστυχίας, της αγωνίας και του πανικού που δημιουργεί η φοβερή μάστιγα των πολέμων, οι οποίοι γεννιούνται από τις αντιδικίες για τα γεωπολιτικά συμφέροντα των επικυρίαρχων, αλλά και από την αχαλίνωτη απληστία για τα οικονομικά και πολιτικά κέρδη των οπλοβιομηχάνων και των έμπορων του εθνικισμού. Παράλληλα όμως, στο προσφυγικό πρόβλημα βάζει το χεράκι της και η μάστιγα της ανεργίας, αποκύημα της αλματώδους τεχνολογικής εξέλιξης που παρόπλισε μεγάλο αριθμό εργαζόμενων.

Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην πλειονότητά τους, μαζί με εκείνες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού, επιστρατεύοντας όλη τους την απανθρωπιά, βολεύονται να θεωρούν πως στο μεγάλο πρόβλημα της προσφυγιάς και της μετανάστευσης οι λύσεις είναι τα κλειστά σύνορα, οι φράχτες, τα όπλα των συνοριοφυλάκων, οι "επαναπατρισμοί" και οι "επαναπροωθήσεις". Ο ανεξέλεγκτος καπιταλισμός, ο νεοφιλελευθερισμός και οι συνοδοιπόροι του -που, μερικοί από αυτούς φιλοδοξούν μάλιστα να κυβερνήσουν και τη χώρα μας- νομίζουν πως μπορούν να καταλύσουν τις κοινωνικές κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων που κερδήθηκαν στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα με αγώνες, θυσίες και αίμα.

Τα εξελιγμένα τεχνολογικά μέσα της εποχής μας και οι αποφάσεις για τα εργασιακά είναι δυστυχώς ακόμη στα χέρια των ολιγαρχών της εργοδοσίας και όχι στα χέρια του κοινωνικού συνόλου των εργαζομένων. Η τεχνολογική και επιστημονική εξέλιξη θα έπρεπε ήδη να έχει συμβάλει στη δημιουργία περισσότερο ανθρώπινων εργασιακών συνθηκών, με μείωση του οκταώρου το οποίο θεσπίστηκε πριν από έναν αιώνα· τότε που οι τεχνολογικές συνθήκες απαιτούσαν την παρουσία μεγάλου αριθμού εργατικών χεριών.

Τα πράγματα, δυστυχώς, στις μέρες μας δεν ακολουθούν τον ορθό και ηθικό δρόμο. Η εκμετάλλευση των επιστημονικών και τεχνολογικών δημιουργημάτων του ανθρώπινου πνεύματος με μόνο στόχο τα υπερκέρδη που ζητά η ελίτ των ολιγαρχών εργοδοτών "επενδυτών" οδηγεί σε έναν απίστευτο παραλογισμό, με απώλεια των κοινωνικών κερδών από την αξιοποίηση των ευεργετημάτων της σύγχρονης τεχνολογίας.

Και ενώ η ραγδαία τεχνολογική πρόοδος συνηγορεί στη μείωση του οκταώρου για αύξηση των θέσεων εργασίας, ο Αυστριακός καγκελάριος Κουρτς, με μια ακατανόητη σε κάθε λογικό άνθρωπο απόφαση, μας γυρίζει στον Μεσαίωνα, θεσπίζοντας το απάνθρωπο δωδεκάωρο και τις εξήντα ώρες εργασίας την εβδομάδα, νομίζοντας πως κάνει το χατίρι των εργοδοτών ολιγαρχών ψηφοφόρων του, ενώ είναι φυσικό ότι έτσι θα αυξηθεί δραματικά η ανεργία.

Αντί λοιπόν η αύξηση των εκπληκτικών τεχνολογικών δυνατοτήτων της παραγωγής να λειτουργήσει απελευθερωτικά, μειώνοντας τις ώρες εργασίας και βοηθώντας τους εργαζόμενους να αποκτήσουν ελεύθερο χρόνο για να τον αξιοποιήσουν δημιουργικά, μεταβάλλεται σε κατάρα που οδηγεί στην ανεργία, την απελπισία ή και την προσφυγιά.

Οι λαοί πρέπει να αντισταθούν με πείσμα. Η σωφροσύνη και η κοινωνική συνείδηση πρέπει να υπερισχύσουν της απληστίας και της στενοκεφαλιάς που δυστυχώς πρυτανεύουν στις μέρες μας. Μόνο μια θαρραλέα μείωση του οκτάώρου εργασίας με την παράλληλη βελτίωση των αποδοχών, θα αναγκάσει τους εργοδότες να αυξήσουν δραστικά τις θέσεις εργασίας, μειώνοντας φυσικά λίγο από τα υπέρογκα κέρδη τους, δημιουργώντας όμως τις κατάλληλες κοινωνικές συνθήκες για την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Έτσι μόνο θα μειωθεί δραστικά το φάντασμα της ανεργίας, ενώ η τεχνολογική και επιστημονική εξέλιξη, με τη βοήθεια της λογικής και απαλλαγμένη από την απληστία των ιδιοτελών, θα μας λυτρώσει σιγά - σιγά από τα τεράστια προβλήματα που ταλανίζουν την ανθρωπότητα.

 

* Ο Γιώργος Θ. Μιχαήλ είναι αρχιτέκτονας - βιομηχανικός σχεδιαστής

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Προοδευτικές συγκλίσεις: ποιοι και με ποιους

Η ανάγκη μιας εναλλακτικής πρότασης για την Ευρώπη αναδεικνύεται πλέον με ολοένα σαφέστερο πρόσωπο. Το παραδοσιακό σύστημα εξουσίας βαίνει προς εξαφάνιση. Δυνάμεις πανίσχυρες πριν λίγα χρόνια, όπως...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο