Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ανοιχτό το παιχνίδι...

Όλοι πλέον το βλέπουν γύρω τους. Το ακούν, το αισθάνονται. Πως το κλίμα αλλάζει. Ότι όλο και λιγότεροι μιλούν με βεβαιότητα για εκλογική νίκη της Ν.Δ. όταν στηθούν οι κάλπες. Ότι όλο και περισσότεροι...

Όλοι πλέον το βλέπουν γύρω τους. Το ακούν, το αισθάνονται. Πως το κλίμα αλλάζει. Ότι όλο και λιγότεροι μιλούν με βεβαιότητα για εκλογική νίκη της Ν.Δ. όταν στηθούν οι κάλπες. Ότι όλο και περισσότεροι εκτιμούν πως το παιχνίδι παραμένει ανοιχτό, πως όλα παίζονται. Πως είναι τόσο μεγάλο το ποσοστό των πολιτών που «περιμένει να δει, να κρίνει και ν’ αποφασίσει», ώστε δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο. Ότι, εν τέλει, μόλις τώρα αρχίζουν να διαμορφώνονται οι νέοι συσχετισμοί...

 

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ

 

Αλλά πώς έτσι; Θα ρωτήσει κανείς. Αφού επί 18 μήνες η Ν.Δ. διατηρεί σαφές δημοσκοπικό προβάδισμα έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι άραγε αυτή η επίμονη 18μηνη πρωτιά της Ν.Δ. ικανή να μας βεβαιώσει πως η κατάσταση έχει πλέον παγιωθεί; Πως είναι πολύ - πολύ δύσκολο, έως αδύνατο ν’ αλλάξουν τα πράγματα; Πρόκειται, χωρίς αμφιβολία, για ορθό συλλογισμό. Και θα είχε σχεδόν απόλυτη ισχύ, αν η φάση που διανύουμε, και περισσότερο αυτή που έχουμε μπροστά μας, ήταν συνήθης. Αν δεν χαρακτηριζόταν από «τομές» πολιτικά πρωτόγνωρες. Για να το πούμε αλλιώς, όταν το 2010 μπήκαμε στα Μνημόνια, ήρθαν τα πάνω - κάτω. Για ν’ αποτυπωθούν στις διπλές κάλπες του 2012 ως σεισμικών διαστάσεων πολιτικές ανατροπές. Ε, λοιπόν, γιατί να μην περιμένουμε κάτι ανάλογο (με όλη τη σχετικότητα των καταστάσεων) όταν τον προσεχή Αύγουστο θα βγούμε από τα Μνημόνια;

Από τις 20 Αυγούστου του 2018 η χώρα γυρίζει σελίδα. Τούτο δεν σημαίνει ασφαλώς ότι οι Έλληνες θα ξυπνήσουν την 21η Αυγούστου με πιο γεμάτη την τσέπη τους. Ούτε ότι θ’ αντιμετωπίζουν το μέλλον, ιδίως το προσωπικό και το οικογενειακό του μέλλον ο καθένας, δίχως αγωνίες και άγχη. Σημαίνει όμως ότι θα υπάρχουν τεκμήρια αισιοδοξίας. Ορατά και απτά. Και σημαίνει επίσης ότι θ’ αρχίσει να υποχωρεί η ανασφάλεια για το μέλλον...

Στην αναμέτρηση των δύο κόσμων...

Για τη σχεδόν γενικευμένη αναξιοπιστία των δημοσκοπήσεων δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς. Έχουν φροντίσει γι' αυτό οι ίδιες οι εταιρείες διεξαγωγής τους. Αν αξιολογηθούν ωστόσο τα στοιχεία των ερευνών του τελευταίου 18μήνου, εκείνου της διαρκούς πρωτιάς της Ν.Δ., είναι αποκαλυπτικά ως προς τη δυνητική μεταβλητότητα του πολιτικού σκηνικού. Όλα τα στοιχεία όλων των ερευνών. Και εκείνων που βγάζουν μάτι ως προς το διαβλητό της υπόστασής τους, και των άλλων, των εμφανώς σοβαρότερων.

Βλέπουμε λοιπόν ότι σε όλες τις δημοσκοπήσεις της φάσης που διανύουμε η Ν.Δ. έχει πιάσει ταβάνι ως προς τη συσπείρωσή της αγγίζοντας έως και το 90%. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχει περισσότερα να περιμένει ούτε καν από τους δεδομένους της ψηφοφόρους. Σ’ αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου ο βαθμός συσπείρωσης κινείται περί το 50%. Ενώ μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος τελεί εν αναμονή. Δεν έχει μετακινηθεί προς άλλο κόμμα, αλλά περιμένει να δει, να κρίνει, ν’ αποφασίσει.

Είναι γι' αυτό που το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των εντασσόμενων στην κατηγορία της «αδιευκρίνιστης ψήφου» προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, με σοβαρές πιθανότητες επιστροφής. Σε όλες εξάλλου τις έρευνες, βλέπουμε την διαφορά ανάμεσα στη Ν.Δ. και στον ΣΥΡΙΖΑ να μειώνεται σταθερά από μέτρηση σε μέτρηση. Όσο για τα λεγόμενα «ποιοτικά στοιχεία» των ερευνών, βλέπουμε να μειώνεται επίσης σταθερά, ή και να ανατρέπεται, η «καταλληλότητα διαχείρισης» της Ν.Δ. και του αρχηγού της, ως προς τους σημαντικότερους τομείς δημόσιου ενδιαφέροντος. Εκείνους μάλιστα που καίνε περισσότερο σήμερα τους πολίτες, όπως είναι η κοινωνική ευαισθησία και η ανεργία.

Να γιατί το παιχνίδι παραμένει ανοιχτό. Πολύ περισσότερο που η έξοδος του Αυγούστου θα δώσει το περιθώριο στην κυβέρνηση να υλοποιήσει άμεσα τους ήδη διακηρυγμένους στόχους της. Την αύξηση του κατώτατου μισθού, την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τις φοροελαφρύνσεις στα μεσαία και στα κατώτερα εισοδηματικά στρώματα, την ουσιαστική ενίσχυση των κοινωνικών παροχών στις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, ακόμη ίσως και τη 13η σύνταξη.

Και επιτέλους, στην αναμέτρηση των «δύο κόσμων», περιβάλλον μέσα στο οποίο θα διεξαχθούν ασφαλώς οι επόμενες εκλογές, οι Έλληνες πολίτες θα κληθούν να επιλέξουν ανάμεσα σε ό, τι αντιπροσωπεύει ο καθένας από τους δύο κόσμους. Ε, και, πώς να το κάνουμε, ο σημερινός πρόεδρος της Ν.Δ., με το να χαρακτηρίζει «ξεπερασμένες αριστερές ιδεοληψίες» το οκτάωρο, την κοινωνική ασφάλιση, τη σταθερή εργασία, ό, τι τέλος πάντων εκπροσωπεί τα ιστορικά κοινωνικά κεκτημένα, δεν κάνει καν προσπάθεια να λειάνει κάπως την εικόνα της επιθετικά νεοφιλελεύθερης προγραμματικής του ατζέντας...

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Η απειλή της Νέας Δεξιάς

Το πρόσφατο κοινό μανιφέστο της Λεπέν με τον Σαλβίνι ήταν μια κίνηση που έχει στόχο τις ευρωεκλογές, όπου η Νέα Δεξιά ετοιμάζεται να καταγράψει τη δυναμική της. Η Λεπέν και ο Σαλβίνι δεν είναι μόνοι...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο