Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Βρόμικη είσοδος, καθαρή έξοδος

Howard Hodgkin, "Καθαρά σεντόνια", 1979-84

του Κώστα Βρατσάλη*

Όσο πλησιάζουμε στον Αύγουστο, φουντώνει και η αντιπαράθεση κατά πόσον η έξοδος από τα Μνημόνια θα είναι μια “καθαρή έξοδος”. Η αντιπολίτευση προσπαθεί, με όλα τα μέσα που διαθέτει, να μας πείσει ότι δεν θα είναι “καθαρή έξοδος”. Νέα μέτρα θα παρθούν -κι ας είναι αυτά που και οι ίδιοι ψήφισαν- και άρα η κυβέρνηση ψεύδεται. Λίγο πριν, βέβαια, προέβλεπαν κάτι ακόμα χειρότερο. Την προληπτική γραμμή στήριξης. Δηλαδή νέο Μνημόνιο, που θα ήταν και η τρανή απόδειξη μιας μη “καθαρής εξόδου”. Όλες οι προβλέψεις τους, ακόμα και να μην πραγματοποιηθούν, και πάλι δεν θα σημαίνουν μια “καθαρή έξοδο”. Απλώς λήγει τυπικά η δανειακή σύμβαση, μας λένε.

Ό,τι και να γίνει λοιπόν τον Αύγουστο, αυτοί θα έχουν δίκιο. Θα δεχτούν ότι έκαναν λάθος προβλέψεις μόνο αν μετά τον Αύγουστο διαγραφεί το χρέος. Οι Γερμανοί να μας δώσουν τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας οφείλουν. Αποζημίωση για ψυχική οδύνη, ίση με το δάνειο. Βέβαια, πολιτικοί σαν τον Βενιζέλο ή τον Λοβέρδο τον λεοντόκαρδο, που δεν είχε πρόβλημα να διαπομπεύσει τις οροθετικές, δεν θα δεχτούν ούτε και τότε ότι είναι “καθαρή έξοδος”. Αν δεν βγάλει η κυβέρνηση τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος στην υπόθεση Novartis, χωρίς κουκούλες, στο Σύνταγμα. Αν δεν σταματήσει η δικαστική έρευνα που βασίστηκε στις μαρτυρίες τους. Αν δεν απαγχονιστούν οι κουκουλοφόροι μαζί με τη συμμορία Τσίπρα στο Σύνταγμα, δεν θα υπάρχει “καθαρή έξοδος”. Εγγύηση για όλα αυτά θα πρέπει να είναι η επαναφορά της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου για τη συμπλήρωση της θητείας της και την έξοδο της χώρας από τα Μνημόνια, όπως εκείνη σχεδίαζε και όχι όπως τα κατάφερε “αυτή η τσογλανοπαρέα που έκανε κριτική”. Τότε και μόνο τότε το παλιό, αλλά λόγω ΜΜΕ επιζών, πολιτικό προσωπικό μπορεί να δεχτεί ότι θα είναι μια “καθαρή έξοδος” σε αντιπαράθεση με τη δική τους “βρόμικη είσοδο”, θα έλεγα. Ας τους θυμίσουμε λοιπόν την ιστορική διαδρομή της εισόδου στα Μνημόνια, της επιχείρησης “βρόμικα χέρια” που θα έλεγε ο Ντι Πιέτρο*.

Ιούνιο του 1999 ο Σημίτης γεμίζει με αφίσες την Αθήνα και όχι μόνο, με το σύνθημα “Σήμερα ένα εκατομμύριο επενδυτές ξέρουν ότι οι μετοχές έχουν αξία”. Δεκέμβριο του 2000 δήλωνε: “Εμείς νοιαζόμαστε για τους επενδυτές του Χρηματιστηρίου. Θέλουμε να βλέπουμε τους επενδυτές που τοποθετούν το περίσσευμά τους στο Χρηματιστήριο να αμείβονται”. Μάιο του 2015, στη δίκη, απευθυνόμενος στον Τσοχατζόπουλο, του έλεγε: “Όπως αποδείχτηκε από την πρωτόδικη διαδικασία, στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας γίνονταν τα μύρια όσα. Αυτά έπρεπε να τα αναφέρεις”. Τσουκάτος, προϊστάμενος του Γραφείου του για τον “Κοινωνικό Διάλογο”, Μαντέλης, γραμματέας του Υπουργικού του Συμβουλίου, σε ποιον άραγε θα έπρεπε να αναφέρουν τις μίζες που έπαιρναν; Σ’ αυτόν; “Τον άνθρωπο που έβλεπε τις μίζες να περνούν”;

Την κυβέρνηση της μίζας ακολούθησε η καραμανλική διακυβέρνηση που ανέβασε το χρέος στα ύψη και τον Σαμαρά στην ηγεσία της Ν.Δ. Τον Οκτώβριο του 2009 ο Γ. Παπανδρέου, προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές, διαλαλεί: “Λεφτά υπάρχουν”. Τον Μάρτιο του 2010 σε ομιλία του στη Βουλή το “Λεφτά υπάρχουν” έγινε “Λεφτά υπήρχαν”. Έναν μήνα μετά, στο Καστελόριζο, μας εξήγγειλε: “Είναι ανάγκη, ανάγκη εθνική και επιτακτική, να ζητήσουμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, που από κοινού δημιουργήσαμε στην Ε.Ε.” Με άλλα λόγια: Λεφτά δεν υπάρχουν. Aπό “κούκλα”, που ήταν η οικονομία Άδωνι επί χούντας, Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ την κάνανε πανούκλα. Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε.

Καθαρή έξοδος

“Η καθαρή έξοδος με ρύθμιση του χρέους λοιπόν θα μας επιτρέψει να μετακινηθούμε εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου και των δεδομένων περιορισμών του, για να το πω σχηματικά, από το δεξιό στο αριστερό άκρο (...) Μια εξαιρετικά δύσκολη ομολογουμένως υπόθεση...” δηλώνει ο Αλ. Τσίπρας στην "Εφημερίδα των Συντακτών" στις 5 Μαΐου 2018. Για να το καταλάβει το παλιό πολιτικό προσωπικό, “καθαρή έξοδος” σημαίνει δημοκρατία χωρίς επιτροπεία του ΔΝΤ και του Eurogroup. Η επιστροφή στη δημοκρατική διακυβέρνηση, η απαλλαγή από την επιτροπεία είναι η “καθαρή έξοδος”. Βέβαια, από τα άπλυτά τους θα μας πάρει χρόνο να ξεβρομίσουμε. Γι’ αυτό επιμένουν ότι δεν θα είναι “καθαρή έξοδος”.

 

* Η έρευνα του Εισαγγελέα Ντι Πιέτρο το 1992 στην Ιταλία, που αφορούσε τεράστια πολιτικο-οικονομικά σκάνδαλα της Μαφίας, ονομάστηκε “Καθαρά Χέρια”.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Τα προσφυγόπουλα

Ήταν απεχθείς οι φωνές που ξεσηκώθηκαν προσπαθώντας να αποκλείσουν τα προσφυγόπουλα από τα σχολεία. Φωνές ακροδεξιές, μεταμφιεσμένες σε “ανησυχούντες γονείς” και σε “τοπικούς φορείς”, ακόμα και σε...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο