Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το πιο δύσκολο στάδιο της διαπραγμάτευσης

Καθώς πλησιάζουμε στη Σύνοδο Κορυφής στο τέλος Ιουνίου, οι διαπραγματεύσεις περνούν στο τελικό και πιο δύσκολο στάδιο. Εντούτοις, δεν αποκλείεται το τηλέφωνο που θα καθορίσει το τελικό ραντεβού Τσίπρα και Ζάεφ στις Πρέσπες να πραγματοποιηθεί πολύ σύντομα

Περιμένοντας τα Σκόπια

 

Για πάνω από 25 χρόνια το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ ταλανίζει την ελληνική διπλωματία, θρέφει και θρέφεται από εθνικισμούς και αλυτρωτισμούς, με πολιτικούς που έχτισαν καριέρες πάνω στην μη επίλυση. Σήμερα, για πρώτη φορά, οι κυβερνήσεις σε Αθήνα και Σκόπια δείχνουν πρόθυμες να βάλουν οριστική τελεία. Έχουν όμως απέναντι τους τις αντιπολιτευόμενες δυνάμεις που μέχρι τελευταία στιγμή θέτουν εμπόδια. Πρόκειται για τις ίδιες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες ως κυβερνήσεις πλειοδότησαν σε έναν δήθεν πατριωτισμό, παριστάνοντας τους, ένθεν κακείθεν, Μακεδονομάχους.

Τις προηγούμενες ημέρες, κι ενώ η διαπραγμάτευση βρίσκεται στο τελικό στάδιο, με τους δυο πρωθυπουργούς να έχουν τον τελικό λόγο, όλα έδειχναν πως είμαστε κοντά στο να βγει "λευκός καπνός". Τα θετικά μηνύματα Ζάεφ, η δρομολόγηση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο της απαλοιφής του όρου "Μακεδονία" από τον τίτλο της Εκκλησίας της γείτονος, διαμόρφωσαν ένα κλίμα αισιοδοξίας. Ωστόσο, την Παρασκευή, κυβερνητικός αξιωματούχος στην Αθήνα ανέφερε πως η ΠΓΔΜ "από ό,τι φαίνεται δεν είναι ακόμη έτοιμη να ανταποκριθεί στα όσα συμφωνήθηκαν στις Βρυξέλλες ανάμεσα στους δύο υπουργούς Εξωτερικών", εκτιμώντας ότι η πιθανότητα συμφωνίας εντός των επόμενων ημερών απομακρύνεται. Έως και την ώρα που έκλεινε η "Α" της Κυριακής, δεν είχε υπάρξει νέα εξέλιξη.

Καθώς πλησιάζουμε στη Σύνοδο Κορυφής στο τέλος Ιουνίου, οι διαπραγματεύσεις περνούν στο τελικό και πιο δύσκολο στάδιο. Εντούτοις, δεν αποκλείεται το τηλέφωνο που θα καθορίσει το τελικό ραντεβού Τσίπρα και Ζάεφ στις Πρέσπες να πραγματοποιηθεί πολύ σύντομα. Σαφής προϋπόθεση της ελληνικής κυβέρνησης παραμένει η συμφωνία, "πακέτο", με σύνθετη ονομασία με χρονικό ή γεωγραφικό προσδιορισμό και χρήση έναντι όλων, erga omnes, κάτι που προϋποθέτει ρητά τη συνταγματική αναθεώρηση. Μια λύση δηλαδή βασισμένη στην εθνική γραμμή από το Βουκουρέστι το 2008, που θα διασφαλίζει την εγκατάλειψη των αλυτρωτισμών και θα ενισχύει τη σταθερότητα στα Βαλκάνια και που θα κλείνει επιτέλους ένα κεφάλαιο που ταλαιπωρεί εδώ και δεκαετίες τις δυο χώρες.

Οι αδιάβαστοι "Μακεδονομάχοι"

Φυσικά, στην Ελλάδα, οι "Μακεδονομάχοι" και οι υποκριτικές, ανιστόρητες τοποθετήσεις, φτάνουν και περισσεύουν με τους αρνητές της χρήσης του όρου "Μακεδονία" να δίνουν τον τόνο. Προφανώς ξεχνούν, σκοπίμως ή μη, πως αυτός ο όρος χρησιμοποιείται σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς ήδη από το 1995 και την ενδιάμεση συμφωνία. Κάτι που είχε ως αποτέλεσμα η γειτονική χώρα να αναγνωρίζεται ως "Δημοκρατία της Μακεδονίας" και οι πολίτες ως "Μακεδόνες" από 130 και πλέον κράτη διεθνώς, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα. Γνωρίζουν άραγε τι σημαίνει το γράμμα "Μ" στο ΠΓΔΜ;

Άλλο ένα στοιχείο που ερέθισε τη Νέα Δημοκρατία έχει να κάνει με τη γλώσσα των γειτόνων, έπειτα από τις δηλώσεις Ζάεφ πως η συμφωνία θα διασφαλίζει την "μακεδονική" γλώσσα. Στην προκειμένη περίπτωση, η αξιωματική αντιπολίτευση και ο Κ. Μητσοτάκης θα πρέπει να ανατρέξουν τέσσερις δεκαετίες πίσω και συγκεκριμένα το 1977. Η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή, είχε αναγνωρίσει τη μακεδονική γλώσσα στην αρμόδια επιτροπή του ΟΗΕ. Και, φυσικά, πολύ χρήσιμη θα ήταν και η συμβολή του Αντ. Σαμαρά, ο οποίος το 1992 ήταν υπουργός Εξωτερικών του Κ. Μητσοτάκη. Προτού τον ανατρέψει για να χαράξει τη δική του καριέρα πάνω στο "Μακεδονικό". Τότε, λοιπόν, ο εκπρόσωπος της χώρας στον διεθνή οργανισμό τυποποίησης (ISO) απουσίασε από τις κρίσιμες συνεδριάσεις, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να μην προβάλει αντιρρήσεις όταν άνοιξε ξανά το ζήτημα της γλώσσας μετά τη διάσπαση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας.

Συνεπώς, εάν η συμφωνία φτάσει στη Βουλή, Ν.Δ. και ΚΙΝ.ΑΛΛ. θα βρεθούν, όπως όλα δείχνουν, σε πολύ δύσκολη θέση να επιχειρηματολογήσουν εάν εμμείνουν στην αρνητική στάση. Θα απορρίψουν την εθνική γραμμή για χάρη της Ακροδεξιάς; Η συνέχεια στις οθόνες...

Τα ζάρια του Ιβάνοφ

Στην άλλη πλευρά των συνόρων, ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ φαίνεται να ζορίζεται να περάσει τη συμφωνία για το όνομα και τη χρήση αυτού έναντι όλων (erga omnes), αφού τόσο ο Πρόεδρος της χώρας Γκιόργκι Ιβάνοφ όσο και το κόμμα από το οποίο προέρχεται, το VMRO, τηρούν σταθερά σκληρή στάση έναντι του συμβιβασμού με την Ελλάδα. Μπορεί η Ευρώπη και οι ΗΠΑ να πιέζουν την αντιπολίτευση στα Σκόπια να αποδεχθεί τη συμφωνία -έτσι ερμηνεύεται και η τελευταία ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι "η επίλυση του 'Μακεδονικού' θα συμβάλει στην ευρωατλαντική ολοκλήρωση, αλλά και την εμπέδωση της ευημερίας, της ειρήνης και της ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή"- πλην όμως ο Ιβάνοφ δείχνει ότι θέλει να παίξει τα ρέστα του. «Η θέση μου είναι ότι δεν αποδέχομαι μια λύση στο ζήτημα του ονόματος για συνολική χρήση ή έναντι όλων (erga omnes)», είπε, αφού ενημερώθηκε από τον υπουργό Εξωτερικών Νίκολα Ντιμιτρόφ, ενώ χαρακτήρισε "προσωπική συμφωνία" μεταξύ Τσίπρα και Ζάεφ τα όσα επιτεύχθηκαν σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών την προηγούμενη εβδομάδα.

Μάλιστα, έβγαλε από το μανίκι του το -έωλο- επιχείρημα, ότι η ολοκλήρωση μιας διεθνούς συμφωνίας θα πρέπει να είναι σε συμφωνία με το σύνταγμα της χώρας και όχι να προβλέπει την τροποποίησή του. Υπενθυμίζεται, ότι η ΠΓΔΜ τροποποίησε το σύνταγμά της και μετά την ενδιάμεση συμφωνία. Επί της ουσίας, όμως, ο Ιβάνοφ δεν μπορεί να απορρίψει την όποια συμφωνία κατατεθεί προς έγκριση στη Βουλή της γείτονος - παρά μόνο να την καθυστερήσει. Αυτό είχε κάνει και με το νομοσχέδιο για την αναγνώριση της αλβανικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας της χώρας. Δεν το υπέγραψε, αλλά τελικά αυτό ετέθη σε ισχύ, καθώς στην ΠΓΔΜ ο Πρόεδρος δεν μπορεί να ασκήσει βέτο στην απόφαση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Μέτωπο στην Ακροδεξιά και τον νεοφιλελευθερισμό

Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με τις ευθύνες της για το προσφυγικό. Ευθύνες στις οποίες δεν ανταποκρίθηκε, όχι λόγω του μεγέθους των προσφυγικών ροών ή των δυσκολιών στη διαχείρισή τους, αλλά...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο