Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Νίκος Φίλης: Σύγκλιση με την Ευρώπη - Γεφύρωση των κοινωνικών ανισοτήτων οι στόχοι μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου

Σημεία από την ομιλία του Νίκου Φίλη, βουλευτή Α΄ Αθήνας και μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ, στην εκδήλωση με θέμα «Μετά τα Μνημόνια τι;», που οργάνωσε η «Κοινωνία- Δημοκρατία» και το περιοδικό «Χρόνος», το Σάββατο, 19/5/ 2018 , στο ΠΟΛΙΣ Art café

(Στην εκδήλωση που συντόνισε ο Κωστής Παπαϊωάννου, μίλησαν επίσης οι βουλευτές Όλγα Κεφαλογιάννη από τη Ν.Δ. καιΣπύρος Δανέλλης από το ΠΟΤΑΜΙ, καθώς και ο ιστορικός Αντώνης Λιάκος)

 

Στην τοποθέτησή του, ο Νίκος Φίλης έθεσε δύο θεμελιώδεις στόχους για την περίοδο που ακολουθεί τη λήξη της τρέχουσας δανειακής σύμβασης τον Αύγουστο του 2018, την οποία χαρακτήρισε ως μεταίχμιο εξελίξεων.

Πρώτον, τη σύγκλιση με τους μέσους ευρωπαϊκούς όρους από τους οποίους αποκλίναμε δραματικά τα χρόνια των μνημονίων.

Δεύτερον, τη γεφύρωση των τεράστιων κοινωνικών ανισοτήτων που επίσης επιδεινώθηκαν την ίδια περίοδο.

Σε ό, τι αφορά στο παραγωγικό μοντέλο, ανέφερε, ότι η στόχευση της παραγωγικής ανασυγκρότησης πρέπει να είναι η μετάβαση σε μια οικονομία παραγωγής ποιοτικών προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας και εμπορεύσιμων διεθνώς, αντί του σημερινού μοντέλου ανάπτυξης που οδηγεί στην παραγωγή χαμηλής ποιότητας προϊόντων και εξακολουθεί να εξαρτάται πρωτίστως από την εσωτερική ζήτηση και την κατανάλωση. Στο σημείο αυτό, εντόπισε την βασική αποτυχία των μνημονίων, των βάναυσων περικοπών, της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και των απορρυθμίσεων που βαφτίστηκαν μεταρρυθμίσεις, χωρίς να καταφέρουν να μετασχηματίσουν τις ιστορικές παθογένειες της ελληνικής οικονομίας. Αντίθετα, τα μνημόνια «πέτυχαν», να ανακατασκευάσουν την κοινωνία και την οικονομία με βάση τα νεοφιλελεύθερα δόγματα που βρίσκονταν στον πυρήνα και των τριών μνημονίων. Η δημοσιονομική σταθερότητα, επιτεύχθηκε, με δυσανάλογο οικονομικό και κοινωνικό κόστος, με ύφεση γιγαντιαίων διαστάσεων και με την εκτόξευση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού στο 36% του πληθυσμού.

Τα προγράμματα που εφαρμόστηκαν, αλλά, δυστυχώς, και οι πολιτικές που φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν, αν εξελιχθούν όπως σχεδιάζονται από τους θεσμούς των δανειστών,με προβλεπόμενους μακροχρόνιους ρυθμούς ανάπτυξης 1-1,5% του ΑΕΠ, θα εντείνουν την απόκλιση από την υπόλοιπη Ευρώπη και θα την καταστήσουν δομική και μη αντιστρέψιμη. Η Ελλάδα καταδικάζεται, έτσι, να καταπέσει  στην τελευταία ταχύτητα της Ευρώπης, την ώρα μάλιστα, που  άλλες χώρες, όπως αυτές της Ανατολικής Ευρώπης σημειώνουν δυναμική ανάπτυξη 3-4% του ΑΕΠ. Είναι επείγον να επεξεργαστούμε και να εφαρμόσουμε το δικό μας σχέδιο ανάπτυξης με στόχο τη σύγκλιση με την υπόλοιπη Ευρώπη, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την επαναθεμελίωση του κοινωνικού κράτους, υποστήριξε.

Ο Νίκος Φίλης, επέμεινε στην ανάγκη η κυβέρνηση σε συνεννόηση με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις να θέσουν υπό επαναδιαπραγμάτευση τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% σε συνάρτηση βέβαια με τη ρύθμιση του χρέους. Το παραγωγικό κενό ύψους 80-100 δις ευρώ, που μόνο με τη μεταπολεμική εποχή, μπορεί να συγκριθεί, δεν μπορεί να καλυφθεί μόνο με ιδιωτικές επενδύσεις. Χρειάζεται ισχυρή δημόσια παρέμβαση και αντί γι` αυτήν βλέπουμε να υποεκτελείται ακόμη και το αδύναμο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, που θυσιάζεται στο βωμό των υπερπλεονασμάτων. Στο σημείο αυτό, αναφέρθηκε σε πρόσφατη μελέτη της Εθνικής Τράπεζας που έδειξε ότι αν η Ελλάδα έπιανε τους συμφωνημένους στόχους των πρωτογενών πλεονασμάτων το 2016-2017και δεν επεδίωκε θηριώδη πλεονάσματα, θα ήταν εφικτή μια παραπάνω ανάπτυξη κοντά στο 1,5% του ΑΕΠ ετησίως, με προφανείς ευεργετικές συνέπειες στην ανάκαμψη της οικονομίας και στην απασχόληση. Αναφέρθηκε, επίσης, στη μελέτη του Ινστιτούτου για το χρέος που χαρακτηρίζεται (όπως άλλωστε και από το ΔΝΤ) εξαιρετικά μη βιώσιμο και ζητείται η μείωση της ονομαστικής αξίας του. Τι ανάπτυξη μπορούμε να έχουμε όταν ένα τεράστιο μέγεθος του εσωτερικού πλεονάσματος θα φεύγει στο εξωτερικό για την εξυπηρέτηση του χρέους αναρωτήθηκε.

ΔΙΚΑΙΗ ΚΙ ΟΧΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Σε ό, τι αφορά στη μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου εξέφρασε για μια ακόμη φορά την αντίθεσή του. Τα μέτρα αυτά, θύμισε ότι επιβλήθηκαν από τους δανειστές και κυρίως το ΔΝΤ, με βάση τη λαθεμένη, όπως αποδείχτηκε, εκτίμησή τους ότι δεν θα πιαστούν οι στόχοι για τα πλεονάσματα και για τον ΕΦΚΑ. Τώρα, που, αποδείχτηκε ότι αυτές οι εκτιμήσεις έπεσαν έξω, υπάρχει η δυνατότητα να διαπραγματευτούμε την ακύρωση των μειώσεων αυτών. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορούμε να μιλάμε για δίκαιη αλλά για υποθηκευμένη ανάπτυξη, είπε χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενος στον χαρακτήρα των πολιτικών διαιρέσεων της επόμενης περιόδου, συμφώνησε ότι δεν μπορούν να βασίζονται στον άξονα μνημόνιο-αντιμνημόνιο, ούτε στη νεόκοπη κατασκευή για «σύγκρουση μεταξύ λαϊκισμού-αντιλαϊκισμού». Θα βαδίσουμε είπε σε συσπειρώσεις αξιακού-προγραμματικού χαρακτήρα και σε ένα πολιτικό πεδίο, που από τη μια θα είναι ένα μπλοκ προοδευτικών δυνάμεων με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και προτεραιότητα το κοινωνικό κράτος και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων από την άλλη η συντηρητική παράταξη με βασική δύναμη τη ΝΔ στη βάση του δόγματος της ανεξέλεγκτης αγοράς και της συνεχούς συρρίκνωσης των δικαιωμάτων. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει οι κεντρώες δυνάμεις με αναφορά στη Σοσιαλδημοκρατία να πάρουν θέση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, είπε, δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, είναι κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, προσβλέπει, όμως, σε συμμαχίες και στη συνεργασία με άλλες δημοκρατικές και προοδευτικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, αρκεί αυτές να απεγκλωβιστούν από τη μέγγενη του νεοφιλελευθερισμού και τα αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπα.

 

 

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια