Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η ανάπτυξη δεν είναι θέμα πρόθεσης όσο ικανότητας

«Έχουμε φθάσει στο τέλος της διαδρομής οριστικής εξόδου από τα Μνημόνια. Δεν έχουμε όμως κόψει, ακόμη, το νήμα. Χρειάζεται προσοχή, γιατί υπάρχουν δυνάμεις που πολεμούν την έξοδο και αυτό φαίνεται από τον εκνευρισμό που φανερώνουν. Έχουμε όμως την εμπειρία πια να τις αντιμετωπίσουμε». Αυτό ανέφερε ο αντιπρόεδρος και υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Γιάννης Δραγασάκης σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ εκτιμώ ότι, παρά τις τρικλοποδιές της εγχώριας αντιπολίτευσης, το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Οι μεγάλες δυνάμεις της Ε.Ε. κατανοούν πλήρως την υποχρέωση να καλύψουν το κενό που αφήνουν στην παγκόσμια σκακιέρα οι ΗΠΑ διά του Ντόναλντ Τραμπ. Οι διεργασίες είναι σημαντικές και για τα ελληνικά συμφέροντα. Η πρόσφατη προειδοποίηση Μακρόν πως «στη Γερμανία δεν μπορεί να υπάρχει ένας διαρκής φετιχισμός για τα δημοσιονομικά και τα εμπορικά πλεονάσματα» είναι άκρως σημαντική για τις εξελίξεις.

ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ αρχίζουν μετά. Μετά την απόκτηση ανεξαρτησίας επί της οικονομικής πολιτικής και τους στόχους που υπάρχουν για όλους. Πράγματι, η ελληνική οικονομία δείχνει σημάδια ανάκαμψης. Στο πρωτοσέλιδο της «Αυγής» την Τρίτη παρουσιάστηκαν τρία στατιστικά στοιχεία: Αύξηση 13,6% στις ελληνικές εξαγωγές το πρώτο τρίμηνο του 2018. Αύξηση 11,4% των εσόδων από τον τουρισμό από το 2016 έως το 2017. Αύξηση 7% της διαφημιστικής δαπάνης στο πρώτο τρίμηνο του 2018.

ΜΑΛΙΣΤΑ στον κλάδο των αυτοκινήτων, που πάντα έχει μεγάλο μερίδιο διαφημιστικής δαπάνης, είχαμε αύξηση 29,3% των πωλήσεων τον φετινό Απρίλιο σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2017. Και σε όλα αυτά πρέπει να προσθέσουμε τη διαρκή μείωση της ανεργίας. Μάλιστα φέτος τον Απρίλιο το ισοζύγιο προσλήψεων - αποχωρήσεων παρουσίασε επίδοση ρεκόρ με 100.246 θέσεις εργασίας!

ΟΛΑ αυτά τα στοιχεία είναι σημαντικά. Δείχνουν τη ζητούμενη εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας, την αξία και τη σημασία του τουρισμού, σε μια χώρα με μεγάλη φυσική και ιστορική προίκα, καθώς και την αυξανόμενη ζήτηση σε πολλούς τομείς.

ΟΜΩΣ, θα είναι λάθος σοβαρό να μείνουμε μόνον σε αυτά τα στοιχεία. Σε ένα σύντομο τετ α τετ που είχα πρόσφατα με τον πρόεδρο των εμπόρων Β. Κορκίδη, τον ρώτησα πώς πάει ο κλάδος, αν κινείται, αν υπάρχει αισιοδοξία. Η απάντηση που έλαβα ήταν ότι, αν δεν υπήρχαν τόσα συσσωρευμένα φορολογικά βάρη, θα μπορούσε να δηλώσει κανείς αισιόδοξος. Δυστυχώς αυτά τα βάρη, ειδικά στο εμπόριο, για τους περισσότερους είναι ασήκωτα.

ΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ αυτή επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία για τις οφειλές των αυτοαπασχολούμενων. Τα χρέη από ασφαλιστικές εισφορές στον ΕΦΚΑ έχουν φτάσει τα 22,49 δισ. ευρώ! Σύμφωνα μάλιστα με την τελευταία έκθεση του Κέντρου Είσπραξης Ανείσπρακτων Οφειλών, του γνωστού ΚΕΑΟ, 80% των οφειλετών, δηλαδή 493.577 οφειλέτες, χρωστούν έως 30.000 ευρώ ο καθένας.

ΠΩΣ μπορεί να αναστραφεί αυτή η κατάσταση, κατηγορίας ασφυξίας; Με ανάπτυξη, θα απαντήσουμε όλοι. Ποια ανάπτυξη, σε πόσο χρόνο; Αν ρίξει κανείς μια ματιά στην κατάσταση των κλάδων της οικονομίας, στη δυσμενέστερη θέση βρίσκεται αυτός της οικοδομικής δραστηριότητας. Ένας κλάδος μεγέθους γίγαντα, καθώς αφορά πάνω από 80 είδη βιομηχανιών και βιοτεχνιών και άλλα τόσα τεχνικών επαγγελμάτων.

ΠΩΣ μπορεί αυτός ο κλάδος να πάρει μπροστά όσο πιο γρήγορα γίνεται; Σε ανάλογα παραδείγματα χωρών που αντιμετώπισαν καταστάσεις χρεοκοπίας, αυτό αντιμετωπίστηκε με πολύ μεγάλες δημόσιες επενδύσεις και χαμηλότοκο δανεισμό, όπως έγινε στις ΗΠΑ μετά το κραχ του 1929. Και όσοι δεν διέθεταν δικό τους χρήμα βοηθήθηκαν με προνομιακούς όρους δανεισμού, όπως έγινε στις περιπτώσεις της Γερμανίας και της Ιαπωνίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

ΣΤΗ ΔΙΚΗ μας περίπτωση, με τη Γερμανία να μην αντιλαμβάνεται τις ιστορικές της ευθύνες προς τη μοναδική χώρα στην οποία δεν υποχρεώθηκε να καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις, το ζητούμενο είναι η αύξηση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και η αναζήτηση επενδυτικών κεφαλαίων με κάθε δυνατό τρόπο. Και έπεται η στόχευση για μεγιστοποίηση των ωφελημάτων για την οικονομία, εκεί όπου περισσότερο από αλλού, μπορούν να δημιουργήσουν αναπτυξιακή δυναμική και πλούτο ικανό να σηκώσει τα βάρη που προκάλεσε η ύφεση.

ΤΟ ΕΡΓΟ αυτό απαιτεί από τα αρμόδια υπουργεία καλή επαφή με την πραγματική οικονομία, συνεργασία με το πιστωτικό σύστημα και τους φορείς του κάθε κλάδου. Απαιτεί γνώση, που, αν δεν υπάρχει στην κρατική και κομματική γραφειοκρατία, υπάρχει στη δρώσα αγορά. Απλό φαίνεται, αλλά είναι πολύ δύσκολο.

 

dchristou52@gmail.com

Δείτε όλα τα σχόλια