Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Με το φως ή με το σκοτάδι;

Όταν η απόδοση τιμών αρχηγού κράτους οδηγεί σε «αναμνηστικές» φωτογραφίες με ακροδεξιούς, το πρόβλημα είναι διπλό

Τιμές αρχηγού κράτους θα έπρεπε να αποδίδει η πολιτική ηγεσία στους νεκρούς της, ειδικά στους φύλακες μιας ευμετάβλητης σταθερότητας όπως αυτή των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αν και μπορώ να φανταστώ να συντρέχουν διπλωματικοί λόγοι για τη διατήρηση της μεταφοράς του Αγίου Φωτός, αναπάντητο παραμένει πού αποσκοπεί αυτή η απόδοση «τιμών»; Ποιος ο λόγος να παρίσταται σε αυτή την τελετή η πολιτική ηγεσία και γιατί πρέπει να φωτογραφίζεται παρέα με τους φασίστες, ανάγοντάς τους σε παράγοντες του πολιτεύματος;

Αυτή τη φορά κανείς δεν ασχολήθηκε με το πόσο κόστισε το αεροσκάφος που το μετέφερε -μόνο για τα πρωθυπουργικά ταξίδια υπολογίζονται τα κόστη-, κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για την ταλαιπωρία των επιβατών και την καθυστέρηση πτήσεων και κανείς από την πολιτική σκηνή δεν τόλμησε να αμφισβητήσει μια τελετή χριστιανικού παγανισμού από το 1988 ως σήμερα.

Γροθιά στο στομάχι οι φόροι, οι χαμηλές συντάξεις, η παρατεταμένη λιτότητα, γροθιά στο στομάχι η υποταγή στον σκοταδισμό της ιεραρχίας, που τρέμει στην ενδεχόμενη διασάλευση των τεράστιων οικονομικών της συμφερόντων. Γροθιά στο στομάχι μια φωτογραφία που πληγώνει την ιστορική μνήμη.

Σήμερα που η Αριστερά συμμετέχει στην κυβέρνηση, οι νόμοι βαραίνουν αλλιώς. Ένα ανορθόδοξο (παρα)κράτος φαίνεται να εκδικείται θεσμικά, όσο και όπως μπορεί, αρνούμενο διασταλτικότητα, επιείκεια, ανθρωπισμό, επιδεικνύοντας ένα και αυστηρό πρόσωπο επιβολής και ερμηνείας των νόμων. Αθωώνει ρασοφόρους ρατσιστές, ενώ την ίδια ώρα επιχειρεί εκδικητικά να συνθλίψει νέους, αφαιρώντας τους το δικαίωμα στην εκπαίδευση καθώς και τον όποιο σωφρονισμό υποτίθεται ότι πρεσβεύει. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Β. Δημάκη.

Στελέχη της κυβέρνησης κατά την τελετή υποδοχής του Αγίου Φωτός πόζαραν στον φακό με όλο το βάρος της δημοκρατικά εκλεγμένης εξουσίας, δίπλα σε φασίστες, εγκληματίες της Χ.Α. που έσπευσαν να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη από την παράσταση αυτή. Το ότι ήταν η δεύτερη φορά μιας τέτοιας απαθανάτισης διαγράφει αυτόματα τις όποιες υποψίες αθώα σκεπτόμενων περί τυχαίου ή λάθους.

Η δίκη της Χ.Α., που δεν τελειώνει ποτέ, η ανοχή στη ναζιστική οργάνωση κάθε φορά που αποφασίζει να κάνει σόου στη Βουλή είναι κομμάτια του ίδιου παζλ. Οι οπισθοχωρήσεις σε αξιακά ζητήματα και οι συμβολισμοί βαραίνουν πιο πολύ από χίλια μνημόνια, ειδικά όταν υποτίθεται ότι η χώρα βγαίνει στο φως.

Η φωτογραφία ξέπλυμα των ναζιστών δίπλα σε εκείνη με το γαρίφαλο στο προσκύνημα του Τσίπρα στο θυσιαστήριο της Καισαριανής συνιστά μια απόλυτη αντίφαση. Ο σεβασμός στη θυσία των αγωνιστών και των αγώνων της Αριστεράς για ειρήνη και Δημοκρατία πώς συμβαδίζει με την πολιτική νομιμοποίηση ναζιστών; Είναι ένα ερώτημα που δεν έπρεπε καν να τίθεται αυτή τη στιγμή, γιατί η απάντησή του έχει πληρωθεί πανάκριβα με αίμα.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Το αβέβαιο παγκόσμιο μέλλον και οι δυνάμεις του καλού

Οι δυνάμεις του καλού υπάρχουν παντού, πρέπει όμως να ανασυγκροτηθούν πολιτικά και προγραμματικά. Και η Αριστερά, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, πρέπει να μελετήσει τις ιστορικές απαιτήσεις στις οποίες καλείται να ανταποκριθεί

Δειτε ολοκληρο το αρθρο