Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ανοίξτε τη βρύση...

ΕΘΝΟΣ

Του Βασίλη Λυριτζή

Τέλος της δεκαετίας του '70 με αρχές της δεκαετίας του '80, όσοι ζούσαμε στη Θεσσαλονίκη θυμόμαστε πολύ καλά τι συνέβαινε με το δίκτυο ύδρευσης της πόλης. Δεν υπήρχε μέρα που κάποια από τιςι γειτονιές να μην αντιμετώπιζε πρόβλημα. Αλλεπάλληλες διακοπές υδροδότησης κάποιες συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, δίκτυο πεπαλαιωμένο που αδυνατούσε να εξυπηρετήσει τις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες της πόλης. Σ' αυτό συνέτεινε βέβαια και η αλματώδης αύξηση του πληθυσμού και οι αλλαγές χρήσης ολόκληρων περιοχών.

Σιγά-σιγά, με τα χρόνια να περνούν και τα αναγκαία έργα να πραγματοποιούνται (σχεδιασμός και υλοποίηση του έργου για τη μεταφορά νερού από τον Αλιάκμονα η Θεσσαλονίκη απέκτησε έστω και σταδιακά ανά συνοικία "κανονική" υδροδότηση. Η επικαιροποίηση του σχετικού σχεδίου στα μέσα της δεκαετίας του 1990 βοήθησε ώστε επί της ουσίας η πόλη να μην αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα στην υδροδότηση της καθημερινής ζωής και δραστηριότητας των κατοίκων. Συνηθίζουμε να λέμε -και έτσι είναι- ότι το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα πρόσβασης σε αυτό έχουν όλοι, με την ανάλογη μέριμνα από την πλευρά της πολιτείας.

Το πρόβλημα με την υδροδότηση που αντιμετώπισαν αυτές τις ημέρες οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης ακουμπάει ακριβώς σε αυτήν την έννοια της μέριμνας. Που δεν μπορεί να είναι ούτε στιγμιαία ούτε περιστασιακή. Μεγάλα έργα υποδομής, όπως είναι τα δίκτυα ύδρευσης και ενέργειας, ανεξάρτητα από τις απόψεις που έχει ο καθένας για το ιδιοκτησιακό τους καθεστώς, δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται λες και όλα τελειώνουν ταυτόχρονα με την ολοκλήρωση της κατασκευής τους. Οι συνθήκες και οι ανάγκες αλλάζουν, τα υλικά με τον χρόνο και τη χρήση παλιώνουν και καταστρέφονται, νέες τεχνολογίες προσφέρουν περισσότερες δυνατότητες και καλύτερη ποιότητα υπηρεσιών.

Ως φαίνεται, ελάχιστα απ' όλα αυτά ελήφθησαν υπόψη από τους "αρμοδίους" στο διάβα των τελευταίων 20 χρόνων. Δεν ξέρω αν ισχύουν οι υποψίες που συνδέονται με την απαξίωση της ΕΥΑΘ εν όψει ιδιωτικοποίησης για την εγκατάλειψη το 2012 του σχεδίου αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού του δικτύου ύδρευσης της Θεσσαλονίκης. Ούτε αν υπήρχαν οι αναγκαίοι πόροι.

Το βέβαιο είναι ότι δεν έχουν γίνει μέχρι σήμερα αυτά που έπρεπε προκειμένου όχι μόνο να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανότητες εμφάνισης κάποιου εκτεταμένου προβλήματος, αλλά και αυτό να αντιμετωπιστεί γρήγορα και αποτελεσματικά... Στις "αδυναμίες" που πλήττουν δεκαετίες τώρα την ελληνική πολιτεία, η απάντηση θα δοθεί ανοίγοντας τη βρύση των αλλαγών και όχι με τη μεταφορά του προβλήματος στη δεξαμενή του κέρδους. Ας διδαχτούμε μια φορά και από την πείρα άλλων χωρών.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Το επόμενο βήμα

Θα ξημερώσει μια άλλη μέρα στις 21 Αυγούστου για την Ελλάδα; Για την καθημερινότητα του καθενός από μας η πρώτη απάντηση είναι όχι. Ούτε θα βρει κάθε άνεργος δουλειά, ούτε θα πάψουμε να μετράμε αν...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο