Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη σε νέες δοκιμασίες

Eurokinissi

Κοινοτικός προϋπολογισμός

Βρυξέλλες

Τα ανακλαστικά της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών - μελών της Ε.Ε. θα τεθούν και πάλι σε δοκιμασία τους επόμενους μήνες με αφορμή τη διαπραγμάτευση για τον καθορισμό των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων μετά το 2020. Οι μεγάλες διαφωνίες μεταξύ των πλουσιότερων και των φτωχότερων χωρών, εάν δεν γεφυρωθούν, θα έχουν «θύματα» τους αγρότες, ενώ θα περιοριστούν και οι δαπάνες για έργα συνοχής.

Το πρόβλημα είναι παλιό. Οι πλούσιες χώρες της Ε.Ε. συνεισφέρουν περισσότερα χρήματα στον ευρωπαϊκό κορβανά απ’ όσα παίρνουν πίσω, τα οποία απορροφούν οι φτωχότερες χώρες. Στόχος αυτής της κατανομής δεν είναι άλλος από τη επίτευξη μεγαλύτερης σύγκλισης μεταξύ των διαφορετικών χωρών και οικονομιών, κυρίως μέσα από μεγάλες χρηματοδοτήσεις στο πλαίσιο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και των Ταμείων Συνοχής.

Κι αν η Μάργκαρετ Θάτσερ το 1984 πέτυχε μια συμφωνία προκειμένου να επιστρέφονται κάποια χρήματα στο Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο πλήρωνε, όπως έλεγε, «υπέρογκα ποσά» που ευνοούσαν κυρίως τη Γαλλία, το προγραμματισμένο για το 2019 Brexit προκαλεί τεράστιο πονοκέφαλο στους Ευρωπαίους καθώς υπολογίζεται ότι η «τρύπα» που θα δημιουργηθεί θα είναι της τάξεως των 12 δισ. ετησίως.

Ταυτόχρονα, το προσφυγικό και η τρομοκρατία έχουν αλλάξει τις προτεραιότητες των Ευρωπαίων ηγετών, με αποτέλεσμα κάποιοι να θέλουν τη μετατόπιση κονδυλίων από την αγροτική και την περιφερειακή πολιτική στην ασφάλεια και την άμυνα. Ως εκ τούτου, η εξίσωση για κάποιους δεν βγαίνει.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αλλά και -παραδοσιακά- το Ευρωκοινοβούλιο υποστηρίζουν την ανάγκη να αυξηθεί ο προϋπολογισμός της Ε.Ε. τόσο μέσα από την αύξηση των συνεισφορών των πλούσιων χωρών όσο και μέσα από την εξεύρεση ιδίων πόρων (κυρίως από νέους, «έξυπνους" φόρους).

Απέναντί τους, όμως, βρίσκουν τους «μεγαλοπληρωτές» της Ε.Ε. (Ολλανδία, Σουηδία, Δανία και Αυστρία), οι οποίοι απορρίπτουν και τις δύο ιδέες. «Αυτό που δεν θέλουμε είναι να έχουμε ένα συνεχώς αυξανόμενο βάρος που κρέμεται από τους ώμους των καθαρών συνεισφερόντων» δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρωτοεμφανιζόμενος στις Βρυξέλλες Αυστριακός καγκελάριος Σεμπάστιαν Κουρτζ προσερχόμενος στη σύνοδο κορυφής της Παρασκευής, όπου έγινε μια πρώτη συζήτηση για το θέμα.

Στη λίστα των κρατών - μελών που αντιστέκονται στην αύξηση των συνεισφορών, ωστόσο, δεν περιλαμβάνεται παραδόξως ο μεγαλύτερος καθαρός συνεισφέρων, η Γερμανία. Κι αυτό γιατί  Άνγκελα Μέρκελ, στην προσπάθεια της να συμφωνήσει με τους Σοσιαλδημοκράτες για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, δεσμεύτηκε να αυξήσει τη συνδρομή της Γερμανίας στα ευρωπαϊκά ταμεία.

Οι υπόλοιποι πάντως, όπως παραδέχονται Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, είναι «αποφασισμένοι» να αγωνιστούν μέχρι τέλους. Μάλιστα, χρησιμοποιούν επανειλημμένα και τον όρο «εκσυγχρονισμός» θέλοντας να περιγράψουν την ανάγκη να στραφούν τα ευρωπαϊκά κονδύλια σε άλλες προτεραιότητες.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι προτάσεις της Επιτροπής οι οποίες θα κατατεθούν τον ερχόμενο Μάιο θα «κουρεύουν» τις εισοδηματικές ενισχύσεις στους αγρότες, αλλά και τα κονδύλια που λαμβάνουν οι ενδιάμεσες περιφέρειες (πρώην φτωχές που βρίσκονται σε φάση μετάβασης στις πλούσιες) για αναπτυξιακά έργα. Επίσης, ακόμα και αν δεν αυξηθούν οι συνεισφορές των κρατών - μελών -όπως είναι το πιο πιθανό-, οι βασικοί τομείς στους οποίους θα κατευθυνθούν τα νέα κονδύλια θα είναι η φύλαξη των συνόρων, οι γενικότερες πολιτικές ασφάλειας και άμυνας, το πρόγραμμα Erasmus, η ανταγωνιστικότητα και η ευρυζωνικότητα.

Ένα άλλο ζήτημα «αλληλεγγύης» που τίθεται είναι η σύνδεση των ευρωπαϊκών κονδυλίων με συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ειδικότερα η Άνγκελα Μέρκελ έχει προτείνει οι χώρες που δεν είναι συνεργάσιμες στο προσφυγικό να υφίστανται περικοπές στην απορρόφηση των κονδυλίων, για να προκαλέσει, όπως είναι αναμενόμενο, τη δριμεία αντίδραση της Πολωνίας, η οποία ήδη είναι στο «στόχαστρο» της Επιτροπής για το θέμα του κράτους δικαίου. «Η αλληλεγγύη στην Ε.Ε. δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη» δήλωσε πρόσφατα η Γερμανίδα καγκελάριος.

Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε πήγε, μάλιστα, ένα βήμα παραπάνω, λέγοντας ότι πρέπει να συνδεθούν με μεταρρυθμίσεις στην οικονομία και τον σεβασμό του Συμφώνου Σταθερότητας.

Η Επιτροπή, πάντως, αν και δε διαφωνεί, σύμφωνα με τις αρμόδιες πηγές, δεν επιθυμεί να υιοθετηθεί κάτι που θα «εντείνει» το χάσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται μόνο για την αρχή του καυγά, καθώς όλα δείχνουν πως οι 27 ηγέτες δεν έχουν όρεξη να λάβουν αποφάσεις πριν από τις ευρωεκλογές του 2019.

Δείτε όλα τα σχόλια