Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Μαθήματα αποπροσανατολισμού

Στα ελληνικά πεζοδρόμια της δεκαετίας του 1970 σπάνια περπατούσε ένα κορίτσι χωρίς να του ψιθυρίζουν χυδαιότητες. Στα λεωφορεία ήταν μικρή η πιθανότητα να γλιτώσει από τα μακριά χέρια κάποιων...

Στα ελληνικά πεζοδρόμια της δεκαετίας του 1970 σπάνια περπατούσε ένα κορίτσι χωρίς να του ψιθυρίζουν χυδαιότητες. Στα λεωφορεία ήταν μικρή η πιθανότητα να γλιτώσει από τα μακριά χέρια κάποιων συνεπιβατών, που θεωρούσαν, αν όχι δικαίωμά τους, σίγουρα μαγκιά τους να τα απλώνουν. Λίγα ήταν τα κορίτσια που είχαν τα κότσια ή την αψηφισιά να αντιδράσουν σ' αυτή τη σχεδόν καθημερινή σεξουαλική παρενόχληση -καμιά δεν ήξερε τότε ότι έτσι λεγόταν- πολλά ήταν αυτά που ντρέπονταν, λες και έφταιγαν για τη χυδαιότητα ή το μακρύ χέρι των δραστών, ενώ η αγία οικογένεια κατά κανόνα προτιμούσε να... συνετίζει τις κόρες παρά να συμμαζεύει τους γιους. Και τους μπαμπάδες, και τους παππούδες.

Μ' αυτές τις εμπειρίες μεγάλωσαν οι γυναίκες που σήμερα έχουν φτάσει στη μέση ηλικία και είναι ευτυχείς που οι κόρες τους και οι εγγονές τους δεν βιώνουν ως καθημερινότητα, παρά μόνο ως εξαίρεση, τα ίδια.

Ωστόσο η καθημερινότητα του δρόμου είναι το μόνο που βελτιώθηκε. Η σεξουαλική παρενόχληση και οι βιασμοί παραμένουν τα μόνα εγκλήματα για τα οποία το θύμα πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας, εάν βρει το κουράγιο να τα καταγγείλει. Το "τα ήθελε" ή "το έστησε" είναι η συνήθης γραμμή υπεράσπισης του δράστη, που βρίσκει εύκολα ευήκοον ους σε μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Γι' αυτό και κάθε κίνηση που διευκολύνει τα κλειστά στόματα να ανοίξουν, τις γυναίκες να πάψουν να φοβούνται ή να ντρέπονται να αμυνθούν και τους άνδρες να ευαισθητοποιηθούν κάνει καλό. Ακόμη και με τις χουλιγουντιανές υπερβολές και την υποκρισία που τις συνοδεύει.

Ωστόσο η συζήτηση για τη σεξουαλική παρενόχληση που μαίνεται τις τελευταίες μέρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει πάρει διαστάσεις από γελοίες έως αντιπαραγωγικές. Η καθεμιά και κυρίως ο καθένας γράφει το μακρύ του και το κοντό του, ταλιμπανίζει υπέρ ή κατά της Κατρίν Ντενέβ ή των χολιγουντιανών σταρ, αποφαίνεται με τρομακτική βεβαιότητα για τις διαφορές μεταξύ φλερτ και παρενόχλησης, λες και δεν υπάρχει όλη η γκάμα του γκρι μεταξύ του άσπρου και του μαύρου.

Αυτή η συζήτηση -ο θεός να την κάνει- πρωτίστως καταφέρνει να αποπροσανατολίσει από το μεγάλο πρόβλημα. Και είναι κρίμα. Κυρίως για τα κορίτσια και τα αγόρια του σήμερα.

 

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια