Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το περιμένουμε

Η Χέδερ Μόσερ σηκώνει θριαμβευτικά στον αέρα τα χέρια της. Δίπλα της, ο σύζυγός της πλέον, Ντέιβ, δεν μπορεί να κρύψει τη συγκίνησή του. Στο βάθος του χώρου όπου έγινε το μυστήριο...

Του Αδάμ Γιαννίκου

Η Χέδερ Μόσερ σηκώνει θριαμβευτικά στον αέρα τα χέρια της. Δίπλα της, ο σύζυγός της πλέον, Ντέιβ, δεν μπορεί να κρύψει τη συγκίνησή του. Στο βάθος του χώρου όπου έγινε το μυστήριο του γάμου, συγγενείς και φίλοι παρακολουθούν χαμογελώντας τους νεόνυμφους. Λίγο αργότερα ο Ντέιβ σκουπίζει τα μάτια της γυναίκας του που παραμένει ξαπλωμένη, ντυμένη με το νυφικό της. Το ημερολόγιο γράφει Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017.

Η Χέδερ και ο Ντέιβ γνωρίστηκαν σε μια βραδιά χορού σουίνγκ. Της έκανε πρόταση γάμου στις 23 Δεκεμβρίου του 2016, ανοίγοντας σαμπάνια μέσα σε μια άμαξα. Την ίδια ημέρα η 30χρονη ψυχολόγος διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες της ζωής τους όλο αυτόν τον έναν χρόνο, από τη ρομαντική βόλτα μέχρι τη γαμήλια τελετή στο παρεκκλήσι του Νοσοκομείου Σεντ Φράνσις, στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ. Μπορούμε, απλώς, να φανταστούμε τον αγώνα που έδωσαν, την ελπίδα, τη ματαίωση, τη θέληση για ζωή, την προσμονή του κενού, το νόημα του έρωτα, την απώλεια κάθε νοήματος.

Αρχικά ο γάμος των δύο νέων ήταν να γίνει προπαραμονή του 2018. Οι γιατροί τούς συμβούλευσαν να το επισπεύσουν κι έτσι έκαναν. Η Χέδερ πέθανε 18 ώρες μετά τον γάμο της, με την ανθοδέσμη του γάμου στη θέση του ορού. Στις 30 Δεκεμβρίου, τη μέρα που υποτίθεται ότι θα ξεκινούσαν την κοινή τους ζωή, ο Ντέιβ έθαψε τη γυναίκα του, περιβαλλόμενος απ’ τους ίδιους συγγενείς και φίλους που σ’ εκείνο το παρεκκλήσι γνώριζαν πως ο θάνατος ήταν ήδη εκεί.

Η αναπόδραστη πραγματικότητα, η τρομακτική βεβαιότητα του θανάτου βασανίζει την ανθρώπινη σκέψη από πάντα. Για τον Άρθουρ Σοπενχάουερ, μετά το θάνατο θα είμαστε ό,τι ήμασταν πριν τη γέννησή μας. Ορμώμενος από τα προσωπικά του βιώματα, ο γερμανός φιλόσοφος στοχάστηκε πάνω στο ατομικό κίνητρο. Ισχυρίστηκε ότι υπάρχει μόνο ένα μέρος της φύσης που μπορούμε να γνωρίσουμε στ’ αλήθεια κι αυτό δεν είναι άλλο παρά το σώμα που μας ζει. Θέτοντας το φυσικό πρόσωπο του νοήμονος υποκειμένου ως θέμα στοχασμού, ο Σοπενχάουερ συμπεραίνει ότι αυτή η σωματικότητα ορίζει την καθαρή θέληση για ζωή, την αστείρευτη κινητήριο δύναμη κάθε ανθρώπινης πράξης, που αλλάζει δραματικά τη μορφή του κόσμου, καθώς είναι εγγενής σε όλα τα πλάσματα και επικρατεί έναντι της λογικής.

Το 1818, διακόσια χρόνια πριν τον γάμο των Μόσερ, ο Άρθουρ Σοπενχάουερ εξέδωσε ένα μανιφέστο της άρνησης του κόσμου. «Ο κόσμος ως βούληση και ως παράσταση» είναι επιπλέον και ένας τόπος μαρτυρίου, ένας τόπος ανελέητης σύγκρουσης. Είναι ένας κόσμος αληθινός, αλλά μέσα από τα δικά μας μάτια. Ο δε πόνος που βιώνουμε είναι το αποτέλεσμα κάθε πνευματικού στοχασμού πάνω στην ύπαρξη.

Υποδεχόμαστε το 2018, περιμένοντας για άλλη μια φορά το τέλος του κόσμου όπως τον ξέραμε. Περιμένουμε το αναπόφευκτο μιας μοιραίας σύγκρουσης, το πάτημα του μεγαλύτερου κουμπιού που θα ξεγράψει τα πάντα. Κι όμως, πριν γεννηθεί η Χέδερ Μόσερ δεν ήταν το τίποτε. Ήταν κι όλα τα όνειρα όλων των ανθρώπων της. Το περιμένουμε, αλλά το τέλος θα αργήσει να έρθει.

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Σταθερά και αποφασιστικά

Η συμφωνία των Πρεσπών είναι ένας από τους λόγους που μπορεί κανείς να είναι περήφανος γι' αυτή την κυβέρνηση. Είναι μια συμφωνία που κλείνει πληγές δεκαετιών και τις εμποδίζει να κακοφορμίσουν σε...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο