Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Oι περιπέτειες του αστικού τοπίου

Σε μια εκπομπή της ΕΡΤ παρακολουθώ τις μεταμορφώσεις του αστικού τοπίου, κυρίως μέσα από συνειδητές αλλαγές που επιφέρουν άνθρωποι μορφωμένοι. Ακούγονται πολλά, για τις σχέσεις του κτηρίου με τον περίγυρό του, για τις ενδο-κτηριακές συνθήκες που προσδίδουν λειτουργικότητα, αλλά δεν ακούγονται όσα βεβαιώνουν ότι η σύγχρονη αρχιτεκτονική δεν αντιμετωπίζει την πόλη σαν αιώνιο δημιούργημα.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το ανάποδο, κι ας πούμε «οι πόλεις πεθαίνουν όπως οι άνθρωποι...». Αυτούς τους στίχους του Λουκιανού ανακαλεί στη μνήμη του ένας από τους ερευνητές του ελλαδικού χώρου το 1832, ο Άγγλος ιερέας Christopher Wordsworth: Τους ανακαλεί αντικρίζοντας το θέαμα της ολοκληρωτικά κατεδαφισμένης Αθήνας από τις συγκρούσεις που κατέληξαν στη μάχη του Φαλήρου, που έδωσαν την ευκαιρία στον αρχαιολόγο Πιτάκη να απογράψει όχι τα ρημαγμένα σπίτια αλλά τα όρθια, λέγοντας το ιστορικό «όλαι αι οικίαι κατεστραμμέναι, πλην εξήκοντα»...

Μεταγενέστερα δεν έλειψαν οι «προφήτες» της δυναμικής του αστικού τοπίου, που έστω και αν δεν ασχολούντο με δυσοίωνα κηρύγματα ήταν σε θέση να προβαίνουν σε μελλοντολογίες για την (μετ)εξέλιξη των πόλεων. Το 2004 ένα καλλιτεχνικό γεγονός όπως το Future Athens εμπεριείχε αναδιανομές του εδάφους, του νερού και των αλλαγών των χωροταξικών χρήσεων στον ευρύτερο αθηναϊκό χώρο, μέσα από τις φωτοσυνθέσεις του Δημήτρη Τσουπλέκα.

Πιο συγκεκριμένα: Η Ομόνοια παριστάνοταν σε κατάσταση λίμνης, ο λόφος του Φιλοπάππου μετατρεπόταν σε ένα ενδιαίτημα της άγριας ζωής με αγριογούρουνα και λύκους, ο Υμηττός εποικιζόταν μέχρι κορυφής! Για τους οικολόγους η αφίσα με την Ομόνοια σε λιμναία κατάσταση έδινε την ευκαιρία να αναφερθούν στον «γενικευμένο» κατακλυσμό, που προέβλεπε η θεωρία του θερμοκηπίου! Η πρόβλεψη αυτή υστερούσε μόνο έναντι ανάλογης φωτοσύνθεσης που είχε γίνει πριν στο Παρίσι, όπου ο Πύργος του Άιφελ εμφανιζόταν μισοπλημμυρισμένος εξ αιτίας του ίδιου γεγονότος...

Στη φαντασία των περισσοτέρων ανθρώπων οι πόλεις διαθέτουν μια σχεδόν μαγική ποιότητα, που εγγυάται τη βελτίωση και την εσωτερική συνοχή τους στον αιώνα τον άπαντα: Όμως η ευημερία και η χρησιμοποίηση των θετικών στοιχείων για το μέλλον είναι συνάρτηση πολλών παραμέτρων.

Οι ουτοπίες του 16ου μέχρι τον 19ο αιώνα δημιούργησαν πολύ αισιοδοξία, όμως μεταγενέστερα τα πράγματα ήλθαν σε ρήξη με τη χαζοχαρούμενη οπτική. Δεν χρειάζεται να κρίνουμε από το δυστοπικό Metropolis του Φριτς Λανγκ ή από τον Δοξιάδη: Αρκεί να αξιοποιούμε τις προβλέψεις μας για το μέλλον νηφάλια, συνυπολογίζοντας τα συν και τα μείον...

 

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Η απειλή της Νέας Δεξιάς

Το πρόσφατο κοινό μανιφέστο της Λεπέν με τον Σαλβίνι ήταν μια κίνηση που έχει στόχο τις ευρωεκλογές, όπου η Νέα Δεξιά ετοιμάζεται να καταγράψει τη δυναμική της. Η Λεπέν και ο Σαλβίνι δεν είναι μόνοι...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο