Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ο τελευταίος προϋπολογισμός των Μνημονίων

Του Γιώργου Η. Παπαηλιού*

 

Το 2018 είναι το έτος που θα σηματοδοτήσει την έξοδο της χώρας από μια μακρά περίοδο προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής και την είσοδό της σε μια περίοδο οικονομικής ανάταξης. Ο προϋπολογισμός του 2018 είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός των Μνημονίων.

Προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός, έπρεπε να γίνουν όλα τα αναγκαία βήματα εντός του έτους 2017, όπως η ολοκλήρωση της δεύτερης και η διαφαινόμενη ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης, η δοκιμαστική έξοδος στις αγορές, και, εντός του 2018, να ακολουθήσει η αναδιάρθρωση του χρέους, ώστε να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητά του.

Βασικός στόχος της κυβέρνησης είναι το 2018 να έχει ολοκληρωθεί το πρόγραμμα και να έχουν τερματιστεί η ασφυκτική επιτροπεία και η πολιτική λιτότητας. Και σε αυτό το πλαίσιο προτεραιότητες αποτελούν η κάλυψη - εξυπηρέτηση των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας, η βελτίωση της διάρθρωσης της οικονομίας και η περαιτέρω διασφάλιση και ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Αυτά θα υλοποιηθούν α) με στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις, β) με δημόσιες επενδύσεις, γ) με την προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων, δ) με ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης και ε) με κοινωνικές δαπάνες.

Εκτός της επούλωσης των κοινωνικών πληγών και της οικοδόμησης των βάσεων για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα, πρέπει να δημιουργηθούν οι οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις για την υπέρβαση όχι μόνο των Μνημονίων, αλλά και της κρίσης και του χρεοκοπημένου μοντέλου του παρελθόντος.

Το νέο υπόδειγμα που προωθείται είναι αυτό της κοινωνικά δίκαιης παραγωγικής ανασυγκρότησης, που στηρίζεται στην αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας, τα οποία πρέπει να μετασχηματισθούν σε συγκεκριμένες πολιτικές (αναπτυξιακές αιχμές) σε όλους τους τομείς της οικονομίας και μάλιστα συνδυαστικά.

Για τη διαμόρφωση συνθηκών βιώσιμης ανάκαμψης, σημαντικός είναι ο ρόλος των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες στηρίζονται σε τρεις πυλώνες:

* Διαφύλαξη της χρηματοοικονομικής σταθερότητας, στο πλαίσιο της οποίας κορυφαίο ζήτημα προς επίλυση είναι αυτό των μη εξυπηρετούμενων - κόκκινων δανείων.

* Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, των επενδύσεων και της ανάπτυξης, στην οποία περιλαμβάνονται η κατάρτιση μιας ολοκληρωμένης μεσοπρόθεσμης στρατηγικής ανάπτυξης, η αξιοποίηση καινοτόμων χρηματοδοτικών εργαλείων, το νέο πλαίσιο εξωδικαστικού συμβιβασμού και αδειοδότησης επιχειρήσεων και μια σειρά παρεμβάσεων για την ενίσχυση της ελληνικής περιφέρειας.

* Επανάκτηση της εργασίας. Η ρύθμιση ζητημάτων της εργασιακής καθημερινότητας που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι (ενδεικτικά ο Ν. 4488/2017) αποτελούν στοιχεία αυτής της σταδιακής επανόδου. Και βέβαια, η άσκηση πολιτικών για την αντιμετώπιση της ανεργίας, η μείωση της οποίας είναι μεν παρούσα, όχι όμως στον βαθμό που θα θέλαμε.

* Εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης, για τον οποίο έχουν θεσμοθετηθεί δράσεις για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του διοικητικού μηχανισμού αλλά και του δικαστικού συστήματος, την καταπολέμηση της διαφθοράς και τη λειτουργική αυτονομία βασικών θεσμικών οργάνων.

Επιπλέον παράγοντες που αναμένεται να υποστηρίξουν την οικονομική ανάπτυξη μέσω θετικών σημάτων στην αγορά είναι η πρόοδος στην υλοποίηση του οδικού χάρτη για τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους, ο σχεδιασμός για τη δημιουργία αναπτυξιακής τράπεζας και η δημιουργία ενός σημαντικού ταμειακού αποθέματος.

Η αναπτυξιακή διάσταση του προϋπολογισμού αποτυπώνεται στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, του οποίου το εθνικό σκέλος παραμένει στο ύψος του 1 δισ. ευρώ, στην απορρόφηση των πόρων του ΕΣΠΑ και στον νέο Αναπτυξιακό Νόμο, που έχει προσανατολισμό προς συγκεκριμένους κρίσιμους τομείς της οικονομίας - την παραγωγή ποιοτικών αγροτικών προϊόντων συνδυαστικά με τη μεταποίησή τους ώστε να αποκτήσουν υπεραξία, την αγροτοδιατροφή, την παροχή ποιοτικών τουριστικών υπηρεσιών, τη βιομηχανία κ.λπ., στηρίζεται στην έρευνα, την καινοτομία, την εξωστρέφεια και απευθύνεται στη μικρομεσαία επιχείρηση και όχι στους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Επιπλέον δε στα προγράμματα ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας υπάρχει «ρήτρα εργασίας», δηλαδή πριμοδοτούνται οι επιχειρήσεις που δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας.

Η έξοδος στις αγορές, η ολοκλήρωση του προγράμματος είναι αναγκαία αλλά όχι επαρκής προϋπόθεση για την έξοδο της χώρας από τη κρίση. Όμως θα είναι ένας σημαντικός σταθμός. Θα κλείσει ο κύκλος μιας χαμένης δεκαετίας, οι πολίτες και η κοινωνία θα «ανασάνουν» και η Ελλάδα θα μπορέσει να λειτουργήσει ως ισότιμο και ενεργό μέλος της Ε.Ε. Ο σταθμός αυτός όμως δεν θα είναι το τέλος, αλλά ένα «ξέφωτο», η αξιοποίηση του οποίου θα επιτρέψει στη χώρα να υπερβεί οριστικά την κρίση.

 

* Ο Γιώργος Η. Παπαηλιού είναι βουλευτής Αρκαδίας του ΣΥΡΙΖΑ. Το παρόν κείμενο βασίζεται στην ομιλία του για τον προϋπολογισμό του 2018 κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής (12.12.2017)

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Η απειλή της Νέας Δεξιάς

Το πρόσφατο κοινό μανιφέστο της Λεπέν με τον Σαλβίνι ήταν μια κίνηση που έχει στόχο τις ευρωεκλογές, όπου η Νέα Δεξιά ετοιμάζεται να καταγράψει τη δυναμική της. Η Λεπέν και ο Σαλβίνι δεν είναι μόνοι...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο