Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

«Λέτε ψέματα, Εβραίοι»

Paul Klee, "Οι υποκριτές", 1919

Αρκετοί αριστεροί έχουν υπάρξει υπερασπιστές καταπιεστικών κρατών και άλλαξαν γνώμη. Αυτό χρησιμοποιείται για να απαξιωθεί ό,τι λένε και κάνουν, βάσει του ποιος μιλάει ή πράττει

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΑΡΑΚΛΑ*

Στην Ελευθεροτυπία της 4ης Δεκεμβρίου 2007 (ήδη δέκα χρόνια πριν) διαβάζουμε τον εξής διάλογο ανάμεσα στην Άννα Στάη, (μέλος της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας και μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη Πλεύρη), και τον Κωνσταντίνο Πλεύρη, ο οποίος ήταν «κατηγορούμενος για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου με αφορμή το βιβλίο του Οι Εβραίοι, όλη η αλήθεια»:

Πλεύρης: Λέτε ψέματα, Εβραίοι.

Μάρτυρας κατηγορίας: Εμείς είμαστε Εβραίοι;

Πλεύρης: Και χειρότεροι.

Όταν η μάρτυρας αντιδρά στην προσφώνηση «Εβραίοι» ρωτώντας «Εμείς είμαστε Εβραίοι;», αναφέρεται σε ένα γεγονός. Ο κ. Πλεύρης δεν αναφέρεται σε ένα γεγονός, αναφέρεται στο άτομο που μιλά για ένα γεγονός και το ορίζει ως «Εβραίο». Ορίζει ως «Εβραίο» όποιον αναφέρεται σε ένα γεγονός, π.χ. στο ότι ένα βιβλίο εκφράζει την τάδε γνώμη ή ότι ένα άτομο είναι ή δεν είναι Εβραίος αναλόγως αν νιώθει ή όχι πως ανήκει σε μια κοινότητα που ταυτοποιεί τον εαυτό της ως εβραϊκή. Όταν κάποιος λέει κάτι που είναι γεγονός, ο κ. Πλεύρης συμπεραίνει ότι είναι «Εβραίος».

Η Άννα Στάη λέει την αλήθεια, με την έννοια των γεγονότων. Συνήθως «αλήθεια» ονομάζουμε αυτό: την αποτύπωση γεγονότων. Κάτι τέτοιο όμως απορρίπτει ο κ. Πλεύρης. Όχι ως ανακρίβεια αλλά κατατάσσοντας τον ομιλητή στους «Εβραίους». Δεν εξετάζει τι ισχύει, μόνο ποιος είναι αυτός που μιλάει. Άπαξ και χαρακτηρίσει την μάρτυρα ως «Εβραία», κάθε επιχείρημα περιττεύει. Ό,τι λένε Εβραίοι είναι ψέμα, το αντίθετο από ό,τι λένε Εβραίοι είναι αλήθεια. Εξ ορισμού: εκ του ορισμού της λέξης «Εβραίος».

Ο κατηγορούμενος, αφού εξέφρασε τη γνώμη ότι, όσοι Εβραίοι κι αν πέθαναν στα στρατόπεδα, «καλά τους έκαναν», αθωώθηκε. Όπως έγραφε ο Τάκης Καμπύλης στην Καθημερινή δυο μέρες νωρίτερα (2.12.2007), «δεν τίθεται ζήτημα απαγόρευσης του βιβλίου που τόσο διαφήμισε από τις εκπομπές του ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Άδωνις Γεωργιάδης». Παραμένει όμως το ζήτημα του τι σημαίνει «Εβραίος».

«Πρέπει ν’ αμυνόμαστε ως Εβραίοι στην επίθεση που δεχόμαστε ως Εβραίοι», έλεγε η Χάνα Άρεντ. Η Άρεντ ήταν Εβραία με δύο έννοιες, ήταν εβραϊκής καταγωγής και ήθελε να αποτυπώνει γεγονότα. Ας είμαστε όλοι Εβραίοι με τη δεύτερη έννοια. Πριν κατακτήσουμε τη δυνατότητα ν’ αναφέρουμε, μεταξύ άλλων, ότι κάποιος είναι «Εβραίος», πρέπει να είμαστε «Εβραίοι» με την έννοια ότι δεν απορρίπτουμε κάτι με βάση την -πραγματική ή μη, αδιάφορο- ταυτότητα του ομιλούντος, άρα ότι δεν σκεφτόμαστε σαν αντισημίτες.

Αρκετοί αριστεροί έχουν υπάρξει υπερασπιστές καταπιεστικών κρατών και άλλαξαν γνώμη. Αυτό χρησιμοποιείται για να απαξιωθεί ό,τι λένε και κάνουν, βάσει του ποιος μιλάει ή πράττει. Καλό θα ήταν οι αριστεροί να μην ανταποδίδουν τα ίσα. Να διεκδικούν τη θέση του «Εβραίου».

* Ο Γιώργος Φαράκλας διδάσκει Πολιτική Φιλοσοφία στο Πάντειο

Δείτε όλα τα σχόλια