Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Αλήθειες και κίνδυνοι για τα πυρηνικά

Έργο του Alexander Labas από τη σειρά "Echoes of Hiroshima"

Ο όρος πυρηνική δύναμη πουλάει και έτσι η προσοχή της κοινής γνώμης της χώρας του μπορεί να στραφεί αλλού, αφήνοντας κατά μέρος τα εσωτερικά προβλήματα

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΘΕΟΦΙΛΟΥ*

Τον πειρασμό των πυρηνικών όπλων είναι δύσκολο να τον αποφύγει ένας εθνικιστής πολιτικός, θεωρώντας πως έτσι θα γίνει υπερδύναμη η χώρα του και θα μπορεί να απειλεί άλλες χώρες για να επιβάλλει τη δική της πολιτική. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι ο όρος πυρηνική δύναμη πουλάει και έτσι η προσοχή της κοινής γνώμης της χώρας του μπορεί να στραφεί αλλού, αφήνοντας κατά μέρος τα εσωτερικά προβλήματα. Βέβαια, εδώ δεν υπολογίζεται ότι η απειλή αυτή θα οδηγήσει και τον γείτονά του να αποκτήσει πυρηνικά. Έτσι, μετά τη πρώτη επιτυχή δοκιμή πυρηνικής βόμβας από την Ινδία, ακολούθησε το Πακιστάν. Τελικά, και οι δύο χώρες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα πυρηνικά τους προγράμματα. Εξαίρεση αποτελεί το Ισραήλ.

Ας δούμε όμως πόσο επικίνδυνο είναι σήμερα το πυρηνικό και πυραυλικό οπλοστάσιο της Βόρειας Κορέας, με τις τελευταίες δηλώσεις του επίσημου πρακτορείου ειδήσεων της Πιονγκγιάνγκ να είναι: «Θα βυθίσουμε την Ιαπωνία και θα κάνουμε τις ΗΠΑ στάχτες και σκοτάδι». Αυτή ήταν η απάντησή της στην απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για περιορισμό των εισαγωγών πετρελαίου και άλλων κυρώσεων. Σημειώνουμε ότι τα μέτρα αυτά ψήφισαν και οι παραδοσιακοί εταίροι της Βόρειας Κορέας, η Κίνα και η Ρωσία. Με τις εξελίξεις αυτές, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δεν χάνει την ευκαιρία να εκτοξεύει απειλές που υπονοούν τη χρήση πυρηνικών οπλών. Οι απειλές αυτές μάλιστα διογκώνονται από τα ΜΜΕ.

Η Βόρεια Κορέα, που μετά τον Κορεατικό Πόλεμο (1950-53) βρίσκεται σε συνεχή διένεξη με τη Νότια Κορέα αλλά και με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πυρηνικό πρόγραμμα, κόντρα στις διεθνείς πιέσεις και στην επιβολή κυρώσεων. Έτσι, το 2006 έκανε τη πρώτη της πυρηνική δοκιμή, που όμως η εκρηκτική ισχύς της ήταν περίπου 2.5 κιλοτόνων τρινιτροτολουόλης (ΤΝΤ), δηλαδή πολύ μικρότερη από εκείνη της Χιροσίμα (15 κιλοτόνων). H μικρή εκρηκτική ισχύς οφείλεται σε τεχνικά προβλήματα που οι Κορεάτες επιστήμονες και μηχανικοί κατά πάσα πιθανότητα δεν μπόρεσαν να επιλύσουν. Ομοίως, η εκρηκτική ισχύς των πυρηνικών δοκιμών του 2009 και το 2013 δεν ξεπέρασαν αυτή της Χιροσίμα.

Τον Σεπτέμβριο του 2016 κατόρθωσε να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα εκρηκτικής ισχύος μεγαλύτερη των 16 κιλοτόνων ΤΝΤ. Πρόσφατα, στις 3 Σεπτεμβρίου 2017, το καθεστώς ανακοίνωσε δοκιμή μιας υδρογονοβόμβας εκρηκτικής ισχύος μεγαλύτερης των 50 κιλοτόνων ΤΝΤ. Το ότι αυτή ήταν μια υδρογονοβόμβα αμφισβητείται λόγω της μικρής και αργής προόδου που σημείωσε η Βόρεια Κορέα στην κατασκευή βομβών σχάσης. Οι εκτιμήσεις είναι πως η βόμβα αυτή ήταν βόμβα σχάσης, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν και ισότοπα υδρογόνου που υπέστησαν σύντηξη ένεκα της υψηλής θερμοκρασίας που αναπτύσσεται από την έκρηξη της βόμβας ουρανίου. Για μια θερμοπυρηνική βόμβα, όμως, απαιτείται πολύ προχωρημένη τεχνολογική γνώση, που δεν φαίνεται να έχουν αποκτήσει ακόμη οι επιστήμονες και οι μηχανικοί αυτής της χώρας.

Μπορεί, όμως, η Βόρεια Κορέα να χρησιμοποιήσει αυτές τις βόμβες εναντίον στρατιωτικών στόχων, όπως είναι η βάση των ΗΠΑ στη νήσο Γκουάμ; O βομβαρδισμός στρατηγικών στόχων απαιτεί μικρό βάρος και όγκο πυρηνικών βομβών, κάτι που δεν φαίνεται να έχει επιτύχει η συγκεκριμένη χώρα. Επιπλέον, μια τέτοια ενέργεια απαιτεί εκτόξευση από πυραύλους με ακρίβεια στόχευσης· διαφορετικά μπορεί να πλήξει πόλεις με εκατομμύρια θύματα. Η διεθνής κατακραυγή τότε εναντίον του καθεστώτος της Β. Κορέας θα δικαιολογούσε τη χρήση πυρηνικών όπλων από τις ΗΠΑ. Επίσης, θα συνεπαγόταν άμεση στρατιωτική δράση από ΗΠΑ, Νότια Κορέα και Ιαπωνία, που ήδη κάνουν κοινά στρατιωτικά γυμνάσια με σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος του κληρονομικού Προέδρου Κιμ Γιόνγκ Ουν. Προς το παρόν, στο Συμβούλιο Ασφάλειας του ΟΗΕ, η Ρωσία και η Κίνα αντιδρούν στη χρήση βίας. Δυστυχώς, όμως, με τις συνεχείς προκλήσεις, οι ΗΠΑ μπορεί να αναλάβουν στρατιωτική δράση χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας, όπως έγινε στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας.

Αντιθέτως, το καθεστώς της Β. Κορέας δίνει όλα τα προσχήματα για στρατιωτική επέμβαση -δηλαδή άλλο που δεν θέλει ο Ντόναλντ Τραμπ για να αυξήσει τη συνεχώς φθίνουσα δημοτικότητά του. Ας σημειώσουμε ότι η χρήση πυρηνικών όπλων δεν επηρεάζει μόνο τη χώρα στην οποία γίνεται η έκρηξη, αλλά, εξαιτίας της ραδιενέργειας, τα αποτελέσματα επηρεάζουν περιοχές που είναι εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά...

* Ο δρ Ανδρέας Θεοφίλου είναι πυρηνικός φυσικός, διευθυντής Ερευνών στο ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος

Δείτε όλα τα σχόλια