Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Τώρα ξέρουμε, υπάρχει άλλος δρόμος

Όπως γίνεται πάντα, την εγκυρότερη απάντηση σ' αυτού του τύπου τα ερωτήματα τη δίνει η ίδια η ζωή. Και η συζήτηση των τελευταίων μηνών, με κορύφωση τις τελευταίες εβδομάδες, περί "επενδύσεων" προσφέρει μάλλον οριστική απάντηση, και αυτή βρίσκεται στην πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ

Το Αύγουστο του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την ευθύνη εφαρμογής του 3ου Μνημονίου, εκτιμώντας πως ακόμη και στο πλαίσιο μιας ασφυκτικής δημοσιονομικής πολιτικής υπάρχουν περιθώρια προώθησης μιας προοδευτικής, ακόμη και αριστερής ατζέντας, ενός προοδευτικού αποτυπώματος. Από τότε έως σήμερα έχουν διεξαχθεί δεκάδες εκδηλώσεις και έχουν δοθεί αντίστοιχες διαλέξεις με αυτό το ερώτημα, αποκλειστικά από φορείς προοδευτικών αναζητήσεων. Στο ίδιο διάστημα, η συντηρητική παράταξη επιχείρησε να μας πείσει ότι "όλοι ίδιοι είναι", αφού "τα Μνημόνια που εφαρμόσαμε εμείς τα εφαρμόζουν κι αυτοί", απάντηση που στήριξαν και δυνάμεις "αριστερότερα" του ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως γίνεται πάντα, την εγκυρότερη απάντηση σ' αυτού του τύπου τα ερωτήματα τη δίνει η ίδια η ζωή. Και η συζήτηση των τελευταίων μηνών, με κορύφωση τις τελευταίες εβδομάδες, περί "επενδύσεων" προσφέρει μάλλον οριστική απάντηση, και αυτή βρίσκεται στην πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ.

Eldorado, Ελληνικό, ενέργεια, μεταφορές, αναπτυξιακός νόμος αποδεικνύουν εν τοις πράγμασι, πέραν της ρητορικής, ότι αυτή η κυβέρνηση προσβλέπει και ενισχύει παραγωγικές επενδύσεις που θα προσδίδουν στην περίφημη "ανάπτυξη" χαρακτηριστικά μονιμότητας και θα έχουν ένα κοινωνικό αντίκρισμα, είτε πρόκειται για θέσεις απασχόλησης, είτε για σεβασμό στο περιβάλλον, είτε για φορολογικά έσοδα. Με άλλα λόγια, δεν θα πρόκειται για επενδύσεις με σημαία ευκαιρίας.

Αντιθέτως, η Ν.Δ. κατά κύριο λόγο και από κοντά ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, που φιλοδοξούν -τρομάρα τους- να συγκροτήσουν και τη σύγχρονη Κεντροαριστερά, αποδεικνύουν ότι, στο όνομα των "επενδύσεων", αγκαλιάζουν κάθε επιχειρηματικό συμφέρον που θέλει να βλέπει την Ελλάδα ως αποικία - ξέφραγο αμπέλι, ως ευκαιρία εύκολου κέρδους ή ως έναν φορολογικό παράδεισο για τις εταιρείες, αλλά κόλαση για τους εργαζόμενους.

Η άκριτη στάση των τριών κομμάτων απέναντι στην Eldorado και ιδιαίτερα η απροθυμία τους να τεθεί ένα κανονιστικό πλαίσιο στον χώρο των ταξί, όπου εισέρχονται διάφορες νέες εταιρείες μεταφορών και διαμεσολάβησης, άνευ οιουδήποτε κανόνα και ελέγχου μαρτυρά την αντίληψή τους για την οικονομία αλλά και την πολιτική. Το δήθεν σύγχρονο και ευρωπαϊκό αναπτυξιακό τους όραμα δεν είναι τίποτα περισσότερο από την Ελλάδα της αρπαχτής, των αεριτζήδων και της διαπλοκής που γνωρίσαμε επί δεκαετίες και, τώρα, με κροκοδείλια δάκρυα μας λένε ότι απέτυχε - η Ελλάδα, όχι όσοι μετείχαν στο πάρτι. Ε, τώρα γνωρίζουμε ότι υπάρχει άλλος δρόμος.

 

Δείτε όλα τα σχόλια