Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Η "ταξική" σκοπιά και το ρίσκο...

Ο Κυρ. Μητσοτάκης μιλά για το δημόσιο συμφέρον και το πώς υπηρετείται στον τομέα της υγείας, χωρίς να λέει το πώς υπηρετείται από τον ιδιωτικό τομέα· και δεν μιλώ μόνο για το κόστος των υπηρεσιών, αλλά για την κοστολόγηση της ίδιας της ανθρώπινης ζωής, η οποία οδηγεί σε αποφάσεις ζωής και θανάτου

«Γιατί να μην μπορούν να παρέχουν πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας ιδιώτες γιατροί που θα υπόκεινται σε αυστηρούς ελέγχους και σε συγκεκριμένη στοχοθεσία;» αναρωτήθηκε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης στην ομιλία του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Η απάντηση που ο ίδιος έδωσε στο ρητορικό του ερώτημα συνοδευόταν από την απαραίτητη δόση ντεμέκ αντικρατισμού και ελευθερίας επιλογών, προκειμένου το όλο επιχείρημα να διαθέτει μια ριζοσπαστική “πρόσοψη”: «Το δημόσιο συμφέρον -με άλλα λόγια- δεν υπηρετείται ούτε αποκλειστικά ούτε μονοπωλιακά από το κράτος».

Συνιστά δικαίωμα των πολιτών να έχουν πρόσβαση σε ιδιωτικές υπηρεσίες Υγείας; Το ερώτημα αυτό είναι άνευ σημασίας. Γιατί το διακύβευμα δεν είναι το δικαίωμα του «καταναλωτή» ή του «πελάτη» που επιζητεί θεραπεία, εφόσον έτσι ορίζονται τα υποκείμενα στην αγοραία λογική. Το διακύβευμα είναι η παροχή του δικαιώματος στον εκάστοτε επίδοξο προμηθευτή υγείας, προκειμένου να προχωρήσει στην εμπορία των υπηρεσιών του. Κι αν μπορεί να αποκτήσει αυτός το μονοπώλιο, τότε βέβαια τα πράγματα είναι ακόμα καλύτερα. Κι αυτό γιατί στο συγκεκριμένο πλαίσιο, οι μεμονωμένοι παίκτες - προμηθευτές εμφανίζονται ως «ποικιλία επιλογών», συνεπώς ο πελάτης - ασθενής έχει την «ελευθερία» να επιλέξει. Πάντα στο ίδιο πλαίσιο, το κράτος, όχι το Δημόσιο (το πρώτο, για λόγους ιστορικούς και πολιτικούς, προκαλεί αρνητικούς συνειρμούς), είναι ένας ακόμα παίχτης ανάμεσα στους πολλούς.

Ποιον εξυπηρετεί αυτή η αναφορά; Το «γενικό καλό»; Δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί εκ προοιμίου τις καλές προθέσεις των νεοφιλελεύθερων. Ο Κυρ. Μητσοτάκης, μάλιστα, επενδύει πολλά σε αυτό το σημείο. Είναι νεοφιλελεύθερος και δεν το κρύβει. Ποντάρει πολλά στην ειλικρίνεια του αυτή, προπαγανδίζοντας ευθέως πως οι συνταγές του ΔΝΤ οδηγούν στην κοινωνική ευημερία. Ο ανταγωνισμός όλων εναντίον όλων οδηγεί στη βελτίωση, σύμφωνα με τη λογική αυτή, γι’ αυτό και ο ίδιος δεν είχε πρόβλημα να μιλήσει για «φυσικές ανισότητες». Η μετατροπή της κοινωνίας σε ζούγκλα είναι ο στόχος αυτού του πολιτικού προγράμματος και, στο πλαίσιο αυτό, ο Κυρ. Μητσοτάκης εκτιμά πως θα πείσει με αυτού του είδους τις προγραμματικές εξαγγελίες. Το ότι ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών έχει εκδώσει 11 ανακοινώσεις εναντίον της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, από τότε που ξεκίνησε η διαβούλευση μέχρι και πρόσφατα, πάντως, δεν θα πρέπει να θεωρείται τυχαίο.

Από την άλλη, βέβαια, η ειλικρίνεια του Κυρ. Μητσοτάκη έχει ένα όριο. Ο Κυρ. Μητσοτάκης μιλά για το δημόσιο συμφέρον και το πώς υπηρετείται στον τομέα της υγείας, χωρίς να λέει το πώς υπηρετείται από τον ιδιωτικό τομέα· και δεν μιλώ μόνο για το κόστος των υπηρεσιών, αλλά για την κοστολόγηση της ίδιας της ανθρώπινης ζωής, η οποία οδηγεί σε αποφάσεις ζωής και θανάτου. Όταν μιλά για «μικρότερο κράτος», δεν λέει πόσο στοιχίζει το περίφημο «outsourcing» στο Δημόσιο, ποιος το πληρώνει και ποιες επιπτώσεις έχει. Όταν μιλά για «ίσες ευκαιρίες» στην Παιδεία και υπόσχεται «αυτόνομες σχολικές μονάδες», δεν κάνει ούτε μία νύξη για τις επιπτώσεις που θα έχει αυτή η εξέλιξη για τα παιδιά των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων, τα οποία θα φοιτούν σε... αυτόνομα σχολεία. Ούτε αναφέρει ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στη δημόσια υγεία από την είσοδο των ιδιωτών, δηλαδή των πολυεθνικών του φαρμάκου, στα ΑΕΙ και συγκεκριμένα στον κλάδο της υγείας.

Άλλωστε, ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. Άδωνις Γεωργιάδης είχε δηλώσει με περισσό στόμφο τον περασμένο Αύγουστο στη Βουλή πως τα νοσοκομεία είναι το ίδιο πράγμα με τα σούπερ μάρκετ. Η δήλωση είναι ορθή, σύμφωνα με το πλαίσιο. Αρκεί ο ίδιος να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει το ρίσκο τού να βρεθεί στην κατάσταση να μην μπορεί να αντεπεξέλθει στα ψώνια, λόγω του ανταγωνισμού. Το ρίσκο αυτό, άλλωστε, αποτελεί οξυγόνο για την αγοραία λογική.

Δείτε όλα τα σχόλια