Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ο Αντρέας, ο Αλέξης, και οι αγορές...

Να το πω εξαρχής. Πέρα από τα γραφικά και τα συνωμοσιολογικά που ακούστηκαν και γράφτηκαν, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Αλέξης Τσίπρας έχουν κοινά σημεία στη σύγκρουση ανάμεσα στις πολιτικές και κοινωνικές επιδιώξεις τους και τη σκληρή πραγματικότητα των αγορών.

Εννοείται πως οι διαφορές συγκυρίας, χρόνου και συνθηκών είναι σημαντικές και δεν προσφέρονται για ταυτίσεις. Υπάρχουν όμως κοινά σημεία.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, όταν εξελέγη πρώτη φορά το 1981, εφάρμοσε ένα ευρύ πρόγραμμα κοινωνικών παροχών σύμφωνα με τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΠΑΣΟΚ. Προσλήψεις, αυξήσεις μισθών και γενικώς μέτρα αναδιανεμητικού χαρακτήρα, μεγέθυνση των κοινωνικών δαπανών.

Όμως, τα ελλείμματα αυξάνονται (υπήρχαν και επί των προηγούμενων κυβερνήσεων), οι ανάγκες εξωτερικού δανεισμού διογκώνονται.

Το 1985, λίγο μετά τη 2η εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Δ. Χαλικιάς χτυπάει καμπανάκι: «χρεωκοπούμε, πρόεδρε» φέρεται να λέει στον Παπανδρέου, σημειώνοντας ότι το ταμείο του κράτους έχει μόλις 200.000 δολάρια και το έλλειμμα στο ισοζύγιο πληρωμών έχει φθάσει τα 3,5 δισ.!

Οι αγορές έχουν σηκώσει το απεχθές πρόσωπό τους και απειλούν με κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας...

Συναγερμός. Ο τσάρος της οικονομίας Γερ. Αρσένης φεύγει και ο Σημίτης αναλαμβάνει το 1985 με το «σταθεροποιητικό πρόγραμμα» λιτότητας.

Η πολιτική Παπανδρέου έχει διττή ανάγνωση, αυξάνει μεν το εισόδημα των εργαζόμενων και γενικά των πιο αδικημένων αλλά μακροπρόθεσμα υπονομεύει την ανάπτυξη.

Πιστεύω πάντως πως η κοινωνική πολιτική του Παπανδρέου υπονομεύθηκε -αλλά όχι μόνο- και από το διεφθαρμένο και πελατειακό σύστημα που ο ίδιος συντήρησε, κυρίως μετά την πρώτη τετραετία. Κυνισμός από την απογοήτευση μπροστά στην αδήριτη μέγγενη των αγορών;

Ο Αλέξης Τσίπρας υποσχέθηκε και αυτός αναδιανεμητική και κοινωνική πολιτική με το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Αν όμως ο Παπανδρέου χρειάστηκε 4 χρόνια για να διαπιστώσει πως δεν μπορεί να δραπετεύσει από τους νόμους του καπιταλισμού και των αγορών, ο Τσίπρας βρέθηκε μόλις σε έξι μήνες μπροστά στο τείχος των ίδιων νόμων..

Ουσιαστική διαφορά πάντως με την περίοδο Παπανδρέου είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φορτώθηκε χρέη άλλων.

Όσο για τη Ν.Δ., 36 χρόνια μετά, εκτόξευσε τα ίδια επίθετα στον Τσίπρα όπως και στον Παπανδρέου, «απατεώνας» κ.λπ. Ολοταχώς στο παρελθόν!

ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΕΜΠΙΛΑΣ

Δείτε όλα τα σχόλια