Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το στοίχημα μπορεί να κερδηθεί

Οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, που βρίσκονται στον αντίποδα της ιδιωτικοποίησης της Υγείας και ολόκληρου του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που πρεσβεύουν Ν.Δ. αλλά και ΠΑΣΟΚ (με έμβλημά τους το Ερρίκος Ντυνάν και όχι μόνον), είναι η βάση για ποιοτικές υπηρεσίες Υγείας για όλους

Ας ξεκινήσουμε από μια παραδοχή: Οι δημοσιονομικοί στόχοι που καλείται να υπηρετήσει η κυβέρνηση της Αριστεράς, δεδομένης της κατάστασης στην οποία έφεραν τη χώρα η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, είναι περιοριστικοί, δυσχεραίνουν -χωρίς να αποκλείουν- τις προσπάθειες ανακατανομής του πλούτου που η δική μας Αριστερά πρεσβεύει και παλεύει επιχειρώντας να στήσει στα πόδια του ένα πραγματικά παραγωγικό μοντέλο που θα παράγει πλούτο για τους πολλούς και όχι για λίγους και μάλιστα κρατικοδίαιτους.

Όμως, δεν υπάρχουν μόνον δημοσιονομικοί στόχοι. Εντός αυτού του πλαισίου υπάρχει περιθώριο άσκησης κοινωνικών πολιτικών στις οποίες η Αριστερά μπορεί -και πρέπει- να βάλει τη σφραγίδα της. Και δεν είναι τυχαίο ότι ακριβώς σε αυτά τα πεδία, στην Υγεία, στην Παιδεία, στις μεταρρυθμίσεις του κράτους, στην καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής, είναι που δίνουν τον νυν υπέρ πάντων αγώνα οι πολιτικές δυνάμεις και τα οικονομικά συμφέροντα που οδήγησαν τη χώρα στη χρεωκοπία απομυζώντας κάθε πλουτοπαραγωγική πηγή.

Οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, που βρίσκονται στον αντίποδα της ιδιωτικοποίησης της Υγείας και ολόκληρου του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που πρεσβεύουν Ν.Δ. αλλά και ΠΑΣΟΚ (με έμβλημά τους το Ερρίκος Ντυνάν και όχι μόνον), είναι η βάση για ποιοτικές υπηρεσίες Υγείας για όλους. Η επαναφορά της δημοκρατίας στην εκπαίδευση βρίσκεται στον αντίποδα του πανεπιστημίου με μάνατζερ, που προωθούν οι αντιμεταρρυθμιστές στο πλαίσιο μιας Παιδείας εμπόρευμα, ενός συστήματος εκπαίδευσης - υποχείριο των αγορών, αντί να προκρίνουν τη γνώση που θα συνδυάσει την επιστημονική αναζήτηση με τις ανάγκες της κοινωνίας και της μεικτής οικονομίας. Η συζήτηση για την εκκλησιαστική περιουσία, που αυτή η κυβέρνηση βάζει σε ρεαλιστική βάση, αφορά έναν από τους πραγματικούς εκσυγχρονισμούς που οι φερόμενοι ως εκσυγχρονιστές δεν άνοιξαν ποτέ, προτιμώντας να έχουν ένα ακόμα φάντασμα (σαν το Κτηματολόγιο), μέσω του οποίου μπορούσαν να στήνουν πελατειακά δίκτυα. Η αξιοποίηση του ΕΣΠΑ για συνεταιριστικές επιχειρήσεις, έρευνα και καινοτομία, ανοίγουν δρόμους για βαθύτερες κοινωνικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις.

Η Αριστερά βρέθηκε να κυβερνά στα πολύ δύσκολα και έχει ένα στοίχημα να κερδίσει: Να βάλει το δικό της αποτύπωμα στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Το πλαίσιο είναι σφιχτό αλλά όχι τόσο που να μην μπορεί να το κερδίσει. Στο χέρι μας είναι.

Δείτε όλα τα σχόλια