Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Τα φώτα στην Ελβετία, η πίεση στην Τουρκία

Απομόνωση και εκνευρισμός της Άγκυρας στις διαπραγματεύσεις * Καθοριστική παρέμβαση του γ.γ. του ΟΗΕ, ανατροπή συσχετισμών στις συζητήσεις για τις εγγυήσεις

Όταν το 2004 η τότε κυπριακή ηγεσία ενέπαιξε τη διεθνή κοινότητα και αποδείχθηκε στο τέλος ότι ουδέποτε ήθελε συμβιβαστική λύση, στο διπλωματικό “blamegame” (παιχνίδι καταλογισμού ευθυνών) είχε κερδίσει κατά κράτος η τουρκοκυπριακή και, κατ’ επέκταση, η τουρκική πλευρά. Έπειτα από 13 χρόνια, στη διάσκεψη για το Κυπριακό στο Κρανς Μοντανά, οι όροι έχουν ανατραπεί: Η Τουρκία εμφανίζεται απομονωμένη μεταξύ των εγγυητριών δυνάμεων στο θέμα των εγγυήσεων, ο ΟΗΕ στηρίζει σθεναρά και σε επίπεδο γενικού γραμματέα τις ελληνοκυπριακές και τις ελληνικές θέσεις και πλέον η Άγκυρα έρχεται αντιμέτωπη με το ερώτημα αν πραγματικά θέλει λύση του προβλήματος.

Η άφιξη του γ.γ. του ΟΗΕ, Αντ. Γκουτέρες στη διάσκεψη του Κραν Μοντανά έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην έκβαση των συζητήσεων, αφού ορισμένες αναφορές του έδειξαν πως, πλέον, οι διεργασίες για την “επόμενη μέρα” μιας επανενωμένης Κύπρου έχουν ωριμάσει πολύ σε σχέση με τις προηγούμενες φάσεις της διαπραγμάτευσης.

Αλλαγή συσχετισμών

Επί παραδείγματι, υπογράμμισε με έμφαση ότι θέλει να δει την Κύπρο “να μετεξελίσσεται σε πλήρως κανονικό κράτος (full normal state)”, κάτι που προφανώς σημαίνει ένα κράτος χωρίς παρεμβατικά δικαιώματα και εγγυήσεις από τρίτο κράτος. Αυτή η αναφορά του προκάλεσε ικανοποίηση σε Αθήνα και Λευκωσία, αλλά και εμφανή εκνευρισμό στην Άγκυρα. Επιπροσθέτως, οι διεργασίες στο ελβετικό θέρετρο κατέδειξαν και αλλαγή συσχετισμών σε ό,τι αφορά το θέμα των εγγυήσεων γενικώς. Πέραν της πάγιας ελληνικής θέσης, και η Βρετανία δήλωσε ξεκάθαρα πως δεν ενδιαφέρεται να είναι “εγγυήτρια” δύναμη μιας επανενωμένης Κύπρου, πράγμα που σημαίνει ότι η Τουρκία έχει μείνει η μόνη εκ των τριών εγγυητριών χωρών που ζητεί διατήρηση του αναχρονιστικού καθεστώτος. Μάλιστα, ελληνικές διπλωματικές πηγές δεν έκρυβαν τη “θετική έκπληξή” τους από τον “γεφυρωτικό ρόλο” που έπαιξε, κατά πληροφορίες, η βρετανική αντιπροσωπεία.

Πέραν αυτών, η πρόταση του επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας Ν. Κοτζιά για κατάργηση του καθεστώτος των εγγυήσεων και εγκαθίδρυση ενός μηχανισμού “παρακολούθησης και υλοποίησης συμφωνίας” -με τη συμμετοχή διεθνών οργανισμών και όχι των εγγυητριών δυνάμεων- στηρίχθηκε απολύτως από τον Πρόεδρο της Κύπρου Ν. Αναστασιάδη, αλλά και από τον γ.γ. του ΟΗΕ Αντ. Γκουτέρες.

Απρόβλεπτος παράγοντας

Όπως και να έχει, ώς την ώρα που γράφονταν τούτες οι γραμμές, τα φώτα ήταν στραμμένα στον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Μ. Τσαβούσογλου, αλλά και στον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μ. Ακιντζί, ο οποίος μέρα με τη μέρα έδειχνε να σκληραίνει τη στάση του. Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας ξεκαθάρισε πως η Τουρκία δεν θα υποχωρήσει “ποτέ” από τις αξιώσεις της για παραμονή στρατιωτών της αλλά και διατήρηση των εγγυήσεων και δραματοποίησε την κατάσταση, λέγοντας ότι “αυτή είναι η τελευταία διάσκεψη”. Ο εκνευρισμός του, άλλωστε, για την έκβαση των συζητήσεων ήταν εμφανής σε όλες τις επαφές με Τούρκους δημοσιογράφους, ενώ ώς την ώρα που η “Αυγή” της Κυριακής έπαιρνε τον δρόμο για το τυπογραφείο, ελληνικές και κυπριακές διπλωματικές πηγές δεν έβαζαν το χέρι τους στη φωτιά αν ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας θα καθόταν στο Κραν Μοντανά μέχρι το τέλος των συζητήσεων...

Δείτε όλα τα σχόλια