Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Αναζητείται ψύχραιμος μεσολαβητής

Ο Τούρκος πρόεδρος φαίνεται να φοβάται ότι δεν έχει στο τσεπάκι του το “ναι”, γι’ αυτό κι έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Χαρακτηρίζει όποιον Τούρκο διαφωνεί μαζί του “τρομοκράτη” και έχει γεμίσει τις φυλακές με τους αντιπάλους του.

Η εκρηκτική ένταση στις ευρωτουρκικές σχέσεις μπορεί βραχυπρόθεσμα να ωφελεί τόσο τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όσο και κάποιους Ευρωπαίους πολιτικούς στις προεκλογικές τους εκστρατείες, αλλά μεσοπρόθεσμα είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και για τις δύο πλευρές. Είναι πιθανόν οι εικόνες από το Ρότερνταμ, με τους αστυνομικούς να σταματούν την Τουρκάλα υπουργό και να τη στέλνουν συνοδεία πίσω στα γερμανικά σύνορα, να ωθήσει αύριο κάποιους Ολλανδούς ψηφοφόρους να επιβραβεύσουν τον “σκληρό” πρωθυπουργό τους ή κατευθείαν την ορίτζιναλ Ακροδεξιά. Και κάποιους Τούρκους ψηφοφόρους να πουν “ναι” από γινάτι στο δημοψήφισμα για την αλλαγή του πολιτεύματος της 16ης Απριλίου. Όπως και ένα μεγάλο κομμάτι της τουρκικής κοινότητας της Γερμανίας νιώθει ταπεινωμένο από τις ακυρώσεις -με το πρόσκομμα της έλλειψης μέτρων πυρασφάλειας ή ικανών θέσεων πάρκινγκ- προεκλογικών ομιλιών Τούρκων υπουργών στο γερμανικό έδαφος και στρέφεται με περισσότερο πάθος στην αγκαλιά του Ερντογάν.

Προφανώς, δεν είναι υποχρέωση καμιάς χώρας να φιλοξενεί μια ξένη προεκλογική εκστρατεία στο έδαφός της. Ωστόσο, εδώ και δεκαετίες συνηθίζεται να επιτρέπονται τέτοιου είδους συγκεντρώσεις στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Αυστρία για όλες τις μεταναστευτικές κοινότητες, οπότε οι τωρινές απαγορεύσεις, αν μη τι άλλο, αλείφουν βούτυρο στο ψωμί του Ερντογάν, ο οποίος προσπαθεί και με τη βούλα του δημοψηφίσματος να πάρει οριστικά όλη την εξουσία στα χέρια του.

Ο Τούρκος πρόεδρος φαίνεται να φοβάται ότι δεν έχει στο τσεπάκι του το “ναι”, γι’ αυτό κι έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Χαρακτηρίζει όποιον Τούρκο διαφωνεί μαζί του “τρομοκράτη” και έχει γεμίσει τις φυλακές με τους αντιπάλους του. Χαρακτηρίζει όποιον ξένο πολιτικό του ασκεί κριτική για τις ασύστολες διώξεις του “ναζί”, απειλεί θεούς και δαίμονες, αγνοεί προκλητικά το διεθνές δίκαιο, ακόμη και σε βάρος της Ελλάδας, του μοναδικού γείτονα που του απέμεινε με τον οποίο έχει σχετικά καλές σχέσεις.

Αυτή η τρομακτική ένταση που προκαλεί μπορεί να τον βοηθήσει να κερδίσει το δημοψήφισμα, αλλά διαλύει τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη, με ό,τι δραματικό συνεπάγεται αυτό για το μέλλον της χώρας του. Μιας χώρας 80 εκατομμυρίων ανθρώπων, που απέχει μια ανάσα από την Ελλάδα, η οποία έχει επενδύσει πολλά στην καλή γειτονία και έχει κάθε λόγο να φοβάται πού θα βγάλει μια κλιμάκωση της τουρκικής κρίσης. Ίσως, λοιπόν, η Ελλάδα να είναι η μόνη χώρα που μπορεί να παίξει τον ρόλο του ψύχραιμου μεσολαβητή. Δεν θα είναι καθόλου εύκολο, αλλά τη γεωγραφία δεν μπορεί κανείς να την αλλάξει.

Δείτε όλα τα σχόλια