Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ε.Ε. με τέσσερις ταχύτητες και όπισθεν...

Ένας θεμιτός αγώνας ταχύτητας αυτοκινήτων γίνεται σε κοινό πεδίο. Ίδια πίστα για όλους, ίδια ελαστικά, ίδια καύσιμα, ίδια ιπποδύναμη και η καλύτερη μηχανή με τον καλύτερο οδηγό ας κερδίσει. Ποια όμως είναι η κοινή πίστα για το μέλλον της Ε.Ε.;

Τι τραγική ειρωνεία! Η συζήτηση για τη διάλυση της Ευρώπης ανοίγει ακριβώς στην επέτειο των 60 χρόνων από την ίδρυση της Ένωσης, γράφεται σε άρθρο του Bloomberg. Η ακόμη πιο τραγική ίσως πραγματικότητα είναι ότι η προοπτική αυτής της διάλυσης παρουσιάζεται από τους πρωταγωνιστές της καταστροφής ως το νέο «ευρωπαϊκό όραμα». Είναι το “όραμα της Ε.Ε. των πολλών ταχυτήτων” που παρουσίασαν Μέρκελ, Ολάντ, Τζεντιλόνι και Ραχόι στις Βερσαλλίες. Ένα «όραμα» που έχει ως επόμενους σταθμούς τη σύνοδο κορυφής και, κυρίως, την επετειακή σύνοδο για τα 60 χρόνια της Ε.Ε. την 25η Μαρτίου στη Ρώμη. Είχαν προηγηθεί τα πέντε σενάρια του προέδρου Γιούνκερ για την εξέλιξη της Ένωσης, οι μεγάλοι της οποίας επιθυμούν μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων με λιγότερα χρήματα για την ανακατανομή και τα προγράμματα ανάπτυξης στις αργές ταχύτητες.

 

«ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να έχουμε το θάρρος (!) να αποδεχτούμε ότι ορισμένες χώρες μπορούν να κινηθούν πιο γρήγορα από άλλες» τόνισε με τον χαρακτηριστικό γερμανικό κυνικό τρόπο η καγκελάριος Μέρκελ και συνέχισε: «Η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων θα πρέπει να παραμείνει ανοιχτή για όλους, κανείς δεν θα πρέπει να αισθάνεται αποκλεισμένος. Αλλά δεν θα πρέπει κάθε χώρα να εξαναγκάζεται να συμμετέχει σε κάθε εγχείρημα».

Όπως ήταν φυσικό, οι αντιδράσεις ήταν έντονες και δεν προέρχονταν μόνον από τις περιφρονημένες χώρες. Ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών της Γαλλίας Μισέλ Σαπέν διαβεβαίωσε από τη Λισσαβώνα, μια ημέρα (!) μετά τη σύνοδο των Βερσαλλιών, ότι δεν θα υπάρξει "Ευρώπη των δύο ταχυτήτων" που θα... αποκλείει ορισμένα από τα μέλη της, σε μια προσπάθεια να καθησυχάσει την αγωνία των περιφερειακών χωρών για το σχέδιο μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης "α λα καρτ".


ΑΠΟ ελληνικής πλευράς ο πρώτος που βιάστηκε να αντιδράσει ήταν ο αρχηγός της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Και τι βρήκε να πει; “Η θέση της Ελλάδας είναι στην πρώτη ταχύτητα της Ε.Ε.”. Κάτι τέτοιες στιγμές -για να μην καταφύγω στη Σαπφώ Νοταρά- μου έρχεται στο μυαλό η ρήση του Μπιθικώτση, όταν δεν του άρεσε μια ερώτηση ή μια δήλωση. “Πού να σου εξηγώ τώρα παλικάρι μου” έλεγε ο μεγάλος και άλλαζε θέμα.

Τι να εξηγήσουμε στο παλικάρι. Ότι ως στόχος αυτό για την ώρα είναι μια ρεαλιστική ουτοπία, όπως κατάντησε τη χώρα η πολιτική του οικογένεια με τη βοήθεια του ΠΑΣΟΚ; Η Ελλάδα χρεοκόπησε επισήμως το 2010, αλλά αυτός είναι σε θέση να υποστηρίξει ότι τη χρεοκοπία την προκάλεσε ο Τσίπρας!

 

ΠΑΜΕ όμως στην ουσία του θέματος, την Ε.Ε. πολλών ταχυτήτων. Αν μπορούσε να διασφαλιστεί ο ισότιμος ανταγωνισμός, αυτό δεν θα είχε μεγάλη σημασία, καθώς και σήμερα η Ε.Ε. είναι διαφορετικών ταχυτήτων και οι Γερμανοί δεν έχουν καμία διάθεση και όραμα ολοκληρωμένης πολιτικής και οικονομικής ενοποίησης. Εκμεταλλεύτηκαν την ημιτελή οικονομική εξέλιξη με το κοινό νόμισμα, αλλά διαφορετικά επίπεδα χρηματοπιστωτικής δυνατότητας και κυρίως κοινής φορολογικής πολιτικής και τελικά δημιούργησαν μόνοι τους μια ταχύτητα που όλοι οι άλλοι ήταν αδύνατον να παρακολουθήσουν. Εκμεταλλεύτηκαν το προνόμιο του μηδενικού κόστους δανεισμού, όταν άλλες χώρες - μέλη δεν καταφέρνουν να βγουν για δάνεια στις διεθνείς αγορές. Και όταν βγαίνουν, τα επιτόκια είναι δυσβάσταχτα.

 

ΑΣΦΑΛΩΣ η γερμανική οικονομία έχει μεγάλες δυνατότητες και αξιοποιεί την υψηλή τεχνογνωσία και τις παραγωγικές εφευρέσεις στα βιομηχανικά της προϊόντα. Στην ηγεμονική τους τροχιά οι μεγάλες φίρμες της γερμανικής οικονομίας δεν δίστασαν όμως να εξαπατήσουν τους καταναλωτές, είτε αυτό αφορούσε πωλήσεις αυτοκινήτων (όμιλος WV) είτε τεχνολογικό εξοπλισμό (Siemens) είτε χρηματιστηριακά και επενδυτικά προϊόντα (DB).

Η ηγεμονική απληστία έχει πλήξει σοβαρά τα γερμανικά brand names, αλλά δεν έκανε ταπεινότερη τη γερμανική ηγεσία, που εξακολουθεί να κουνάει το δάχτυλο στην Ελλάδα. Τη μοναδική χώρα για την οποία το Βερολίνο δεν δέχτηκε ή κατάφερε να αποφύγει την καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων για τις φρικαλεότητες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

 

ΕΝΑΣ θεμιτός αγώνας ταχύτητας αυτοκινήτων -για παράδειγμα- γίνεται σε κοινό πεδίο. Ίδια πίστα για όλους, ίδια ελαστικά, ίδια καύσιμα, ίδια ιπποδύναμη και η καλύτερη μηχανή με τον καλύτερο οδηγό ας κερδίσει. Ποια είναι η κοινή πίστα για το μέλλον της Ε.Ε.; Η κοινή πίστα είναι ίδιες δυνατότητες δανεισμού, ίδιοι κανόνες στη φορολογία; Έτσι δουλεύουν οι ομοσπονδιακού χαρακτήρα ολοκληρωμένες οικονομίες και από το περίσσευμά τους δημιουργούν δυνατότητες ανακατανομής στα μέλη τους στους πολίτες που έχουν ειδικές ανάγκες και δεν μπορούν για φυσικούς λόγους να κατακτήσουν τον θεμιτό ανταγωνισμό.

 

ΕΧΕΙ το Βερολίνο κάτι τέτοιο στο μυαλό του; Η σημερινή του ηγεσία ασφαλώς όχι. Απλώς κολακεύει τον αποχωρούντα Ολάντ, όπως κολάκευε και εξαπατούσε και τον προκάτοχό του, τον ανεκδιήγητο Σαρκοζί. Και επειδή δεν πρόκειται περί αυτού, του κοινού πλαισίου στον ανταγωνισμό, οι ιδέες Μέρκελ, που είναι και ιδέες της ευρωπαϊκής Δεξιάς, απλά θα οδηγήσουν και στην τυπική διάλυση της Ε.Ε. με την υπάρχουσα μορφή και σύνθεση. Και τη διάλυση δεν θα την προκαλέσουν οι αδύναμοι. Μπορεί να το κάνει το Βερολίνο, έχοντας εξασφαλίσει δορυφόρους που δεν έχουν αντίρρηση να κάνουν τα βαγόνια της γερμανικής ατμομηχανής.

dchristou52@gmal.com

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια