Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ποια Ευρώπη

Μετά και την τυπική επίλυση του θέματος που προσπάθησαν να δημιουργήσουν οι γνωστοί ακραίοι κύκλοι με τα βραχυπρόθεσμα μέτρα του χρέους, μπαίνουμε ουσιαστικά στην τελική ευθεία για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου.

Όσο κι αν φαίνεται οξύμωρο έπειτα από όλα όσα έχουν διαμειφθεί ανάμεσα στη χώρα μας και τους θεσμούς όλα τα χρόνια της κρίσης, η πρόκληση είναι πλέον στα χέρια των δανειστών και θα πρέπει να την αντιμετωπίσουν.

Θα συμμετέχει το ΔΝΤ και με ποιους όρους; Αυτό τον γόρδιο δεσμό θα πρέπει κατ' αρχάς να τον αντιμετωπίσει το Βερολίνο. Η γερμανική κυβέρνηση θέλει την συμμετοχή του ως απαραίτητο πυλώνα στη σκληρή αντικοινωνική συνταγή των μέτρων που προτείνει σταθερά και επιπλέον είναι δεσμευμένη από το Κοινοβούλιο για πλήρη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, αν και το ΔΝΤ από το 2014 είναι εκτός χρηματοδότησης.

Από την άλλη, όμως, για να μπορέσει να μπει το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, το Βερολίνο θα πρέπει να συμφωνήσει σε γενναία ρύθμιση του χρέους, ώστε να είναι βιώσιμο, κάτι που δεν το θέλει τουλάχιστον μέχρι τις γερμανικές εκλογές. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη και κομβική αναντιστοιχία της γερμανικής πολιτικής σκηνής που πρέπει να απαντηθεί.

Αντίστοιχη πρόκληση έχει ένα σημαντικό κομμάτι των Βρυξελλών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η ΕΚΤ, που μπορεί να μην επιθυμούν στον ίδιο βαθμό έως καθόλου στην εμπλοκή του ΔΝΤ, ωστόσο δεν έχουν την πλήρη δύναμη να επιβάλουν τις απόψεις τους στη Γερμανία και στους δορυφόρους της.

Αυτό άλλωστε είναι το διακύβευμα της αξιολόγησης του Ιανουαρίου. Και αυτό που κρίνεται δεν είναι το ελληνικό πρόγραμμα. Είναι το μέλλον της Ε.Ε. Λιτότητα ή ανάπτυξη; Η Ε.Ε. θα ρυθμίζει μόνη την τύχη της ή θα έχει ξένους χωροφύλακες; Πόσο "γερμανική" θα είναι η Ε.Ε. της επόμενης ημέρας; Υπάρχει αλληλεγγύη και ομοφωνία ή τιμωρητικές λογικές μόνο;

Όπου οι Ευρωπαίοι πολίτες βρέθηκαν μπροστά σε αυτά τα διλήμματα, παρά το χαοτικό σκηνικό που θέλουν να υποθάλψουν οι πολιτικοί ιθύνοντες της Ε.Ε., στην πλειονότητά τους ζήτησαν μια άλλη εναλλακτική πορεία, με αλληλοσεβασμό, προοπτική και ελπίδα.

Μετά τα δημοψηφίσματα με τα γνωστά αποτελέσματα σε Ιταλία και Βρετανία, το 2017 οι πολίτες της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας και της Ιταλίας τουλάχιστον θα βρεθούν απέναντι σε αυτά τα διλήμματα. Η αξιολόγηση και το σημείο που θα καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις για το ελληνικό πρόγραμμα τον Ιανουάριο θα είναι ένα ενδεικτικό σήμα για το αν αντιλαμβάνονται οι ιθύνοντες της Ε.Ε. τις ανάγκες των κοινωνιών.

 

Δείτε όλα τα σχόλια