Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Πού θα κριθεί η "καλή" συμφωνία

Η κυβέρνηση θα έχει δίκιο αν οι παράγοντες της διεθνούς οικονομίας εκτιμήσουν πως η συμφωνία της Δευτέρας δημιουργεί περιβάλλον σταθερότητας για την επιτυχή έξοδο της χώρας στις αγορές

Μας έβγαλε την ψυχή ο Σόιμπλε διαφωνώντας σε οποιαδήποτε συμφωνία για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, αλλά τελικά έβαλε λίγο νερό στο κρασί του για να ηρεμήσει η Ε.Ε. μετά το δημοψήφισμα στην Ιταλία και να πάει απερίσπαστος στις εκλογές του φθινοπώρου. Τελικά, το Eurogroup της Δευτέρας έκανε ένα τολμηρό, για τα δεδομένα, βήμα μπροστά και έδωσε μια σημαντική, μα κυρίως συμβολική για τη συνέχεια ανάσα για την εξυπηρέτηση του χρέους, μειώνοντάς το κατά 20% στον ορίζοντα του 2060, δηλαδή σε ονομαστική αξία κατά 45 δισ. ευρώ με κλειδωμένα σταθερά επιτόκια 1,5%. Σημαντική παράμετρος, η νέα δυνατότητα του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος να περιληφθεί στο σήστημα ποσοτικής χαλάρωσης για δανεισμό από την ΕΚΤ. Κατά τα άλλα, αναμένεται με διάθεση συμβιβασμών η ολοκλήρωση της αξιολόγησης το αργότερο τον Ιανουάριο του νέου έτους. Ερώτημα παραμένει η παραμονή του ΔΝΤ στη συμφωνία, χωρίς όμως η παρουσία του να είναι δεσμευτική για τη συμφωνία με την Ελλάδα. Η συμμετοχή του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας στις διευθετήσεις που μένουν να γίνουν στα εργασιακά προστατεύει σε ικανοποιητικό βαθμό τις ελληνικές θέσεις από άκρως νεοφιλελεύθερες απαιτήσεις έξω από κάθε λογική στην Ε.Ε.

 

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ μίλησε για μεγάλη επιτυχία. Έχει δίκιο; Θα έχει δίκιο αν οι παράγοντες της διεθνούς οικονομίας εκτιμήσουν πως η συμφωνία της Δευτέρας δημιουργεί περιβάλλον σταθερότητας για την επιτυχή έξοδο της χώρας στις αγορές. Θα είναι επιτυχία αν οι υποψήφιοι επενδυτές στην ελληνική οικονομία τολμήσουν τα ανοίγματα, κρίνοντας το νέο περιβάλλον σταθερό και ασφαλές. Από το διεθνές κλίμα ασφαλώς θα εξαρτηθούν πολλά. Και για να εξασφαλιστεί το καλό κλίμα, απαιτείται η εθνική συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων, κυρίως εκείνων που έχουν κυβερνητική εμπειρία, και εξ αυτού του λόγου, συναίσθηση των ευθυνών τους για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση στο εγχώριο πολιτικό σύστημα, υπάρχει κίνδυνος η Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη να συνεχίσει, εν μέσω αυτών των νέων εξελίξεων, να ζητάει εκλογές! Υπάρχει κίνδυνος τα δύο καμένα -ουσιαστικά- χαρτιά της παλιάς διακυβέρνησης, δηλαδή Σαμαράς και Βενιζέλος, να θελήσουν να απαξιώσουν τη συμφωνία, επειδή αυτή δίνει κύρος σε αυτόν που τους νίκησε και τους έθεσε εκτός αγωνιστικού χώρου. Δεν ξέρω ποιες και πόσες δυνάμεις με συναίσθηση εθνικής ευθύνης έχουν απομείνει στη Ν.Δ. Όλοι γνωρίζουμε ότι τα πρόσωπα για τα οποία μιλάμε αποστασιοποιούνται από τον Κυριάκο Μητσοτάκη διά της σιωπής. Μπορεί και να αρκεί η σιωπή. Μπορεί όμως κάποια στιγμή να χρειαστεί και να μιλήσουν.

 

ΕΚΕΙΝΟ το οποίο περιμένουμε να δούμε είναι η υπευθυνότητα όλων των θεσμικών φορέων και κυρίως εκείνων που εκπροσωπούν παραγωγικές δυνάμεις και μπήκαν στον πειρασμό να κάνουν κομματικό παιχνίδι. Δεν είναι ώρα για παιχνίδια στις πλάτες ενός λαού που υποφέρει εδώ και έξι συνεχή χρόνια, με ένα πολύτιμο δυναμικό της ελληνικής νεολαίας να έχει ξενιτευτεί. Δεν έκανα αναφορά σε άλλες πολιτικές δυνάμεις, διότι εκτιμώ ότι χάνονται τα λόγια αν αναφερθείς στη Φώφη Γεννηματά, που δεν αισθάνεται την παραμικρή ευθύνη για την εθνική περιπέτεια. Αφήνουμε στα αζήτητα και τον Σταύρο, που πολιτεύεται με εξυπνάδες από το Τwitter, αφήνουμε και την υπόλοιπη Αριστερά στην επαναστατική ανησυχία της, καθώς μπορεί να περιμένει όσο χρειαστεί να ισιώσει ο γιαλός.

 

ΔΗΛΑΔΗ, αν εξασφαλιστούν οι ικανές και αναγκαίες συνθήκες στο εσωτερικό της χώρας, είναι σίγουρο ότι θα τα καταφέρουμε; Ασφαλώς και όχι. Πρώτον διότι δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι όλος ο κυβερνητικός μηχανισμός θα συντονιστεί γνωρίζοντας καλά τι και πώς πρέπει να το κάνει ώστε τα πράγματα να τρέξουν. Δεύτερον, και πιο σημαντικό, το διεθνές περιβάλλον, πολιτικό και οικονομικό, μπορεί εύκολα να εκτροχιαστεί. Πολλοί νομίζουν ότι η Λεπέν δεν έχει καμιά τύχη να κερδίσει τον Φιγιόν στην κούρσα για τη θέση του προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας. Το ίδιο πίστευαν και για τον Τραμπ, αλλά μυαλό δεν έβαλαν. Επίσης, κανείς δεν γνωρίζει από τώρα την οικονομική και εξωτερική πολιτική του νέου Aμερικανού προέδρου και πόσο αυτή θα επηρεάσει τη διεθνή οικονομία και τις γεωστρατηγικές ισορροπίες. Τα πιόνια στην παγκόσμια σκακιέρα έχουν πέσει και δεν γνωρίζουμε ποιοι θα τα ξαναστήσουν και με ποιες κινήσεις θα ανοίξουν την παρτίδα.

dchristou52@gmail.com

 

 

 

 

 

 

Δείτε όλα τα σχόλια