Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Ιδρωμένη πυγμή

Ένα τμήμα της κοινωνίας είναι ανασφαλές, χωρίς νεύματα προσανατολισμού, πολιτικά οδόσημα. Επέλεξε τη σημερινή κυβέρνηση θεωρώντας πως θα είναι καλύτερη, αποδοτικότερη αυτής του ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με μετρήσεις, ακόμα επιμένει στην ιεράρχηση. Ποιο είναι το πλέον προβαλλόμενο πολιτικό χαρακτηριστικό αυτής της κυβέρνησης; Μια ρητορική αυστηρότητας, οργάνωσης του κράτους, πυγμής. Γιατί ο λαός θέλει σχήματα; Δεν μιλάμε για τους ακροδεξιούς, αλλά για πολίτες της μεσότητας. Θέλουν σχήματα, ύφη, πόζες

Ένα τμήμα της κοινωνίας είναι ανασφαλές, χωρίς νεύματα προσανατολισμού, πολιτικά οδόσημα. Επέλεξε τη σημερινή κυβέρνηση θεωρώντας πως θα είναι καλύτερη, αποδοτικότερη αυτής του ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με μετρήσεις, ακόμα επιμένει στην ιεράρχηση. Ποιο είναι το πλέον προβαλλόμενο πολιτικό χαρακτηριστικό αυτής της κυβέρνησης; Μια ρητορική αυστηρότητας, οργάνωσης του κράτους, πυγμής. Γιατί ο λαός θέλει σχήματα; Δεν μιλάμε για τους ακροδεξιούς, αλλά για πολίτες της μεσότητας. Θέλουν σχήματα, ύφη, πόζες.

Στα ελληνοτουρκικά υπάρχει τεράστιο πρόβλημα, με απίστευτες παραβάσεις και παραβιάσεις εναέριες και θαλάσσιες, τουρκολυβικό σύμφωνο, κυκλωτική βάση και στον Αυλώνα, συνεχείς απειλές. Στο προσφυγικό έχουμε το γνωστό μπάχαλο και πολιτικές καταστολής στα νησιά, όμως η ρητορική του αστυνόμου της γειτονιάς, οι ξερογκαζιές και οι σούζες από εποχούμενους αστυνομικούς φαίνεται πως εντυπωσιάζουν.

«Έχουμε κράτος» λέει ο άλλος - ενώ έχουμε ένα άδειο, κρατικό διαμοιραστή εργολαβιών. Ενώ δηλαδή έχουμε τη σταδιακή αναβίωση ενός επιθετικού ρουσφετολογικού και ευνοιοκρατικού «κράτους», που πάει αναπόδραστα προς την παράλυση (αφού η ρύθμιση είναι οι δουλίτσες και όχι ο διοικητικός εξορθολογισμός), σοβαρό κομμάτι των πολιτών πείθεται (ακόμα) από την αποφασισμένη και κατηγορηματική ασάφεια ή και τα ψεύδη. Πείθεται από την αποφασισμένη και κατηγορηματική τιποτολογία ή τη σίγουρα αποδοτική, αλλά περιοριστική διαχείριση της ιο-κρίσης. Αυτό είναι το κλειδί. Η διοικητική πόζα, όχι η δουλειά, η αποτελεσματικότητα.

Το 2009-2010 ο πολίτης έφαγε μια σφαλιάρα έκπληκτος και απροετοίμαστος. Αντιδρώντας, κατά ένα ποσοστό εκτινάχτηκε στη φοβισμένη ακρότητα. Του ήταν αδιανόητο ότι μέσα σε ελάχιστα χρόνια μεταβλήθηκε από αποταμιευτής σε οφειλέτη και στη συνέχεια σε χρεοκοπημένο οφειλέτη. Σε ελάχιστα χρόνια. Το 1999 κατέθετε κάθε λίγο και λιγάκι το οικονομικό περίσσευμα στην τράπεζα και το 2001 χρωστούσε τα μαλλιά της κεφαλής του. Και όχι μόνο αυτό, αλλά σε ελάχιστα χρόνια από τότε κατέρρευσε η χώρα, και μαζί της ο ίδιος, οι δυνατότητές του, οι πιθανότητες ανόρθωσης. Εύπλαστος, ζαλισμένος, έψαχνε από μηχανής θεό. Επένδυε όχι σε πολιτική κατασκευή, αλλά σε μια υπέρβαση. Η υπέρβαση βέβαια είναι κατασκευή. Φτιάχνεις μια γέφυρα, έναν μηχανισμό διέλευσης και τραβάς στο υπερπέραν. Η αιώρηση, η ανασφάλεια, η απελπισία θέλουν προσανατολισμό, σήμα, σχήμα. Πολιτικό ή εξωπολιτικό. Αυτό είναι σήμερα το παράγωγο πολιτικό και συμπεριφορικό στοιχείο. Αυτό έχει επιλέξει ως κεντρικό επικοινωνιακό εργαλείο η κυβέρνηση. Ο πολίτης που περιγράφω δεν ενδιαφέρεται για το δίκιο ή το άδικο μιας κατασταλτικής πράξης εκ μέρους του «κράτους». Ενδιαφέρεται και θέλγεται από την αισθητική της. Δεν ιεραρχεί το δικαίωμα ως σημαντικό κεκτημένο, αλλά την κατάλυσή του ως δείγμα πυγμής. Δεν έχει τις παραστάσεις αστυνομικού κράτους, αλλά τις παραστάσεις ενός διαλυτικού και πολυανεκτικού κομματικοκρατικού μηχανισμού. Συγχωρητικού με τα δικά του παιδιά, άτεγκτου με τα αποπαίδια. Ταυτίζει την πυγμή με την εξυγίανση της κοινωνίας αλλά και του ίδιου του κράτους. «Επιτέλους υπάρχει κράτος!» Με την κυριαρχία μιας καταστολής με ευσεβιστικό περιτύλιγμα (αυτό που πουλάει η επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης), ο πολίτης της αστάθειας, ο απελπισμένος και εσωτερικά διαλυμένος πολίτης μιας δεκαετούς κρίσης φαντασιώνεται τη ρυθμισμένη κοινωνία, τον οργανωμένο κρατικό μηχανισμό που του δίνει και του ίδιου κύρος. Θέλει να νιώσει λίγο «πάουερ», γιατί αισθάνεται για πολλά χρόνια υποχωρητικός και καρπαζοεισπράκτορας. Μ’ αυτό το νοσηρό υπόστρωμα δεν μπορεί να κάνει πολιτική επιλογή, δεν αναπτύσσει πολιτικό συλλογισμό. Πάει κι έρχεται και ξαναπάει σ’ ένα πολιτικό τρέκλισμα - που πάντως δρασκελίζει την Αριστερά.

Στηρίξτε την έγκυρη και μαχητική ενημέρωση. Στηρίξτε την Αυγή. Μπείτε στο syndromes.avgi.gr και αποκτήστε ηλεκτρονική συνδρομή στο 50% της τιμής.

Δείτε όλα τα σχόλια

Κύριο άρθρο

Διεθνής διασυρμός

Να λοιπόν που η περίφημη λίστα Πέτσα έφτασε μέχρι το Συμβούλιο της Ευρώπης. Στην πλατφόρμα του Συμβουλίου για την ελευθερία του Τύπου αναρτήθηκαν χθες όλα τα δεδομένα για το σκάνδαλο...

Δειτε ολοκληρο το αρθρο
Όλες οι Ειδήσεις