Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Συνέπειες αυταπατών και αυτοσχεδιασμών

Το μεταβατικό ενεργειακό πρότυπο πρέπει να συνοδεύεται από επιλογές οικονομικές, τεχνολογικές, φορολογικές, βιομηχανικές, καινοτομίας και εργασίας που θα το καταστήσουν αποτελεσματικό στη διαδικασία της απανθρακοποίησης

Του Στάθη Λουκά

Οι λόγοι της έλλειπτικής, σε σχέση με τη σε εξέλιξη πραγματικότητα, ενεργειακής πολιτικής από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ έχουν τις ρίζες τους σε ένα μακρινό παρελθόν. Ποτέ δεν κόπηκαν ή δεν μπολιάστηκαν αυτές οι ρίζες, πέρα από φραστικές επικοινωνιακές προσαρμογές, πριν την ανάληψη της κυβερνητικής υπευθυνότητας. Η λάθος πολιτική του, που αγνοούσε εντελώς τα μηνύματα αλλαγής του ενεργειακού προτύπου, και η ταύτισή του με το συντεχνιακό συΝ.Δ.ικαλιστικό κίνημα της ΔΕΗ διευκόλυνε την αδιέξοδη ενεργειακή πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., που κυβέρνησαν μέχρι το 2015 και δημιούργησαν ένα παραγωγικό σύστημα με ενεργειακή ένταση 16,4% μεγαλύτερη σε σχέση με την Ε.Ε. 19.

Η δε κυβερνητική του πολιτική ήταν, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων και της πίεσης των ευρωπαϊκών επιλογών, αγκυροβολημένη σε ένα παρελθόν που είχε μπει σε αμφισβήτηση εδώ και τριάντα χρόνια. Αυτή την αμφισβήτηση, πέρα από το Πρωτόκολλο του Κιότο και την Cop 21 (2015 Παρίσι), την επισφράγισε ο ρυθμός της κλιματικής αλλαγής, η διακυβερνητική (Ιpcc) OHE και το νέο ’68, που τείνει να είναι το Fridays For Future, και κατά συνέπεια η αναγκαιότητα μιας άλλης ανάπτυξης με «οικολογική και κοινωνική δικαιοσύνη»: το λεγόμενο Green New Deal.

Η δε ανάκληση στη μνήμη του Φρανκλίνου Ρούσβελτ δεν είναι τυχαία: προϋποθέτει μια ανάπτυξη που θα τείνει να συΝ.Δ.υάσει την καταπολέμηση των κοινωνικών ανισοτήτων με την απανθρακοποίηση της οικονομίας ικανή να προκαλέσει μια ποιοτική ανάπτυξη που θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας.

Η «κλιματική ουδετερότητα» ως το 2050, για την οποία οι επιστήμονες εκτιμούν ότι είναι ο μόνος τρόπος για να προστατευτεί η ζωή σε αυτόν εδώ το μοναδικό πλανήτη, είναι δυνατή από τεχνική - τεχνολογική σκοπιά, αλλά πρέπει να συνοδεύεται με κατάλληλες οικονομικές και τεχνολογικές επιλογές. Πολύ δε περισσότερον στο πλαίσιο μιας ενότητας όπως η Ε.Ε.

Πρέπει κατ’ αρχάς να ξεκινάει από το χθες, ώστε να έχουν προβλεφθεί και να προετοιμαστούν οι τεχνολογικές επιλογές που θα συμβάλουν στη μείωση π.χ. των εκπομπών και θα συνοδεύονται παράλληλα από οικονομικές και κοινωνικές επιλογές, που θα εξισορροπούν τυχόν αρνητικές κοινωνικές επιπτώσεις.

Επιλογές που θα προστατεύουν συγχρόνως και παράλληλα τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα, που θα μπορεί να επιβαρύνουν τις κοινωνικές ανισότητες, π.χ. υποκατάστασης των θέσεων εργασίας που θα χαθούν (παραγωγή και συντήρηση) από τα αυτοκίνητα (ορυκτών καυσίμων) με θέσεις εργασίας που θα σχετίζονται με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Το ίδιο με τον άνθρακα κ.λπ.

Το μεταβατικό ενεργειακό πρότυπο, αναγκαίο για να αποφευχθεί η αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από 1,5 βαθμούς Κελσίου, κρατάει από το παρελθόν βασικά μόνο τη βιομάζα και τις ΑΠΕ. Αλλά πρέπει να συνοδεύεται από επιλογές οικονομικές, τεχνολογικές, φορολογικές, βιομηχανικές, καινοτομίας και εργασίας που θα το καταστήσουν αποτελεσματικό στη διαδικασία της απανθρακοποίησης.

Γίνεται κατανοητό ότι το πέρασμα από τις οικονομίες των τεχνολογιών των ορυκτών καυσίμων σε εκείνες των ΑΠΕ και της αποτελεσματικότητας στη χρήση της ενέργειας και την εξοικονόμησή της τείνει να είναι στην πραγματικότητα μια οικονομικοκοινωνική και τεχνολογική επανάσταση που ποτέ δεν έγινε μέχρι τώρα.

Ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, στη συνεχιζόμενη μακρόχρονη μετασχηματική του πορεία, δεν μπόρεσε, λόγω υποκειμενικών λόγων, να έχει ενσωματώσει μια ενεργειακή προσέγγιση που να κινείται οργανικά προς αυτή την κατεύθυνση. Πέρα από φρασεολογικές επικοινωνιακές προσαρμογές, έμεινε αγκυροβολημένος στο λιγνιτικό παρελθόν, με ημερίδες για το ξεπερασμένο ενεργειακό πρότυπο και κατασκευή λιγνιτικών σταθμών -τέλος 1900 αρχή του 2000- παραμονές Πρωτοκόλλου του Κιότο κ.λπ.

Εκείνο που μπορούσε να αναμένει ένας ουδέτερος παρατηρητής είναι ότι θα είχε ενσωματώσει, τουλάχιστον από τη στιγμή που ανέλαβε κυβερνητικές ευθύνες και αποδέχτηκε τη Συμφωνία του Παρισιού, τις στρατηγικές της επιλογές στο συνέδριο του 2016.

«Θα περίμενε κανείς ότι μια παράμετρος θα ήταν εκείνη της εισαγωγής στοιχείων οκολογικής αναδιάρθρωσης και βιωσιμότητας, κύρια για συγκεκριμένους λόγους. Πρώτον, γιατί η κρίση και το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι αλληλέΝ.Δ.ετα με την οικολογική κρίση και το 'οικολογικό έλλειμμα'. Κι αυτό προκύπτει όχι μόνο από τις ριζοσπαστικές τοποθετήσεις παγκόσμιων θρησκευτικών ηγετών (Φραγκίσκος και Βαρθολομαίος), όσο περισσότερο από τις καταλήξεις της συνάντησης του Παρισιού Cop 21. Δεύτερον, γιατί μια τέτοια αναδιάρθρωση εμπεριέχει το στοιχείο της κοινωνικής ισότητας» (Στ.Λ., «Η Αυγή» 4-11.2016).

Το αποδεικνύει η συζήτηση στη Βουλή και η πρόταση του Εθνικού Ενεργειακού Σχεδίου, η γεώτρηση στο Κατάκολο (για 500.000 τον. πετρελαίου), δηλαδή στο επίνειο ενός από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά κοιτάσματα της ανθρωπότητας που θα εξακολουθεί να υπάρχει εσαεί, αν βέβαια δεν το καταστρέψουν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Η κλιματική αλλαγή κρατάει από το παρελθόν μόνο τη βιομάζα και τις ΑΠΕ. Το αντίθετο κάνει η πράσινη ανάπτυξη με τα άτομα φορείς αντιλήψεων του παρελθόντος, δηλαδή τα εγκαταλείπει στο παρελθόν τους.

Ένα από τα αιτήματα του κινήματος της Γκρέτα, που τείνει να γίνει «το νέο 1968», και κατανόησαν οι πολυεθνικές της Silicon Valley και κατά κάποιον τρόπο και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα ΕπεΝ.Δ.ύσεων.

 

Δείτε όλα τα σχόλια