Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Όχι στα ψευτοδιλήμματα, απεγκλωβισμός τώρα

Διεργασίες ανασυγκρότησης με όρους επανίδρυσης και σαφή ιδεολογικά μέτωπα

Του Μπάμπη Δρακόπουλου

 

Διάλογος και δημοκρατικές διαδικασίες ακόμα και κάτω από τις καλύτερες των προθέσεων, δίχως ιδεολογικό στίγμα και ξεκάθαρες προγραμματικές στοχεύσεις, μόνο ως κατ’ επίφασιν μπορούν να εκληφθούν, ενώ πέραν πάσης αμφιβολίας θα καταγραφούν στα εκφυλιστικά φαινόμενα του είδους. Διαδικασίες και διάλογος χωρίς ιδεολογικοπολιτικό πρόσημο δεν έχουν καμιά προοπτική, όπως και οι παρθενογενέσεις... Η δομημένη προοπτική έχει πάνω απ΄ όλα την προϋπόθεση της συνέχειας μέσα από την ασυνέχεια. Δεν φτάνει να στοχεύουμε σωστά, πρέπει και να αρχίσουμε σωστά.

Εν προκειμένω: Με την ανάλυση σε βάθος των χρόνιων πλέον προβλημάτων και παθογενειών του πολιτικού υποκειμένου ΣΥΡΙΖΑ, των αιτιών της ήττας, αλλά και με τη μελέτη των προβλημάτων που εισάγονται με νέους όρους. Είναι τοίς πάσι γνωστά τα προβλήματα, φυσιογνωμίας, ιδεολογικού προσανατολισμού και στρατηγικής που προϋπήρξαν της ήττας της εβδόμης του περασμένου Ιουλίου. Το ζήτημα δεν είναι με μια μονοκονδυλιά και περίσσευμα καρδιάς να τα σβήσουμε... όλα... για ν’ αλλάξουν όλα και για να μείνουν όλα ίδια. Ύστερα από μια ανάλυση αιτίας και αιτιατού σε όλα τα επίπεδα και την γκάμα των προβλημάτων, τότε και μόνο τότε θα μπορούμε να καταλήξουμε σε μια προωθητική σύνθεση.

Η αφασία και οι ανεπάρκειες του ΣΥΡΙΖΑ και της μεγάλης πλειοψηφίας των στελεχών του, καθ’ όλη τη διάρκεια της τετραετίας 2015-2019 που άσκησε τη διακυβέρνηση της χώρας - ομολογουμένως κάτω από λίαν αντίξοες συνθήκες- έφταναν μέχρις αυτοαναίρεσης και ανεδείχθησαν, μαζί με τη σωρεία αστοχιών στην επιλογή προσώπων, ως οι κυριότερες αιτίες της ήττας. Είναι λοιπόν ηλίου φαεινότερον πως προβλήματα αυτού του είδους δεν είναι σωστό να μπαίνουν πάνω στο τραπέζι εν όψει συνεδρίου ανασυγκρότησης (;) με ουδέτερο τρόπο από ιδεολογικοπολιτική άποψη και με παντελή έλλειψη απολογισμού. Δίχως να είναι ξεκάθαρο τι είμαστε, πού βρισκόμαστε και πού θέλουμε να πάμε. Δεν είναι δυνατόν να συζητούνται αποϊδεολογικοποιημένα τόσο πελώρια ζητήματα, όπως προβλήματα στρατηγικής, μόνιμων στοιχείων πολιτικής και σχέσεων με τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας από την οποία ζητάμε να συστρατευθεί. Διάλογος και δημοκρατικές διαδικασίες για έναν, αναγκαίο απ’ ό,τι φαίνεται, επαναπροσδιορισμό απαιτούν αφετηριακά συμπτώσεις, πάνω σε ένα ιδεολογικό πολιτικό πλαίσιο μόνιμων στοιχείων πολιτικής και στρατηγικής που θα σηματοδοτούν συγχρόνως και τα φυσιογνωμικά στοιχεία τού πολιτικού υποκειμένου.

Ένας φορέας, ελάχιστης και μόνο πολιτικής ενότητας, που θα στοχεύει απλώς στην κατάκτηση μιας οποιασδήποτε κοινωνικής πλειοψηφίας, συνθηματολογώντας για ένα είδος χρηστής διαχείρισης του συστημικού ζόφου, δεν μπορεί, και μάλιστα στις συγκεκριμένες συνθήκες, να ενδιαφέρει την Αριστερά με κανένα τρόπο. Θα πρόκειται για το τελευταίο στάδιο ιταλοποίησης και εξαέρωσης της Αριστεράς. Παρενθετικά, να σημειώσουμε ότι σε έναν πολιτικό οργανισμό που στοχεύει σε ριζικές κοινωνικές αλλαγές και που εν μιά νυκτί, ούτως ειπείν, μεγάλωσε κατά πλάτος και μόνο, μέχρι που έφτασε να κερδίσει την σχετική πλειοψηφία του νομοθετικού σώματος και της εκτελεστικής εξουσίας, οι κίνδυνοι του εκφυλισμού ελλοχεύουν εξ ορισμού, αν δεν διαθέτει ιδεολογικοπολιτική επάρκεια. Αυτοί ακριβώς οι κίνδυνοι, που είναι ορατοί, είναι που υπαγορεύουν τον επαναπροσδιορισμό και τις διεργασίες ανασυγκρότησης με όρους επανίδρυσης και σαφή ιδεολογικά μέτωπα.

Να ανοιχτούν μέτωπα

Η μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ με προσανατολισμό στις αναγκαίες θεσμικές και διαρθρωτικές αλλαγές που έχει ανάγκη η κοινωνία και ο τόπος είναι το ζητούμενο. Και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο ξεκαθαρίζοντας από κάθε άποψη τα φυσιογνωμικά του στοιχεία, και με εργαλείο την στρατηγική των τριών ομόκεντρων κύκλων (εθνικά θέματα - βάθεμα της δημοκρατίας με αμεσοδημοκρατικές στοχεύσεις και αμεσοδημοκρατικά πολιτικά αποκρυσταλλώματα - ταξική πάλη) να ανοιχτούν μέτωπα. Η ύπαρξη του φορέα της Αριστεράς μόνο σαν οργανωτής μαζών μπορεί να υπάρξει. Ένας οργανωτής και καθοδηγητής μαζών απαλλαγμένος από τις τριτοδιεθνιστικές αγκυλώσεις, όπως αυτές έχουν κωδικοποιηθεί από τη σταλινική διαστροφή.

Ο τρόπος που εισάγονται τα περί «ανασυγκρότησης» και «διεύρυνσης», περί «επανίδρυσης και «αναβάθμισης», τα περί «Δημοκρατικού φορέα» και «διεύρυνσης του χαρακτήρα του Κόμματος» κ.λπ. τείνουν στην δημιουργία ενός πολυσυλλεκτικού εκλογικού μηχανισμού μιας χρήσεως. Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να απεγκλωβιστεί άμεσα από ψευτοδιλήμματα. Να θέσει επί τάπητος τα πολιτικά και κοινωνικά διακυβεύματα της εποχής και να ανοίξει μέτωπα πάλης με τους όρους της ριζοσπαστικής Αριστεράς, της οικολογίας και των κινημάτων.

 

Δείτε όλα τα σχόλια