Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Έχει δίκιο η Κατρίν Ντενέβ;

«Λες και δεν το ξέραμε!» Κάπως έτσι ήταν στην αρχή η αντίδραση ορισμένων, όταν οι γυναίκες ξεκίνησαν από τη βιομηχανία του θεάματος, το Χόλυγουντ, να μιλάνε και να καταγγέλλουν τη σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας.

Της Φωτεινής Κούβελα

Το καινούργιο στοιχείο στην όλη ιστορία - γιατί το πρόβλημα ήταν γνωστό από παλιά- είναι ότι τώρα οι γυναίκες άρχισαν να μιλάνε συλλογικά, να δημιουργούν τα κινήματα «meToo» και Time’s up, που «βγήκαν» από το Χόλυγουντ και την Αμερική του Τράμπ, επεκτάθηκαν σε άλλους κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους, έφτασαν στην Ευρώπη και σήμερα έχουν ενθαρρύνει πολλές γυναίκες να σπάσουν τη σιωπή τους.

Έπειτα, άρχισε η αντίδραση, αλλά και η επίθεση με τα γνωστά στερεότυπα που ακούγονται εδώ και χρόνια, κάθε φορά που μια γυναίκα βιάζεται ή δέχεται σεξιστική επίθεση, κάνοντας πως δεν καταλαβαίνουν (ή έχοντας άγνοια για το πρόβλημα, γιατί απλώς ποτέ δεν ασχολήθηκαν) ποια είναι η διαφορά μεταξύ της σεξουαλικής παρενόχλησης και του φλερτ.

Δυστυχώς, ορισμένοι και ορισμένες σπεύδουν να λοιδορήσουν τις γυναίκες, να τις κατηγορήσουν για εμπάθεια κατά των ανδρών (παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι σεξουαλική παρενόχληση υφίστανται και άνδρες), να τις χαρακτηρίσουν ως ανέραστες και πουριτανές ή να τις κατηγορήσουν ως «φεμινίστριες» (τι μου θυμίζει!)…

Τελευταία αντέδρασε και η Κατρίν Ντενέβ!

Ένας φόβος πλανιέται ...

Και τώρα τι γίνεται με αυτές που μιλάνε δημόσια;

Μήπως υπερβάλουν;

Μήπως φτάσει και σε μένα η καταγγελία;

Τώρα λοιπόν που η αρχή έγινε, τώρα που ξεκίνησε η συζήτηση γύρω από ένα θέμα, που για χρόνια θεωρείται «ταμπού», αλλά βασανίζει χιλιάδες γυναίκες (και άνδρες), δεν πρέπει να κλείσει, όπως ίσως θα βόλευε κάποιους και κάποιες.

Απεναντίας, χωρίς το φόβο της υπερβολής, είναι καιρός να αναδειχθεί η θεματική στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.

Να αποσαφηνιστεί η πιθανή σύγχυση μεταξύ κομπλιμέντου και σεξουαλικής παρενόχλησης, γιατί δεν είναι μόνο ο βιασμός έγκλημα, αλλά καταδικαστέα είναι και οποιαδήποτε ανεπιθύμητη λεκτική ή μη λεκτική συμπεριφορά σεξουαλικού χαρακτήρα, που αποσκοπεί ή έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας της γυναίκας με τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού ή επιθετικού περιβάλλοντος.

Να ευαισθητοποιηθεί η κοινωνία, προκειμένου να πάψουν πια να υφίστανται οι έμφυλες διακρίσεις και οι αναχρονιστικές στερεοτυπικές αντιλήψεις περί ανισότητας των φύλων, που αναπαράγουν ένα κοινωνικό φαινόμενο τόσο επίμαχο, το οποίο εκδηλώνεται με πολλές μορφές, υπερβαίνει κοινωνικές, οικονομικές και μορφωτικές διακρίσεις και, δυστυχώς, συμβαίνει παντού: στον εργασιακό χώρο, στα πανεπιστήμια, σε κοινωνικές υπηρεσίες κ.α.

Να ενθαρρυνθούν χιλιάδες γυναίκες (και άνδρες) να σπάσουν τη σιωπή τους και να καταλάβουν ότι δεν είναι οι μόνες/οι, όπως και ότι δεν είναι μόνες/οι.

Να δημιουργηθούν δομές και θεσμοί από την πολιτεία, την τοπική αυτοδιοίκηση και τις επιχειρήσεις, που θα προστατεύουν κάθε γυναίκα, η οποία βιώνει την σεξουαλική παρενόχληση.

Η Ντενέβ, μια -κατά τα άλλα- πολύ καλή ηθοποιός, αλλά μακριά από τα κοινωνικά κινήματα, βγήκε φοβικά να καταγγείλει, υποτιμώντας τις δυσάρεστες (έως και ολέθριες) συνέπειες της σεξουαλικής παρενόχλησης στις γυναίκες, γι’ αυτό δεν έχει δίκιο. Με αυτόν τον τρόπο, επαληθεύεται δε ότι κάθε φορά που οι γυναίκες διεκδικούν τα δικαιώματα τους, δεν απουσιάζουν αντιδράσεις ακόμη και από μια μερίδα γυναικών.

Μου θύμισε ένα άλλο, δικό μας περιστατικό, που έχει σχέση με τον αγώνα για τη γυναικεία ψήφο. Συνέβη τότε που οι γυναίκες στην Ελλάδα κατάφεραν να ψηφίσουν για πρώτη φορά στις δημοτικές εκλογές, το Φεβρουάριο του 1934.

Τότε, λοιπόν, η Μαρίκα Κοτοπούλη αρνήθηκε να ψηφίσει, υποστηρίζοντας ότι: «ψήφο θέλουν μόνο όσες είναι άσχημες και όσες αποφεύγουν να κάνουν παιδιά».

Σήμερα, η Μαρίκα Κοτοπούλη μπορεί να θεωρείται μια μεγάλη ηθοποιός, αλλά η ψήφος για όλες τις γυναίκες είναι πια γεγονός!

Η Φωτεινή Κούβελα είναι Γενική Γραμματέας Ισότητας των Φύλων στο υπουργείο Εσωτερικών

Αναδημοσίευση από το Left.gr

 

Δείτε όλα τα σχόλια