Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Το πραξικόπημα της μαριονέτας

Ο Λόπες (αριστερά) έδειξε τη μαχητικότητά του μόνο μπροστά στις κάμερες και τις φωτογραφικές μηχανές των δημοσιογράφων. Την κρίσιμη στιγμή προτίμησε να εγκαταλείψει στην τύχη του τον Γκουαϊδό (δεξιά) και να «φιλοξενηθεί» στην πρεσβεία της Χιλής και αργότερα της Ισπανίας

Γιατί απέτυχε η αμερικανοκίνητη "Επιχείρηση Ελευθερία" - Η κυβέρνηση Μαδούρο αντιμετώπισε με τεράστια ανεκτικότητα τους πραξικοπηματίες, ενώ είναι προφανές ότι θα μπορούσε από την πρώτη στιγμή να τους είχε συλλάβει όλους

Η Βενεζουέλα θα περάσει ένα δύσκολο σαββατοκύριακο. Η αντιπολίτευση ανακοίνωσε συγκεντρώσεις έξω από τα μεγάλα στρατόπεδα και δεήσεις για τους «μάρτυρες» και την ελευθερία, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένα λουτρό αίματος, που με τη σειρά του θα μπορούσε να δικαιολογήσει μια «χειρουργική επέμβαση» από τις ΗΠΑ. Η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο απάντησε με πρωτοβουλίες για διάλογο και αναζήτηση εξόδου από την κρίση, αλλά είναι φανερό ότι οι διαμεσολαβητικές προσπάθειες της ομάδας της Ουρουγουάης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης τελείωσαν πριν αρχίσουν, με τη μία πλευρά να επιμένει από την Ουάσιγκτον σε «μεταβατική κυβέρνηση και εκλογές» μετά την απομάκρυνση του «σφετεριστή» από την εξουσία.

«Στις επόμενες εβδομάδες θα γίνουν πολλά στη Βενεζουέλα», υποσχέθηκε απειλητικά ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο επανέφερε στο τραπέζι την υπόθεση μιας στρατιωτικής επέμβασης, μετά από ένα πραξικόπημα που απέτυχε γιατί οι υπουργοί του Μαδούρο που θα στήριζαν την ανατροπή του είχαν... κλειστά τα κινητά τους, όπως «αποκάλυψε» ο Έλιοτ Άμπραμς, ο ειδικός απεσταλμένος του Λευκού Οίκου για τη Βενεζουέλα. Ο Άμπραμς μάλιστα χρησιμοποίησε τη δική του καλή μαρτυρία ότι πραγματοποίησε ο ίδιος τις διαπραγματεύσεις με τους αξιωματούχους του Μαδούρο.

Εάν στο τρίο των Τραμπ, Πομπέο και Άμπραμς προστεθεί και ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου για θέματα Ασφαλείας Τζον Μπόλτον, θα μπορούσε να πει κανείς ότι μια τόσο αποτυχημένη πολιτική ομάδα στην ηγεσία της αυτοκρατορίας είχε να φανεί από την εποχή του Λίντον Τζόνσον και της «κλιμάκωσης του πολέμου στο Βιετνάμ», που κράτησε από το 1965 έως τα μέσα του 1968, για να καταλήξει λίγα χρόνια αργότερα στη μεγαλύτερη στρατιωτική ήττα στην Ιστορία των ΗΠΑ.

Μια τόσο αποτυχημένη ομάδα, με μια στρατιά άλλων αποτυχημένων συμβούλων στη CIA, στο Πεντάγωνο και στις μεγάλες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες, δεν θα μπορούσε παρά να επιλέξει μια χούφτα αποτυχημένων πολιτικών για να προωθήσουν τα σχέδιά της στη Βενεζουέλα.

Ο Χουάν Γκουαϊδό δεν είναι ηγέτης, και όχι μόνο γιατί δεν έχει το ανάστημα. Από «προσωρινός Πρόεδρος» αποδείχθηκε ένας «αντ’ αυτού» τόσο με την αποτυχία του να φέρει την αμερικανική ανθρωπιστική βοήθεια στο Καράκας όσο και στη διάρκεια του πραξικοπήματος, που κατέλαβε με λίγες δεκάδες στρατιώτες ένα πρατήριο καυσίμων σε αυτοκινητόδρομο του Καράκας, ενώ μπροστά στις κάμερες υποστήριζε ότι έχει στα χέρια του τη μεγαλύτερη αεροπορική βάση της χώρας.

Από τον Γκουαϊδό στον Λόπες

Ο Λευκός Οίκος προσπάθησε να βρει έναν άλλο ηγέτη, μπαρουτοκαπνισμένο από τη «φυλακή» του κατ’ οίκον περιορισμού, τον Λεοπόλντο Λόπες. Έναν πολιτικό “ράτσας”, που θα μπορούσε να οδηγήσει πιθανώς σε επιτυχία την «Επιχείρηση Ελευθερία». Ο Λόπες όμως έδειξε τη μαχητικότητά του μόνο μπροστά στις κάμερες και τις φωτογραφικές μηχανές των δημοσιογράφων. Την κρίσιμη στιγμή προτίμησε να εγκαταλείψει στην τύχη του τον Γκουαϊδό και να «φιλοξενηθεί» στην πρεσβεία της Χιλής και αργότερα της ευρωπαϊκής Ισπανίας.

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στη Βενεζουέλα δεν είχαν καμία σχέση με την ιστορία των αιματοβαμμένων πραξικοπημάτων της ηπείρου. Στη Βενεζουέλα δεν είχαμε ένα λουτρό αίματος και κανενός είδους στρατιωτικό νόμο. Ο στρατός παρέμεινε στα στρατόπεδα και, παρά την απόπειρα πραξικοπήματος, δεν χρησιμοποιήθηκε για να καταστείλει ούτε καν τους πραξικοπηματίες. Γιατί θα πρέπει να πούμε ότι πραξικόπημα απέτυχε γιατί ο Γκουαϊδό ήταν... γυμνός.

Η κυβέρνηση του Μαδούρο αντιμετώπισε με μια τεράστια ανεκτικότητα τις προκλήσεις των πραξικοπηματιών και της ηγεσίας τους, αποφεύγοντας να κάνει την παραμικρή σύλληψη των αρχηγών, ενώ είναι προφανές ότι θα μπορούσε από την πρώτη στιγμή να τους είχε συλλάβει όλους. Αντίθετα, χρησιμοποίησε μια πρωτοφανή... νηφαλιότητα και αυτοπεποίθηση μπροστά σε μια απόπειρα πραξικοπήματος, αφήνοντας στην πράξη την ανεξάρτητη Δικαιοσύνη να κινηθεί για την υπεράσπιση της συνταγματικής νομιμότητας. Ο Γκουαϊδό και ο Λόπες συνέχισαν να δίνουν συνεντεύξεις, ενώ ο δεύτερος είχε την ευκολία να επιλέγει και τη «φιλοξενία» του από τη μία πρεσβεία στην άλλη χωρίς το παραμικρό πρόβλημα.

Το Ανώτατο Δικαστήριο ζήτησε τη σύλληψη του Λόπες και κατηγόρησε τον βουλευτή της αντιπολίτευσης Έντγκαρ Χοσέ Θαμπράνο Ραμίρες για «προδοσία της πατρίδας, συνωμοσία, προτροπή σε πολιτική εξέγερση, προτροπή σε εγκληματικές πράξεις, σφετερισμό δημοσίων λειτουργιών, δημόσια προτροπή ανυπακοής στους νόμους και συνεχιζόμενο μίσος» με βάση τα άρθρα του ποινικού κώδικα και του Οργανικού Νόμου κατά του Οργανωμένου Εγκλήματος και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο ενημέρωσε τον πρόεδρο της Βουλής, δηλαδή τον Χουάν Γκουαϊδό, για τις κατηγορίες, δηλαδή να προχωρήσει στην άρση της ασυλίας του βουλευτή, καθώς και τη Γενική Εισαγγελία για να κινηθεί εναντίον του συγκεκριμένου βουλευτή.

Από την οικία του Ισπανού πρεσβευτή στο Καράκας, ο Λόπες διακήρυξε ότι όλοι θέλουν ελεύθερες εκλογές στη Βενεζουέλα και ότι στην επόμενη φάση η χώρα θα έχει «μια μεταβατική κυβέρνηση». Υποστήριξε ότι από τον κατ’ οίκον περιορισμό του είχε επαφές με κυβερνήσεις στην αμερικανική ήπειρο και στην Ευρώπη «για τη δημιουργία του μεγαλύτερου συνασπισμού που είδε ο κόσμος από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά αυτή τη φορά υπέρ των Βενεζουελάνων», υπογραμμίζοντας ότι είχε επαφές και με ηγετικά στελέχη της κυβέρνησης του Μαδούρο που είναι έτοιμα να τον εγκαταλείψουν.

Παρ’ όλη την υποστήριξη των ξένων κυβερνήσεων και των... αξιωματούχων του Μαδούρο, ο Λόπες, που βρισκόταν σε κατ’ οίκον περιορισμό εδώ και μια πενταετία εκτίοντας δεκατετράχρονη καταδίκη, τόνισε από την κατοικία του Ισπανού πρέσβη ότι «δεν θέλω να ξαναγυρίσω στη φυλακή. Είναι μια κόλαση, αλλά δεν φοβάμαι, δεν φοβάμαι τη δικτατορία». Ο ηγέτης της... δημοκρατικής αντιπολίτευσης Λόπες δεν δίστασε να υποστηρίξει ότι μια στρατιωτική επέμβαση στη χώρα έχει συνταγματική νομιμότητα γιατί θα γίνει για... την ελευθερία. Η οικία του Λόπες, μετά την «απελευθέρωσή» του με «απονομή χάριτος» από τον «προσωρινό Πρόεδρο» Γκουαϊδό, λεηλατήθηκε, ενώ ο ίδιος υποστηρίζει ότι καταστράφηκε από τις μυστικές υπηρεσίες.

Το ξέρουν στην Ουάσιγκτον, όπως το ξέρουν στη Μόσχα και στο Πεκίνο, ότι μια αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα είναι αδύνατη. Μόνο κάποιος σαν τον Μπολσονάρου μπορεί να ελπίζει σε κάτι τέτοιο. Γιατί λοιπόν η αυτοκρατορία επιμένει σε μια αδιέξοδη πολιτική στη Βενεζουέλα; Τι είναι αυτό που βλέπει ο Τραμπ και δεν βλέπει ο υπόλοιπος κόσμος;

Πιθανώς ο Τραμπ, ο Πομπέο, ο Μπόλτον και ο Άμπραμς δεν μπορούν να βλέπουν τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου να... ερωτοτροπούν με τη Μόσχα και με το Πεκίνο. Γιατί η πολιτική των κυρώσεων των ΗΠΑ οδήγησε τη Βενεζουέλα να υπογράψει μια σειρά οικονομικών και εμπορικών συμφωνιών που πάνε πολύ μακρύτερα από την πώληση σύγχρονου στρατιωτικού εξοπλισμού στη Βενεζουέλα.

Στα αεροδρόμια και τα λιμάνια της Βενεζουέλας άρχισαν να φθάνουν τα πρώτα φορτία με φάρμακα και τρόφιμα από τη Ρωσία και την Κίνα, ενώ οι δύο χώρες προθυμοποιήθηκαν να βοηθήσουν τη χώρα να αναδιοργανώσει και να εκσυγχρονίσει το δίκτυο παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας. Στα νοσοκομεία της χώρας άρχισαν να καταφθάνουν ρωσικές γεννήτριες για να καλύψουν τις ανάγκες σε περίπτωση διακοπής και μπλακ άουτ. Παράλληλα, ο Μαδούρο υπέγραψε συμφωνία με τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό για την αποστολή ανθρωπιστικής βοηθείας που θα τη διαχειριστούν οι διεθνείς οργανισμοί σε συνεργασία με τη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας. Ο Μαδούρο πέτυχε εκεί που απέτυχε ο Γκουαϊδό, φέρνοντας την ανθρωπιστική βοήθεια για την κρίση που προκαλεί το αμερικανικό εμπάργκο. Στην ουσία ο ΟΗΕ και ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός δικαιώνουν πολιτικά τον Μαδούρο για την κρίση στη Βενεζουέλα, μεγαλώνοντας τη νευρικότητα της Ουάσιγκτον και οδηγώντας τη σε λάθος κινήσεις.

Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες ζήτησε από τη Βενεζουέλα να είναι προσεκτική στην αντιμετώπιση των διαδηλώσεων και τη χρήση βίας από τις δυνάμεις ασφαλείας, ενώ η Ύπατη Αρμοστεία του διεθνούς οργανισμού ζήτησε από την κυβέρνηση πληροφορίες για τη σύλληψη του βουλευτή Χιλμέρ Κάρο. Τις τελευταίες ημέρες τέσσερα άτομα φαίνεται ότι έχασαν τη ζωή τους, πάνω από διακόσια τραυματίστηκαν, μεταξύ των οποίων και άνδρες των σωμάτων ασφαλείας, και φαίνεται ότι υπήρξαν πάνω από εκατό συλλήψεις, κυρίως διαδηλωτών. Η κυβέρνηση του Μαδούρο έχει το βάρος που έχει κάθε νόμιμη αρχή για να προστατεύει τους πολίτες, ακόμη κι όταν διαμαρτύρονται για την πολιτική της, αλλά και ο Γκουαϊδό και η αντιπολίτευση θα πρέπει σταματήσουν να υποδαυλίζουν μια σκληρή απάντηση από την κυβέρνηση για να τους δώσουν οι ΗΠΑ αυτό που δεν μπορούν να πάρουν από τον Μαδούρο.

 

Δείτε όλα τα σχόλια