Ακολουθήστε την «ΑΥΓΗ»
Ο επιλεγμένος κατάλογος δεν υπάρχει πλέον.

Γερμανία: Ευρωεκλογές; Ποιες ευρωεκλογές;

Προεκλογικό κλίμα στη Γερμανία δεν υπάρχει ούτε στην κοινωνία ούτε στα μέσα ενημέρωσης. Η λέξη “ευρωεκλογές” ακούγεται μόνο παρεμπιπτόντως σε κάποιες τηλεοπτικές εκπομπές, οι οποίες προσπαθούν να κάνουν γνωστό στο γερμανικό κοινό τον Μάνφρεντ Βέμπερ. Ωστόσο για το πολιτικό σύστημα στη Γερμανία η συνοχή της Ευρώπης είναι θέμα επιβίωσης. Μπορεί να διαφωνούν μεταξύ τους για το πώς θα επιτευχθεί η συνοχή, αλλά, με εξαίρεση την ακροδεξιών αντιλήψεων Εναλλακτική για τη Γερμανία, κανείς τους δεν μπορεί να φανταστεί το μέλλον χωρίς μια ισχυρή Ε.Ε.

Σε λιγότερο από δυο μήνες γίνονται ευρωεκλογές και οι πολιτικοί στη Γερμανία -όπως και αλλού, άλλωστε- δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν πόσο σημαντικές είναι αυτές για το μέλλον της Ευρώπης. Ωστόσο, προεκλογικό κλίμα δεν υπάρχει ούτε στην κοινωνία ούτε στα μέσα ενημέρωσης. Η λέξη “ευρωεκλογές” ακούγεται μόνο παρεμπιπτόντως σε κάποιες τηλεοπτικές εκπομπές, οι οποίες προσπαθούν να κάνουν γνωστό στο γερμανικό κοινό τον Μάνφρεντ Βέμπερ.

Βλέπετε, με εξαίρεση την πατρίδα του τη Βαυαρία και την Ελλάδα, όπου έχει γίνει γνωστός τόσο για τις επιθέσεις του ενάντια στον πρωθυπουργό τα χρόνια των Μνημονίων, όσο και για το έντονο φλερτ του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη το τελευταίο διάστημα, ο Βέμπερ δεν είναι αυτό που λέμε αναγνωρίσιμος. Ούτε καν στην υπόλοιπη Γερμανία. Εμφανίζεται, λοιπόν, κάθε δεύτερο βράδυ σε ένα από τα τοκ σόου της δημόσιας τηλεόρασης για να μιλήσει για θέματα που ενδιαφέρουν τους Γερμανούς. Κι αυτά είναι το χάος του Brexit, η αμφιλεγόμενη απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου για τα πνευματικά δικαιώματα στο Ίντερνετ ή το μεταναστευτικό.

Οι γερμανικές αγωνίες

Αλλά, με εξαίρεση το Brexit, κανένα από αυτά τα θέματα δεν είναι πια στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, ούτε κυριαρχούν στα δελτία ειδήσεων ή στις αναρτήσεις των κοινών θνητών στα σόσιαλ μίντια. Οι Γερμανοί ασχολούνται κυρίως με το συνεχιζόμενο σκάνδαλο ντίζελ της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας -που τους κάνει έξαλλους, ειδικά εάν μένουν στις πόλεις με αυξημένη ρύπανση-και με τη δαμόκλειο σπάθη της απαγόρευσης κυκλοφορίας να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους. Ασχολούνται με τα ενοίκια, που έχουν πάρει την ανηφόρα σε όλες τις μεγάλες πόλεις -και με την ανικανότητα της κυβέρνησης του μεγάλου συνασπισμού να βρει μια λύση στη στεγαστική πολιτική. Ασχολούνται με τα τρένα, που καθυστερούν όλο και περισσότερο και ακριβαίνουν όλο και περισσότερο - ας όψονται η λιτότητα και η μερική ιδιωτικοποίηση.

Ασχολούνται με τα ατελείωτα μποτιλιαρίσματα στις εθνικές οδούς -καθώς έχουν να γίνουν έργα υποδομής, κυρίως στα δυτικά κρατίδια, εδώ και χρόνια. Ασχολούνται με τις πορείες των μαθητών κάθε Παρασκευή, που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την κλιματική αλλαγή και που υπενθυμίζουν πόσο ανέφικτοι είναι οι στόχοι που έβαλε μόνη της η Γερμανία για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, λόγω της άτολμης ενεργειακής πολιτικής της.

Ασχολούνται ακόμη με την παραίτηση του προέδρου της γερμανικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας Ράινχαρντ Γκρίντελ, επισήμως επειδή δέχτηκε ένα ακριβό δωράκι από έναν Ουκρανό ολιγάρχη. Αυτή η σταγόνα ήταν που ξεχείλισε το ποτήρι, καθώς ο Γκρίντελ και άρωμα διαφθοράς εξέπεμπε και δηλώσεις ρατσιστικές έκανε.

Αυτά είναι τα θέματα της δημόσιας συζήτησης - και όχι οι επερχόμενες ευρωεκλογές.

Θέμα επιβίωσης

Κι όμως, για το πολιτικό σύστημα στη Γερμανία η συνοχή της Ευρώπης είναι θέμα επιβίωσης. Μπορεί να διαφωνούν μεταξύ τους για το πώς θα επιτευχθεί η συνοχή - ο σεβασμός στους υφιστάμενους κανόνες είναι το κλειδί για τους Χριστιανοδημοκράτες, για ένα “νέο κοινωνικό συμβόλαιο” για την Ευρώπη μιλούν τώρα οι Σοσιαλδημοκράτες, περισσότερη δημοκρατία και περιβαλλοντική συνείδηση θέλουν οι Πράσινοι, για το τέλος των πολιτικών της λιτότητας παλεύει η Αριστερά, αλλά, με εξαίρεση την ακροδεξιών αντιλήψεων Εναλλακτική για τη Γερμανία, κανείς τους δεν μπορεί να φανταστεί το μέλλον χωρίς μια ισχυρή Ευρωπαϊκή Ένωση. Όχι μόνο επειδή έχουν πλήρη συναίσθηση ότι η Γερμανία είναι η μεγάλη κερδισμένη της ενιαίας αγοράς, αλλά επειδή ξέρουν ότι δεν έχουν το μέγεθος να σταθούν μόνοι τους στον -όλο και πιο άγριο- ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ και την Κίνα, τώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ έχει κατέβει στο μονοπάτι του εμπορικού πολέμου.

Η υπόθεση Huawei

Κι όσοι δεν το είχαν συνειδητοποιήσει πλήρως, το κατάλαβαν καλά τις τελευταίες μέρες, με αφορμή τη δημοπρασία για τις άδειες κινητής τηλεφωνίας πέμπτης γενιάς (5G). Τότε βγήκε ο Αμερικανός πρεσβευτής στο Βερολίνο και λίγο - πολύ απείλησε τη γερμανική κυβέρνηση με τερματισμό της συνεργασίας σε θέματα ασφάλειας, εάν τολμήσει να επιτρέψει στον κινεζικό γίγαντα Huawei να συμμετάσχει στο στήσιμο του δικτύου 5G. Διότι ελέγχεται από το Πεκίνο και μπορεί να υποκλέπτει τα μυστικά της Δύσης.

Θεωρητικά, το Βερολίνο δεν υπέκυψε στον εκβιασμό, αν και έως ένα σημείο φοβάται κι αυτό την Κίνα. Ωστόσο, όταν ανακοινώθηκαν οι εταιρείες που θα πάρουν μέρος στη δημοπρασία στα τέλη Μαρτίου, η Huawei απουσίαζε. Το δίλημμα τώρα είναι εάν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί η τεχνολογία της -που θεωρείται η πλέον προηγμένη- ή εάν θα αποκλειστεί πλήρως, με τον κίνδυνο να μείνει πίσω τεχνολογικά η Γερμανία. Η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, σήμερα είναι μάλλον δικτυακά υπανάπτυκτη, με ατελείωτες “τρύπες”, κυρίως στην επαρχία.

Οι τοπικές εκλογές

Αν ρωτήσει κάποιος σήμερα τον μέσο Γερμανό ποιοι κατεβαίνουν στις λίστες των ευρωεκλογών, δύσκολα θα πάρει απάντηση. Ίσως να ξέρει την επικεφαλής του ψηφοδελτίου του SPD Καταρίνα Μπάρλεϊ, που είναι και υπουργός Δικαιοσύνης, ή τη Σκα Κέλερ των Πρασίνων, που εμφανίζεται συχνά στην τηλεόραση. Αντίθετα, υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για τις τοπικές αναμετρήσεις που θα γίνουν το φθινόπωρο σε τρία ανατολικά ομόσπονδα κρατίδια -και δη για τον... λάθος λόγο. Επειδή η AfD προελαύνει στις δημοσκοπήσεις, κόβει δύναμη και από τα δύο “λαϊκά” κόμματα της πρώην Ανατολικής Γερμανίας -της CDU και της Αριστεράς- και ενδέχεται να γίνει ο ρυθμιστικός παράγοντας την επόμενη μέρα.

Πάντως, οι δημοσκοπήσεις για τις ευρωεκλογές δείχνουν πρωτίστως την καθίζηση των δύο μεγάλων κομμάτων. Τα σημαντικότερα ινστιτούτα δημοσκοπήσεων δίνουν στους Χριστιανοδημοκράτες 33%, στους Σοσιαλδημοκράτες 18%, στους Πράσινους 18%, στους Φιλελεύθερους 7%, στην Αριστερά 6% και στην AfD 10%.

 

Δείτε όλα τα σχόλια